آخر به مراد دل رسیدیم
خود را و ترا به هم بدیدیم
از زلف تو تابها گشادیم
وز لعل تو شربها چشیدیم
بیآنکه فراق همنفس بود
با تو نفسی بیارمیدیم
بر دست تو توبها شکستیم
بر تن ز تو جامها دریدیم
ناز تو به طبع دل ببردیم
راز تو به گوش جان شنیدیم
با ما به زبان رسم و عادت
زرقی که فروختی خریدیم
سر بر خط عهد تو نهادیم
خط گرد زمانه درکشیدیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از لحظهای پرmسرور و پیوند عمیق میان خود و محبوبش سخن میگوید. او به شادی دستیابی به معشوق اشاره میکند و از طعم لذیذ عشق و زیباییهای آن میسراید. در این مسیر، فراق و جدایی بیمعنا میشود زیرا با محبوب نفس میکشد و لحظات را در کنار هم تجربه میکند. همچنین به ناز و جذبه محبوب اشاره میکند که دل را اسیر خود میکند. شاعر با عهد و پیمانی که با محبوب دارد، به تصویر کشیدن وفاداری و استقامت در عشق میپردازد.
هوش مصنوعی: بالاخره به آرزوی دل خود رسیدیم و توانستیم خودمان و تو را در کنار هم مشاهده کنیم.
هوش مصنوعی: ما از تاب و پیچ زلف تو رهایی یافتیم و از شیرینی و زیبایی لبهای تو نوشیدیم.
هوش مصنوعی: بدون آنکه از هم جدا شده باشیم یا دلتنگی وجود داشته باشد، به یکدیگر نفس میکشیدیم و از وجود یکدیگر بهرهمند بودیم.
هوش مصنوعی: بر دستان تو زانوی محبت را خم کرده و تسلیم شدیم، و از تن تو لباسهای عشق را چاک زدیم.
هوش مصنوعی: ما به زیبایی و دلربایی تو دل باختیم و رازهای تو را با تمام وجود درک کردیم.
هوش مصنوعی: ما با تو به زبان و رویهٔ معمولی و عادی صحبت کردیم، در حالی که همان ظاهر فریبندهای که تو به ما نشان دادی، برای ما ارزش خریدن پیدا کرد.
هوش مصنوعی: عهد و پیمانی که با تو بستیم را بارها با سر بر زمین گذاشتیم و به عشق تو، مشکلات و سختیهای زمانه را تحمل کردیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما فوطه و فوطه پوش دیدیم
تسبیح مراییان شنیدیم
بر مسند زاهدان گذشتیم
در عالم عالمان دویدیم
هم ساکن خانقاه بودیم
[...]
تا دردی درد او چشیدیم
دامن ز دو کون در کشیدیم
با هم نفسی ز درد عشقش
در کنج فنا بیارمیدیم
بر بوی یقین که بو که بینیم
[...]
در راه خدا بسی دویدیم
تا باز به خدمتش رسیدیم
در هر برجی چو شاهبازی
پرواز کنان روان پریدیم
رفتیم به سوی می فروشان
[...]
زان رنگ ببخش رو سفیدیم
کانست علامت شهیدیم
مقصود و مراد کون دیدیم
میدان هوس، به پی دویدیم
هر پایه کزان بلندتر بود
از بخشش حق، بدان رسیدیم
چون بوقلمون، به صد طریقت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.