هرگز از بخت نیامد قدحی در دستم
که به دیوانگی عاقبتش نشکستم
وه که چندان به رخ جام من باده پرست
روزن دیده گشادم که در دل بستم
خواهم آن کنج فراغت که کس از دشمن و دوست
نکند یاد که من نیست شدم یا هستم
گرد آن شمع چو پروانه بسی گشتم لیک
تا به هستی خود آتش نزدم ننشستم
سوخت اهلی دلم از عاقبت اندیشی خود
ترک خود کردم و از آه و ستم وارستم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده از ناکامی خود مینالد که هر جام و بهرهای را با دیوانگی از دست داده و سرگرمی به باده درِ دلش را بسته است. سپس آرزوی گوشهای دور از یاد دوست و دشمن میکند و خود را پروانهای میخواند که تا در آتش معشوق نسوخت آرام نگرفت. در پایان نتیجه میگیرد که رهایی از رنج و ستم تنها با ترک خود و رها کردن دوراندیشی به دست میآید.
هوش مصنوعی: هیچگاه بخت جامی به دستم نداد که سرانجام آن را در حال دیوانگی و بیخودی نشکنم. یعنی هر نعمت و شادیای که نصیبم شد، خودم با دیوانگی از دستش دادم.
هوش مصنوعی: افسوس که من بادهپرست آنقدر چشمم را به روی جام باده باز کردم و به آن دل سپردم که درِ دلم بسته شد. یعنی سرگرمی به باده و ظاهر، مرا از دل و باطن غافل کرد.
هوش مصنوعی: آرزوی گوشهٔ آسودهای دارم که در آن هیچکس، نه دشمن و نه دوست، یادی از من نکند و نپرسد که مردهام یا زندهام.
هوش مصنوعی: مانند پروانه بسیار گرد آن شمع، یعنی معشوق، گشتم، اما تا هستی خود را به آتش نکشیدم و نسوختم، آرام نگرفتم.
هوش مصنوعی: ای اهلی، دلم از بس به عاقبت کار اندیشیدم سوخت. پس خودم را رها کردم و از آه و رنج و ستم آزاد شدم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای پسر تا بمیان پای تو در نگریستم
جز بیک چشم گروگان بر تو نگریستم
زار بگریستنی بود مرا از ره . . . ر
زان گریستن بتو بر درد تو من بگریستم
ببست دانی تو بمعنی و بصورت یکروز
[...]
من خود ای ساقی از این شوق که دارم مستم
تو به یک جرعه دیگر ببری از دستم
هر چه کوته نظرانند بر ایشان پیمای
که حریفان ز مل و من ز تأمل مستم
به حق مهر و وفایی که میان من و توست
[...]
چو چشم مست تو می پرستم
چو دُرج لعل تو نیست هستم
بیار ساقی شراب باقی
که همچو چشم تو نیمه مستم
نه خرقه پوشم که باده نوشم
[...]
من اگر از سرِ مستی به جنون پیوستم
به سر دوست که دیوانه نیام، سرمستم
من ازین هستی بیخود به گمان میافتم
نیست معلوم که من نیست شدم یا هستم
من جدا مانده بُدم، قطره صفت، از دریا
[...]
دیده بگشادم و دل در سر زلفت بستم
در تو بستم دل و از هر که جهان وارستم
پای در سنگ فراقت زده ام مسکین من
آه اگر لطف تو ای دوست نگیرد دستم
چشم مست تو گهی مست و گهی مخمورست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.