باز دوش آن صنم باده‌فروش
شهری از ولوله آورد به جوش
صبحدم بود که می‌شد به وثاق
چون پرندوش نه بیهش نه به هوش
دست برکرده به شوخی از جیب
چادر افکنده ز شنگی بر دوش
دامن از خواب کشان در نرگس
دام دلها زده از مرزنگوش
لاله‌اش از آتش می پروین پاش
زهره‌اش از باد سحر سنبل‌پوش
پیشکارش قدح باده به دست
او یکی چنگ خوش اندر آغوش
راهوی کرده بعمدا پرده
تا بود پرده درو پرده نیوش
طلع الصبح علی اسعد فال
آن کش فتنه‌کش آفت‌کوش
بم سه تا در عمل آورده چنانک
میر عالم نشنیدست به گوش
قول این صوت چنان مطرب او
وای اگر شهر برآشفتی دوش
ای بسا شربت خون کز غم اوی
دوش گشتست بر آوازش نوش
روستایی بچه‌ای شهر بسوخت
کس در این فتنه نباشد خاموش
گر شبی دیگر از این جنس کند
درگه میر خراسان و خروش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در غزل به فضایی غرق در زیبایی و شگفتی از یک شب بزم و خوشی اشاره می‌کند. او از صحنه‌ای پرهیجان می‌گوید که در آن یک دلبر، با ظاهری فریبنده و شوخی، باده‌ای را به دست دارد و بقیه را به وجد می‌آورد. دلبر با چادری شنگ و چهره‌ای زیبا در میان جمع حضور دارد و باده‌نوشان به وجد می‌آیند. این حال و هوا به قدری داغ و پرتنش است که حتی ممکن است عواقبی به دنبال داشته باشد. شاعر به تأثیر عاطفی غم دلبر بر دلها نیز اشاره می‌کند و به نظر می‌رسد که او در این خوشی‌ها زخم‌های پنهانی را به همراه دارد.
هوش مصنوعی: دیشب آن معشوق زیبا که در کار فروش باده است، شور و شادی زیادی را به عنوانی از شهر خود به ارمغان آورد.
هوش مصنوعی: صبح دم بود که آن معشوق به دام افتاد، مثل پرنده‌ای که نه هشیار است و نه بی‌خبر.
هوش مصنوعی: کسی که به شوخی دستش را از جیب چادر بیرون آورده، به گونه‌ای شاداب و سرزنده، از خوشحالی چیزی بر دوش خود افکنده است.
هوش مصنوعی: زن در حالت خواب از زیر چادرش دستش را بیرون آورده و با ناز و زیبایی، دامنش را بر روی گل‌های نرگس می‌کشاند که این حرکت دلها را فریب می‌دهد و از مرزنگوش (گلی خوشبو) نیز جلوه‌ای زیبا دارد.
هوش مصنوعی: لاله‌اش که از آتش می‌روید، نشان از زیبایی و سرخی دارد، و زهره‌اش که در نسیم صبح به سراغ سنبل می‌رود، بیانگر لطافت و فرح است. این اشاره‌ها به وجود زیبایی‌های طبیعی در کنار هم، تصویری از عشق و طراوت را ارائه می‌دهد.
هوش مصنوعی: پیشکار آن محبوب، جام باده‌ای در دست دارد و او نیز در آغوش خود سازی خوش می‌نوازد.
هوش مصنوعی: او به عمد پرده‌ای بر روی پرده دیگری کشیده، تا برای کسی که به این پرده توجه می‌کند، پرده‌ی واقعی را نبیند.
هوش مصنوعی: صبح بر آسمان روشن شد و خبر خوب آمد؛ حالا آن کس که فتنه را می‌کشد و آفت‌ها را نابود می‌کند، ظاهر شده است.
هوش مصنوعی: به سه کار بزرگ دست زده‌ام که هیچ کس از مردم عالم تاکنون نشنیده است.
هوش مصنوعی: صوت این ساز یا آواز به گونه‌ای است که اگر شهری در شب گذشته به هم بریزد، باعث ناراحتی و نگرانی خواهد شد.
هوش مصنوعی: اشک‌ها و غم‌های ناشی از عشق او چون شربتی زهرآلود است که هنگام شنیدن صدایش، سِرکش و چشیده می‌شود.
هوش مصنوعی: در این فتنه و آشوب، حتی یک معمولی هم پیدا نمی‌شود که به این قضیه بی‌توجه باشد و خاموش بماند. شکایت از این است که همه به نوعی تحت تأثیر این رویداد قرار گرفته‌اند.
هوش مصنوعی: اگر یک شب دیگر از این نوع جنجال و شور و غوغا در درگاه میرشکر خراسان برپا شود، باز هم کسی خاموش نخواهد ماند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای لب چون شکرت چشمه نوش
ای رخ چون قمرت غارت هوش
ورق گل بدریده ست صبا
تا بدید آن خط چون مرزنگوش
هر دم از روی خوی آلوده تو
[...]
خانهٔ نحل ز تو چشمه‌ٔ نوش
دانهٔ نخل ز تو شهد‌فروش
گفت حاشا که ز پس مانده دوش
دیک جود آورم امروز به جوش
نو‌بهارست و چمن جلوه‌فروش
گل و بلبل همه در جوش و خروش
ابر در گریه و گل را ز نشاط
دهن از خنده رسد تا بر گوش
نگه از ذوق چنان رفته ز خویش
[...]
بیا و جام زرینی بکن نوش
ز دست ساقی سیمین بناگوش
برآرد دم چو منصور از انالحق
از این باده کند هر کس دمی نوش
بتی دارم که در جولانگه ناز
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.