خامه تا نقش تو مصور کرد
عشق بر حسن تو نماز آورد
همچو شیطان رجیم شد زازل
هر که بر خاک پات سجده نکرد
با تو زهر مذاب شیرین است
بی تو قند و شکر نشاید خورد
صدف بحر صنع را نازم
کاینچنین گوهر ثمین پرورد
گر زخار مژه نیندیشی
دیده فرشی براه تو گسترد
همه دلها گریخت در مویت
چشم مست تو بسکه عربد کرد
روی دلدار کی عیان بینی
تا نخیزی تو از میان چون گرد
قول ناصح چو باد و عشق آتش
آتشم کی زبان گردد سرد
آدمی کاو نه دوستدار علیست
آدمی روست نی زنست و نه مرد
طایف کعبه بی ولای علی
گو بگرد مقام و رکن مگرد
دل آشفته راست درد دوا
گو بمیرد طبیب از این درد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل نخست در ستایشِ زیباییِ معشوق است: عشق بر نقشِ او سجده میکند و هر که بر خاکِ پایش سجده نکند، مانندِ ابلیس رانده میشود. شاعر سپس از شیرینیِ زهر در کنارِ یار، فتنهٔ چشمِ مستِ او، لزومِ گذشتن از خود برای دیدارِ یار و بیاثریِ پندِ ناصح سخن میگوید. در پایان، غزل به ستایشِ علی میرسد و دوستیِ او را شرطِ آدمیت و پذیرفته شدنِ طوافِ کعبه میداند. در بیتِ آخر، آشفته دردِ عشق را درمانِ دلِ خود میشمارد.
هوش مصنوعی: از همان لحظه که قلم نقشِ چهرهٔ تو را کشید، عشق در برابرِ زیبایی تو به نماز و سجده افتاد.
هوش مصنوعی: هر کس بر خاکِ پای تو سجده نکرد، از روزِ ازل مانندِ شیطانِ راندهشده ملعون شد. این بیت به داستانِ سجده نکردنِ ابلیس بر آدم اشاره دارد.
هوش مصنوعی: اگر با تو باشم، حتی زهرِ گداخته هم شیرین است، و بی تو قند و شکر را هم نمیتوان خورد.
هوش مصنوعی: به صدفِ دریای آفرینش آفرین میگویم که چنین مرواریدِ گرانبهایی (یعنی تو را) پرورده است.
هوش مصنوعی: اگر از خارِ مژههای من نهراسی، چشمم فرشی در راهِ تو گسترده است تا بر آن گام بگذاری.
هوش مصنوعی: چشمِ مستِ تو چنان عربده و فتنه به پا کرد که همهٔ دلها از ترس گریختند و در گیسوی تو پناه گرفتند و گرفتار شدند.
هوش مصنوعی: تا وقتی مانندِ گرد از میان برنخیزی و هستیِ خود را کنار نگذاری، کی میتوانی چهرهٔ یار را آشکارا ببینی؟
هوش مصنوعی: سخنِ پنددهنده مانندِ باد است و عشق مانندِ آتش؛ آتشِ عشقِ من کی با زبان و سخنِ او سرد میشود؟ باد آتش را تیزتر میکند، پس نصیحت عشق را بیشتر شعلهور میسازد.
هوش مصنوعی: کسی که دوستدارِ علی نیست، فقط چهرهای آدمی دارد و در حقیقت نه زن به شمار میآید و نه مرد.
هوش مصنوعی: به کسی که بی دوستیِ علی گردِ کعبه طواف میکند بگو که گردِ مقامِ ابراهیم و رکنِ کعبه نچرخد، زیرا طوافش بیحاصل است.
هوش مصنوعی: برای دلِ آشفته، خودِ درد درمان است؛ بگو طبیب از این درد بمیرد، چون درمانِ او اینجا کاری از پیش نمیبرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اشتر گرسنه کسیمه برد
کی شکوهد ز خار؟ چیره خورد
نانوردیم و خوار و این نه شگفت
که برِ ورد، خار نیست نورد
مردم اندر خور زمانه شدهست
نرد چون شاخ گشت و شاخ چون نرد
از تک اسب و بانگ نعرۀ مرد
کوه پر نوف شد هوا پر گرد
شعر سید محمد ناصر
دل من شاد کرد و خرم کرد
شدم از گرمی طبیعی پوست
همچو تشنه که آب باید سرد
بر دل من نشاط رامش یافت
[...]
صدر اسلام زنده گشت و نمرد
گرچه صورت به خاک تیره سپرد
در جهان بزرگ ساخت مکان
هم بخردان گذاشت عالم خرد
پس تو گویی که مرثیت گویش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.