شاهد بستان که چشمش نرگس و رویش گل است
سایه بر برگ گل او کرده شاخ سنبل است
مجمر فیروزه دان هر غنچه را کز گل در آن
آتشی افروخته از بهر داغ بلبل است
کوه و صحرا بس که می خوردند از جام سحاب
لاله ها بر رویشان افتاده زان می گل گل است
بس که از سبزه زمینها سبز شد هر پشته را
چوک کرده بختیی دان کز سقرلاطش جل است
طره شمشاد کش بسته گره دست صبا
آمده بر سر ز خوبان چمن چون کاکل است
تا کند بلبل به بزم گل مکرر قول خویش
از صراحی آن نه قلقل بلکه تکرار قل است
بر سماع شعر جامی بس که در وجدند و حال
در چمن افتاده از غوغای مرغان غلغل است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل وصفِ بهار و باغ است. شاعر باغ را شاهدی زیبا با چشمِ نرگس و رویِ گل میبیند، غنچه را آتشدانی برای داغِ بلبل، دشت را مستِ بارانِ ابر و تپههای سبز را شترانی با جُلِ سبز. سپس به بزمِ گل و آوازِ بلبل و قلقلِ صراحی میرسد و در پایان، غلغلهٔ مرغانِ چمن را نتیجهٔ وجدِ آنان از شعرِ جامی میشمارد.
هوش مصنوعی: زیبارویِ باغ، یعنی باغِ بهاری، چشمش نرگس و چهرهاش گل است و شاخهٔ سنبل مانند زلفی بر برگِ گلِ رویش سایه انداخته است.
هوش مصنوعی: هر غنچهٔ سبز را آتشدانی فیروزهای بدان که از گلِ درونش آتشی برافروختهاند تا بلبل را با آن داغ کنند و سوزِ عشق بر دلش بنهند.
هوش مصنوعی: کوه و دشت از جامِ ابر چنان بسیار باده نوشیدهاند که از آن باده، لالهها مانند لکههای سرخِ مستی بر چهرهشان پدید آمده است.
هوش مصنوعی: زمین از سبزه چنان سبز شده است که هر پشته و تپه را شتری دوکوهانه بدان که زانو زده و جُلی از پارچهٔ سقرلاطِ سبز بر پشت دارد.
هوش مصنوعی: گیسوی شمشاد که دستِ باد صبا گرهگرهاش کرده، مانند کاکلی است که بر سرِ خوبرویانِ چمن افتاده است.
هوش مصنوعی: آنچه از صراحی در بزمِ گل شنیده میشود قلقل نیست، بلکه تکرارِ «قُل» یعنی «بگو» است تا بلبل سخن و آوازِ خود را بارها تکرار کند. شاعر میان «قلقل» و «قل قل» بازی لفظی کرده است.
هوش مصنوعی: پرندگان از شنیدنِ شعرِ جامی چنان در وجد و حالاند که از غوغای آنان در چمن هیاهو و غلغلهای برپا شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
پای دل در کوی عشقت تا به زانو در گِل است
همّتی دارید با من زانکه کاری مشکل است
من ندانم کین دل دیوانه را مقصود چیست
کو همیشه سوی سرگردانی من مایل است
فیل محمودی فرو ماند اگر بیند به خواب
[...]
تا دلم در دست آن سیمین بر سنگین دل است
زیر پای من ز آب چشم و خون دل گل است
جز جفای من نگردد در دل سنگین او
بر ندارد سنگ خارا آنچه او را در دل است
نیست نرمی در دلش با دیده پرآب من
[...]
بار دل بر تن نهادن کار ارباب دل است
این که عیسی بار خر بر دوش گیرد مشکل است
ای عزیزان رهرو راه دلارام است دل
چون سبکبار است پیش از کاروان در منزل است
مرغ عرشی آرزوی آشیان دارد ولی
[...]
من خیال یار دارم، گر کسی را بر دل است
کز خیال او شوم، خالی، خیالی باطل است
چشم عیارش، به قصد خواب هرشب تا سحر
در کمین مردم چشم است و مردم، غافل است
عشق، در جان است و می، در جام و شاهد، در نظر
[...]
گرچه از باران دیده خاک آن کو پر گل است
پای عاشق در گل از دست دل از دست دل است
بنده را گر پیش خویش از مقیلان خوانی رواست
هر که رو در قبله روی تو دارد مقبل است
دل همه تن اشک خونین گشت و آمد سوری چشم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.