دیوار و در آلوده به خون جگرم کرد
هجران تو شرمنده دیوار و درم کرد
از لذت زخم آن مژه محرومی ما خواست
زان پیش که شمشیر زند بی خبرم کرد
از عکس رخت در نظرم اشک به خون شد
آسوده ز آمیزش لخت جگرم کرد
پروانه صفت سوختم و شمع ندیدم
خون در تن من شعلگی بال و پرم کرد
امروز جفای تو زاندازه برون ست
تأثیر دگر دشمن آه سحرم کرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنجی سخن میگوید که ناشی از جدایی و هجران معشوق است. او دیوار و در را شاهد عذاب خود میداند و از زخمهایی که هجران بر دلش گذاشته، شکایت دارد. نگاه معشوق برای او دردی جانکاه است و، بهگونهای، او را به آتش سوزانده است. شاعر احساس میکند که جفای معشوقش او را به مرز نابودی میکشاند و آه و نالههایش در این دلتنگی به اوج میرسد.
هوش مصنوعی: دیوار و در به خاطر جدایی و غم دلم به زحمت افتادهاند و شرمشان میآید که من این حال و روز را دارم.
هوش مصنوعی: میتوان گفت که از درد و لذتی که ناشی از نگاه و هوس آن چشم زیباست محروم شدم، در حالی که او بدون اطلاع من به من آسیب میزند و شمشیرش را به کار میبرد.
هوش مصنوعی: از تصویر صورتت در نظر من اشک به خون تبدیل شد و به خاطر آمیختن با درد، لخت جگرم را نیز مجروح کرد.
هوش مصنوعی: من شبیه پروانهای شدم که در آتش میسوزد، اما هیچ شمعی در کنارش نیست. شعلههای آتش در تنم به پا میخیزند و بال و پرم را میسوزانند.
هوش مصنوعی: امروز ظلم و ستم تو به حدی رسیده که تأثیرش بر دلم از هر دشمن دیگری بیشتر است و من تحت تاثیر این ستم، با آه و ناله صبح را سپری میکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن کس که به دینار و درم خیر نیندوخت
سر عاقبت اندر سر دینار و درم کرد
خواهی که ممتّع شوی از دنیی و عقبی
با خلق کرم کن چو خدا با تو کرم کرد
زلفین تو سرگشته چو باد سحرم کرد
خاک سر کویت چو صبا دربدرم کرد
من خود ز تو دیوانه مطلق شده بودم
زنجیر سر زلف تو دیوانه ترم کرد
گفتم به من افگن نظری، چشم ببستی
[...]
قهرش به سخن تیغ و به دم نیشترم کرد
زهر دل کافور مزاج نظرم کرد
چون خنده ناخوش دهنان بی نمکم ساخت
چون گریه صاحب غرضان بی ثمرم کرد
بیش از همه در دیده غم کرد عزیزم
[...]
رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کرد
نظاره زلف تو پریشان نظرم کرد
امید نجات من ازان زلف به خط بود
سر زد خط بیرحم و گرفتارترم کرد
فریاد که پیراهن نادیده یوسف
[...]
آشفتگی زلف تو آشفته ترم کرد
لعل لب میگون تو خونین جگرم کرد
از روز ازل دهر به شور و شرم انداخت
تا از عدم آورد وز جنس بشرم کرد
من از همه اوضاع جهان آگهیم بود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.