|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر که او را چشمه حیوان زکنج لب بجوشد
لاجرم خضر خط او دیبه خضرا بپوشد
گر بشیرت بوی پیراهن سوی یعقوب آرد
یوسف و مصر و رلیخا را بآن بو میفروشد
شمع گو چندان مپوشان چهره در فانوس از کین
تا بود پروانه را پر در وفا داری بکوشد
برنشین ای آه در دل برنشان این آب چشم
سوخته دودی ندارد پخته بر آتش نجوشد
من ز شوق مرتضی آشفته نالم تا بگویند
زآتش سودای گل بلبل به گلشن می‌خروشد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از وجود چشمه‌ای حیاتی در دل انسان سخن می‌گوید که اگر کسی به آن دست یابد، همانند خضر به کمال و زیبایی می‌رسد. او به بوی پیراهن یعقوب اشاره می‌کند که می‌تواند یوسف و دیگران را به عشق و محبت خود جذب کند. همچنین شاعر تأکید دارد که در عشق و وفا نباید چهره‌ی عواطف را پنهان کرد، زیرا این امر باعث می‌شود که پروانه‌وار به عشق وفادار بمانیم. در نهایت، احساسات عمیق شاعر نسبت به مرتضی و آتش شور و شوق عاشقانه‌اش را بیان می‌کند، که بی‌تابی‌اش به نوعی شعر را به سوگ نشانده است.
هوش مصنوعی: هرکس که در درونش زندگی و شوری از چشمه‌ای زنده و سرشار بجوشد، به طور طبیعی مانند خضر، عارف و دانا، از نیکی‌ها و زیبایی‌ها لباسی دلپذیر بر تن می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر پیام‌آور تو بوی پیراهن یعقوب را برای او بیاورد، یوسف و مصر و رلیخا را با آن بوی خوش میفروشد.
هوش مصنوعی: شمع را از کینه خودت پنهان نکن، چون پروانه در پی وفا و عشق است و تلاش می‌کند به سوی تو بیاید.
هوش مصنوعی: بنشین و با آهی که در دلم دارم، اشک‌های سوخته‌ام را بیرون آور. این اشک‌ها دودی ندارد و بر آتش نمی‌جوشد؛ یعنی دلی آتشین دارم که درونم را می‌سوزاند.
هوش مصنوعی: من به خاطر علاقه‌ام به مرتضی (علی) به شدت دچار آشفتگی و پریشانی هستم و مانند بلبل که از شوق و عشق به گل، در باغ خوشحالی و نشاط می‌کند، ناله می‌زنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد
یا مگس را پر ببندد یا عسل را سر بپوشد
همچنان عاشق نباشد ور بود صادق نباشد
هر که درمان می‌پذیرد یا نصیحت می‌نیوشد
گر مطیع خدمتت را کفر فرمایی بگوید
[...]
صوفی از رندان بپوشد می که در خلوت بنوشد
شد کهن بالای خمها خرقه اش تا کی بپوشد
دلق و سجاده نهاده دم بدم در رهن باده
باز در بازار دعوی پارسائیها فروشد
من ز شوق گلرخان نالم نه از جور رقیبان
[...]
چون سرت عهد الست کبریا را در گرو شد
در مقام امتحان چون اختلاف نو به نو شد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.