ز گریه منع مکن دیده پر آب مرا
که برطرف کنی از کشتن اضطراب مرا
مرا بسوز پس از کشتنم که سیمابم
مگر به آب دهد کلبه خراب مرا
شکفته دیدم گل های داغ و دانستم
که سوی من نظری هست آفتاب مرا
ز دیده منت شب زنده داری از چه کشم
که غمزه ی تو به تاراج برد خواب مرا
گداخت پیکرم از جوش خون چه چاره کنم
که شیشه تاب نمی آورد شراب مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از بیقراری و سوز عشق میگوید. از معشوق میخواهد که او را از گریه باز ندارد و اگر میخواهد بیتابیاش را پایان دهد، او را بکشد و بسوزاند، چون مانند سیماب آرام نمیگیرد. داغهای عشق را نشانهٔ توجه معشوق میداند و بیخوابیاش را کار غمزهٔ او میشمارد. در پایان میگوید تنش مانند شیشهای است که تاب جوشش شراب عشق را ندارد.
هوش مصنوعی: چشم پر از اشک مرا از گریستن باز مدار؛ اگر میخواهی بیقراریام را از میان ببری، با کشتن من این کار را بکن، نه با بازداشتن از گریه.
هوش مصنوعی: پس از کشتن، مرا بسوزان، زیرا من چون سیماب بیقرارم و کشتهشدن هم آرامم نمیکند. شاید سوختن، کلبهٔ ویران وجودم را یکسره به باد فنا بدهد و از میان ببرد.
هوش مصنوعی: داغهای عشق را بر تنم چون گل شکفته دیدم و دانستم که آفتاب من، یعنی معشوق، به من نظری دارد، چنانکه گل با تابش آفتاب میشکفد.
هوش مصنوعی: چرا باید بار منت چشمم را برای شببیداری بکشم؟ بیدار ماندنم کار چشم نیست؛ نگاه و غمزهٔ تو خوابم را به یغما برده است.
هوش مصنوعی: تنم از جوشش خون عشق گداخته است و چارهای ندارم، زیرا شیشهٔ تن تاب شراب پرجوش درونم را نمیآورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خیال روی تو یکباره برد خواب مرا
درنگ وصل تو افکند در شتاب مرا
متاب روی ز من دلبرا و زلف متاب
که تاب زلف تو در تب فکند تاب مرا
اگر بر تو دهد میوه بهشت چرا
[...]
خیال نرگس مستت، ببست خوابم را
کمند طره شستت، ببرد تابم را
چو ذره مضطربم، سایه بر سر اندازم
دمی قرار ده، آشوب و اضطرابم را
نه جای توست دلم؟ با لبت بگو آخر
[...]
که برفروخت بمی چهره آفتاب مرا
که ساخت تیز بر آتش دل کباب مرا
شبی که مست بکاشانه ام فرود آید
فرشته رشک برد مجلس شراب مرا
نمیشود مژه ام گرم ازان سبب که بناز
[...]
جنون به بادیه پرورده چون سراب مرا
سواد شهر بود آیهٔ عذاب مرا
خوشم به درد مکن ای دوا عذاب را
مکن مکن که عمارت کند خراب مرا
چه آتشی تو نمیدانم ای بهشتی روی
که ذوق گریه عشق تو کرد آب مرا
هجوم گریه نمیدانم اینقدر دانم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.