صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ما
کوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما
از رگ خامی نباشد میوه ما ریشه دار
پختگی پیداست چون آتش ز رنگ زرد ما
فتح ما آزاد مردان در شکست خود بود
گو دل از ما جمع دارد دشمن نامرد ما
می شود مژگان آتشبار، هر خاری که هست
بر گلستان بگذرد گر آه غم پرورد ما
بازی ما گرچه اول خام می آید به چشم
در عقب دارد تماشاهای رنگین، نرد ما
دامن صحرا ز اشک آهوان شد لاله زار
روی در حی کرد تا مجنون صحراگرد ما
ناز پرورد خرام قامت رعنای اوست
برنمی خیزد به تعظیم قیامت، گرد ما
این جواب آن غزل صائب که طالب گفته است
بعد ازین از خاک، معشوقانه خیزد گرد ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در پاسخ و استقبال از غزلی از طالب سروده شده است. شاعر از شدت آه و سنگینی درد عاشق، پختگی او که در چهرهٔ زردش پیداست، و پیروزی آزادمردان در شکستن خود سخن میگوید. سپس با تصویر مجنون و گریهٔ آهوان، و گرد عاشق که نازپروردهٔ قامت معشوق است و برای قیامت هم برنمیخیزد، عشق را تا مرز اغراق میکشاند.
هوش مصنوعی: آه سرد ما چنان سوزان و پرهیبت است که صبح از ترس آن برای خورشید میلرزد، و بار درد ما چنان سنگین است که کوه زیر آن کمر خم میکند و از برداشتنش طفره میرود.
هوش مصنوعی: میوهٔ وجود ما از رگ خامی ریشه نگرفته است؛ همانگونه که زردی شعله نشان پختگی آتش است، رنگ زرد چهرهٔ ما هم نشان پختگی و رسیدگی ماست.
هوش مصنوعی: پیروزی ما آزادمردان در شکستن و فروتنی خودمان است؛ پس دشمن نامرد ما آسودهخاطر باشد که ما در پی غلبه بر او نیستیم.
هوش مصنوعی: اگر آه غمپرورده و سوزان ما بر گلستان بگذرد، هر خاری که در آن است به مژگانی آتشبار بدل میشود.
هوش مصنوعی: بازی ما اگرچه در آغاز خام و ساده به نظر میآید، نرد ما در پایان تماشاهای رنگارنگ و شگفت در پی دارد؛ یعنی کار ما فرجامی درخشان دارد.
هوش مصنوعی: وقتی مجنونِ صحراگردِ ما رو به سوی قبیله و منزل معشوق کرد، آهوان از فراق او چندان گریستند که دامن صحرا از اشکشان لالهزار شد.
هوش مصنوعی: گرد و غبار ما نازپروردهٔ رفتار قامت رعنای معشوق است؛ از این رو حتی برای تعظیم قیامت هم از جای برنمیخیزد، چون قامت او از قیامت برتر است.
هوش مصنوعی: صائب، این غزل پاسخ غزلی است که طالب سروده است با این مضمون که از این پس غبار ما با ناز و رفتاری معشوقانه از خاک برمیخیزد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گشته در راهت غبار آلود روی زرد ما
میرسیم از گرد راه اینست راه آورد ما
در هوای شمع رویت قطرههای اشک گرم
دم به دم بر چهره میبندد ز آه سرد ما
بس که از یاران هم دردان جدا افتادهایم
[...]
بسکه بر بستر گران شد جسم غم پرورد ما
بعد مرگ از خاک معشوقانه خیز دگرد ما
ما بانوار نفس با صبح توأم زادهایم
بزم دل را شمع کافوریست آه سرد ما
دست بر دامان خورشیدیست ما را کز سفر
[...]
ما خزان پرورده عشقیم، عیب ما مکن
گر نبیند بویی از بهبود، رنگ زرد ما
مایه ما در سفر، چون آب شد نقصان پذیر
آنچه ماند از مایه، خواهد گشت راه آورد ما
اشکهای گرم ما و آههای سرد ما
کس نداند کز کجا آید مگر هم درد ما
عاقلان را کی خبر باشد زحال عاشقان
کی شناسد درد ما جز آنکه باشد مرد ما
خام بیدردی چه داند اشک گرم و آه سرد
[...]
خاک شد تا در ره او جسم غم پرورد ما
نازها بر دیدة افلاک دارد گرد ما
دوستداران را به مرگ خویش راضی کردهایم
عاقبت درمان درد عالمی شد درد ما
یار بیپروا و یاران بیوفا، طالع زبون
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.