چشم مست گر کشد هر گوشه خلقی در غم است
گوشهگیر آن را چه غم گر کار عالم در هم است
در وفاداری رخ زرد مرا بشناس تو
زان که اکسیر وفا بسیار در عالم کم است
کی ز تنهایی به تنگ آیم من مجنونصفت
چون خیال آهوی چشم تو با من همدم است
صبح دولت میدمد ساقی بده جام شراب
این دم از عالم غنیمت دان که عالم یک دم است
هیچ بحری را نیارد عاشق گریان به چشم
هفت دریا پیش سیل عشق ما یک شبنم است
بیستون از پیش بردارد به همت عاقبت
هرکه چون فرهاد در کار محبت محکم است
جام جم اهلی چه جویی رو بدان خورشید کن
کز فروغ روی او هر ذرهای جام جم است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از بیاعتنایی گوشهنشین به آشوب جهان آغاز میکند، سپس چهرهٔ زرد خود را نشانهٔ وفا میشمارد و خیال چشم یار را همدم تنهاییاش میداند. پس از دعوت به شراب و غنیمت شمردن دم، اشک عاشق را از هفت دریا بزرگتر میخواند و با یاد فرهاد، پایداری در عشق را مایهٔ پیروزی میداند. در پایان به خود میگوید که جام جم را در پرتو روی یار بجوید، نه جای دیگر.
هوش مصنوعی: اگر چشم مست یار با نگاهش عاشقان را بکُشد، در هر گوشهای گروهی غمگیناند؛ اما کسی که گوشهنشین و کنارهگیر است، اگر کار جهان آشفته شود چه غمی دارد؟ میان «گوشهٔ چشم» و «گوشهگیری» بازی لفظی هست.
هوش مصنوعی: وفاداری مرا از چهرهٔ زردم بشناس؛ زیرا وفا مانند کیمیاست و در جهان بسیار کمیاب است. زردی چهره را به طلایی مانند کرده که کیمیا پدید میآورد.
هوش مصنوعی: من که مانند مجنونم، هرگز از تنهایی به ستوه نمیآیم؛ چون خیال چشم آهووار تو همیشه همدم من است. مجنون در بیابان با آهوان انس داشت.
هوش مصنوعی: صبح خوشبختی سر میزند؛ ای ساقی، جام شراب را بده. این لحظه را غنیمت بشمار، چون عمر جهان تنها یک دم است.
هوش مصنوعی: عاشقِ گریان هیچ دریایی را به چشم نمیآورد؛ زیرا هفت دریا در برابر سیلاب اشکِ عشق ما تنها یک قطره شبنم است.
هوش مصنوعی: هر کس مانند فرهاد در راه عشق استوار باشد، سرانجام با همت خود کوه بیستون را از سر راه برمیدارد.
هوش مصنوعی: شاعر به خود میگوید: ای اهلی، چرا در پی جام جم هستی؟ رو به آن خورشیدِ رخسار یار کن که از پرتو چهرهاش هر ذره جام جهاننمایی شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کان کونی اختیار زیرکان عالم است
مذهبی بس با نوا و حرفهای بس معظم است
هر که همچون بونواس اندر لواطه نصب شد
از غم نفقات و رنج کدخدایی بیغم است
مرد صادق جز به گرد کون سیمین کی خزد؟
[...]
یا رب این باغ ارم یا شادیاخ خرم است
یا رب اصطرخ است این یا چشمه سار زمزم است
عکس شاخ یاسمین بر آب اصطرخش ببین
راست گوئی اطلسی نیکو بگوهر معلم است
هر نسیمی کز ریاض راحت افزایش وزد
[...]
تاج بخش خسروان شاهی کز آب تیغ او
جویبار مملکت پیوسته سبز و خرم است
رای او را زین زر بر پشت صبح اشهب است
قهر او را داغ کین بر ران شام ادهم است
نجم سیار از شهاب تیغ او یک پرتو است
[...]
گرچه ماه نو به شوخی بی نظیر عالم است
لیک در خوبی ز ابروی تو بسیاری کم است
گرنه دزد نقد قلب ماست زلف شب روَت
از چه معنی اینچنین آشفته حال و درهم است
گوشهٔ خاطر بپرداز ای دل از سودای جان
[...]
هر پسر کو از پدر لافد نه از فضل و هنر
فی المثل گر دیده را مردم بود نامردم است
شاخ بی بر گرچه باشد از درخت میوهدار
چون نیارد میوه بار اندر شمار هیزم است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.