تا بدبستان دل عشق شد آموزگار
کس زفلاطون عقل می نبرد انتظار
باده که غفلت زده است مست کند هوشیار
ساقی خاصان بیار آینه کردگار
بیهده نبود نظر وقف رخ هر نگار
کاینه رویان شدند مظهر پروردگار
شاهد بزم ار توئی شمع ندارد فروغ
ساقی دور ار توئی باده ندارد خمار
وه چه دیار است حسن کاب و هوایش کند
لشکر طفلان در او صف شکن و نی سوار
مردم هشیار را طاقت بار تو نیست
بختی سرمست را عشق کشد زیربار
زخم تو گر میزنی مرهم جان پرور است
زهر تو گر میدهی به زمی خوشگوار
بر رخ چون آفتاب اژدر گیسو بتاب
تا ید بیضا کنی معجز موسی بیار
عشق تو تا در دل است منع فغانم نکن
دیگ نیفتد زجوش تانه نشیند شرار
هستی تو شد غبار آینه یار را
آب بریر از مژه تا بنشانی غبار
صبر و قرار و سکون از من مسکین مخواه
خواسته آشفته را زلف تو چون بیقرار
دفتر اشعار من غیرت عمان شده
بسکه در مدح سفت خامه گوهر نثار
مدح ولی خدا شمع هدی مرتضی
شافع روز جزا حیدر اژدر شکار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با برتری عشق بر عقل آغاز میشود و زیبارویان را جلوهگاه جمال خداوند میداند. شاعر سپس از شیرینی جفای معشوق، ناتوانی هشیاران در کشیدن بار عشق و ضرورت ناله و اشک عاشق سخن میگوید. در پایان، آشفته از گوهربار بودن شعرش یاد میکند و غزل را به مدح علی مرتضی، شفیع روز جزا، میرساند.
هوش مصنوعی: از وقتی که عشق در مکتب دل آموزگار شد، دیگر هیچکس از عقل، که چون افلاطونِ حکیم است، انتظار درس و راهنمایی ندارد.
هوش مصنوعی: باده انسانِ غافل و بیخبر را با مستی خود هوشیار میکند. ای ساقیِ برگزیدگان، آن باده را بیاور که آینهٔ نمایش خداوند است.
هوش مصنوعی: اینکه نگاهم را وقف چهرهٔ هر زیبارویی کردهام بیهوده نیست، زیرا زیبارویانِ آینهرخسار جلوهگاه جمال پروردگارند.
هوش مصنوعی: اگر تو شاهد و زینت مجلس باشی، شمع در برابرت روشنایی ندارد؛ و اگر تو ساقی باشی، باده خماری و سردرد به دنبال ندارد.
هوش مصنوعی: شگفتا که سرزمین زیبایی چه سرزمینی است؛ آب و هوایش چنان است که سپاه کودکانِ زیبارو، با آنکه تنها بر اسبچوبی و نی سوارند، صف دلاوران را میشکنند.
هوش مصنوعی: مردمان هشیار و عاقل تاب کشیدن بار عشق تو را ندارند؛ تنها شترِ مست است که عشق او را زیر این بار میبرد، یعنی فقط عاشقِ از خود بیخود این بار را میکشد.
هوش مصنوعی: اگر زخمی بزنی، زخم تو برایم مرهمی جانبخش است؛ و اگر زهر بدهی، زهر تو از شراب گواراتر است.
هوش مصنوعی: گیسوی اژدهاگونهات را بر چهرهٔ چون خورشیدت پیچ و تاب بده تا مانند موسی، که عصایش اژدها شد و دستش سپید و درخشان، معجزهای آشکار کنی.
هوش مصنوعی: تا عشق تو در دل من است، مرا از ناله منع نکن؛ همانگونه که دیگ تا آتش زیرش خاموش نشود از جوشیدن باز نمیایستد.
هوش مصنوعی: خودبینی و هستیِ تو همچون غباری بر آینهٔ جمال یار نشسته است؛ با اشک چشم آب بریز تا این غبار را فرونشانی.
هوش مصنوعی: از منِ بیچاره صبر و آرام و قرار مخواه، زیرا زلف بیقرار تو خواسته است که آشفته نیز مانند خودش بیقرار باشد.
هوش مصنوعی: دفتر شعرم به رشک دریای عمان بدل شده است، از بس که قلمِ گوهرافشانم در ستایش، مروارید سخن سفته است.
هوش مصنوعی: این ستایش، مدح ولیِّ خدا علی مرتضی است که چراغ هدایت و شفاعتکنندهٔ روز قیامت است و حیدری است که اژدها را شکار میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چیست ازین خوبتر، در همه آفاق کار؟
دوست به نزدیکِ دوست، یار به نزدیکِ یار
دوست برِ دوست رفت، یار به نزدیکِ یار
خوشتر ازین در جهان، هیچ نبودهاست کار
سرو سماطی کشید بر دو لب جویبار
چون دو رده چتر سبز در دو صف کارزار
مرغ نهاد آشیانبر سر شاخ چنار
چون سپر خیزران بر سر مرد سوار
آلت رامش بخواه گوهر شادی بیار
رعد مثال این بزن ابر نهاد آن ببار
خلق همی بنگری روز و شب اندر نشاط
جز طرب اندر جهان نیز ندارند کار
خاک نبینی به ره خرده نقره بساط
[...]
ای ز سپهر کمال تافته خورشید وار
گشته به تمییز و عقل نادرهٔ روزگار
از کرم شهریار کار تو همچون نگار
وز قلمت چون نگار مملکت شهریار
ای کل رواسک کند و سرسر خار
دیو با دیدار تو چو لعبت فرخار
کنگی گنده دهان و گنده ریش و کور
بد دل و بد طلعت و بد روی و بد دیدار
دیگهای مایه تو پر غدد و کرم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.