بزنی اگر به تیرم نظر از تو برنگیرم
منم آن مریض مجنون که دوا نمیپذیرم
همه شب خیال زلفت به ضمیر ماست مضمر
چه عجب که ضیمران زار شود همه ضمیرم
چه نهی به پای بندم چه گره زنی کمندم
که گریز پا ز بستان و ز دام ناگزیرم
بهل این حدیث یک سو منما بر آینه رو
که خوری به خویش سوگند که فرد و بینظیرم
به جهنمم چه با تو همه شب غنودهام خوش
به بهشتم ارچه بیتو به فلک رسد نفیرم
چه کنی تو گنج و گوهر که گدا نمینوازی
که تو اصل کیمیا و من رهنشین فقیرم
به هوای مشکمویی دل ما و های و هویی
نفسی خوش است امشب چو شمیمهٔ عبیرم
نه به مرگ و قتل آشفته ز دامنت کشد دست
چو شهید عشق گشتم به خدا که من نمیرم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل وفاداری بیقیدوشرط خود را به معشوق بیان میکند. تیر و بند و دوزخ او را از معشوق جدا نمیکند و حتی بهشتِ بی معشوق برایش مایهٔ ناله است. در میانهٔ غزل با شوخی معشوق را از نگاهکردن در آینه بازمیدارد تا ادعای بیهمتاییاش باطل نشود، و از او بخشش بر فقیر را میخواهد. در پایان خود را شهید عشق میخواند که هرگز نمیمیرد.
هوش مصنوعی: اگر مرا با تیر هم بزنی، چشم از تو برنمیدارم. من همان بیمار دیوانهای هستم که درمان را نمیپذیرد و نمیخواهد از عشق تو رها شود.
هوش مصنوعی: هر شب خیال زلف تو در دل و اندیشهٔ من پنهان است. پس عجیب نیست که سراسر ضمیرم از بوی آن مانند کشتزار ریحان خوشبو شود. شاعر میان «ضمیر» و «ضیمران» بازی لفظی کرده است.
هوش مصنوعی: چرا بر پایم بند مینهی و کمندت را گره میزنی؟ من از باغ و آزادی گریزانم و از دام تو نمیتوانم و نمیخواهم بگریزم. پس خودم اسیر توام و به بند نیازی نیست.
هوش مصنوعی: این سخن را کنار بگذار و رویت را در آینه مبین. تو به جان خودت سوگند میخوری که یگانه و بیهمتایی، اما آینه برای تو همتایی نشان میدهد و ادعایت را باطل میکند.
هوش مصنوعی: اگر در دوزخ باشم باکی نیست، چون همه شب را خوش در کنار تو آرمیدهام. اما اگر بی تو در بهشت باشم، نالهام به آسمان میرسد.
هوش مصنوعی: گنج و گوهر به چه کارت میآید وقتی به گدا بخششی نمیکنی؟ تو خود اصل کیمیایی و میتوانی مس وجودم را زر کنی، و من فقیری راهنشینم.
هوش مصنوعی: دل من در هوای یاری مشکینموی است و پر از شور و فریاد. امشب نفسم مانند بوی عبیر خوش و معطر است.
هوش مصنوعی: آشفته حتی با مرگ و کشته شدن هم دست از دامن تو برنمیدارد. به خدا سوگند چون شهید عشق شدهام هرگز نمیمیرم، زیرا شهید جاودانه زنده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به خدا اگر بمیرم که دل از تو برنگیرم
برو ای طبیبم از سر که دوا نمیپذیرم
همه عمر با حریفان بنشستمی و خوبان
تو بخاستی و نقشت بنشست در ضمیرم
مده ای حکیم پندم که به کار در نبندم
[...]
زشکنجه گر بمیرم نظر از تو برنگیرم
چون زتست درد درمان زکسی نمی پذیرم
تو زحسن بی نظیری بدیار ماه رویان
من دلشده نظرباز و بعشق بی نظیرم
چه رها کنی زبندم که سراست در کمندم
[...]
بکش ار کشی به تیغم، بزن ار زنی به تیرم
بکن آنچه میتوانی که من از تو ناگزیرم
همه شرط عاشق آنست که کام دوست جوید
بکن ار کنی قبولم، ببر ار بری اسیرم
سر من فرو نیاید به کمند پهلوانان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.