خوش حالتی است پیش تو از می خوشان شده
دل با تو در حکایت و خود از زبان شده
فریاد از این نمک که نظر تا فکنده ام
خوناب دل ز گوشه چشمم روان شده
ایمن مباش از من دیوانه ای رفیق
کان بیخودی که بودمرا بیش از آن شده
چون کام خویش یابم از آن لب که هر گهم
او در کنار آمد و من از میان شده
اهلی بزخم تیر جفا دل بنه که باز
دل داده ایم از کف و تیر از کمان شده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از بیخودی خود در حضور معشوق سخن میگوید: در برابر او زبانش بند میآید، از دیدن ملاحتش خون از چشمش روان میشود و شوریدگیاش روزبهروز بیشتر میشود. میگوید چون هر بار معشوق نزدیک میآید خودش از میان میرود، کام گرفتن از او ممکن نیست. در پایان به خود میگوید دلی که از دست رفته، مانند تیرِ رهاشده، بازنمیگردد و باید زخم جفا را پذیرفت.
هوش مصنوعی: در برابر تو، سرخوش و مست از شراب بودن حالی بسیار خوش است. در این حال دل با تو در گفتوگوست، ولی من از شدت بیخودی زبانم بند آمده و توان سخن گفتن ندارم.
هوش مصنوعی: فریاد از این ملاحت و نمکِ زیبایی تو که از همان لحظه که به تو نگاه کردم، خونابهٔ دل از گوشهٔ چشمم جاری شده است. نمکِ زیبایی تو مانند نمکی است که بر زخم بپاشند و آن را به خون بنشاند.
هوش مصنوعی: ای دوست، از من دیوانه در امان مباش، زیرا بیخودی و شوریدگیای که پیشتر داشتم اکنون بیشتر شده است.
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم از آن لب کام بگیرم، وقتی هر بار که او به کنارم میآید، من از خود بیخود و ناپدید میشوم؟ حضور معشوق هستی عاشق را از میان میبرد و فرصت کامیابی نمیماند.
هوش مصنوعی: اهلی، دل را به تحمل زخم تیر جفای معشوق آماده کن، زیرا باز دل را از دست دادهایم و این کار مانند تیری است که از کمان رها شده و دیگر بازنمیگردد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای بنیت تو طعمهٔ صرف زمان شده
وی تربت تو سرمهٔ چشم روان شده
ای در سرای کسب خرامیده مردوار
از هفت خوان گذشته و در هشت خوان شده
از بی امل شدنت هنر بی عمل شده
[...]
ای چهرهٔ تو رشک مه آسمان شده
یاقوت فام دو لب تو قوت جان شده
خلقی ز عشقت ، ای چو مه آسمان بحسن
سرگشته همچو دایرهٔ آسمان شده
از بهر خستن دل عشاق دردمند
[...]
ای خفته تو ز خواب گران سرگران شده
از راه باز مانده و کاروان شده
در کاروانسرای فنا عاجز و غریب
وز پیش چشم مملکت جاودان شده
بس کاهلی و بی تو نخواهد به هیچ وجه
[...]
ای در عجم سلالهٔ اصل کیان شده
وی در عرب زبیدهٔ اهل زمان شده
نی نی تو را زبیده نخوانم کز این قیاس
روی سخات در خوی خجلت نهان شده
ای صد زبیده پیش صف خادمان تو
[...]
ای چون مسیح گوهر تو جمله جان شده
سجده کنان بصومعه آسمان شده
از علت کمال که بر تو ز چشم بد
ترسیده و هم ناقص و آخر همان شده
ای بی نظیر ساعد بوبکر پر هنر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.