ذرهای نادیده گنج روی تو
ره بزد بر ما طلسم موی تو
گشت رویم چون نگارستان ز اشک
ای نگارستان جانم روی تو
هست خورشید رخت زیر نقاب
جملهٔ ذرات چشماروی تو
در درون چون نافهٔ آهوی حسن
خون جانها مشک شد بر بوی تو
شیر گردون جامه میپوشد کبود
از سواد چشم چون آهوی تو
آسمان را چون زمین در حقه کرد
آرزوی حقهٔ للی تو
هندویم هندوی زلفت را به جان
گر توان شد هندوی هندوی تو
چون ز چشمت تیرباران در رسید
طاق افتادیم از ابروی تو
نی که بنمودیم صد سحر حلال
در صفات نرگس جادوی تو
خاک خواهم گشت تا بادی مرا
بو که برساند به خاک کوی تو
نی ز چون من خاک گردی از درت
گر مرا بادی رساند سوی تو
چون کند از توکسی پهلو تهی
چون همی هستند در پهلوی تو
از کمان عشق بگریز ای فرید
کین کمانی نیست بر بازوی تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانهـعرفانی وصفِ جمالِ پنهانِ معشوق است. گیسو چون طلسمی راهِ رسیدن به گنجِ چهره را بسته و ذرههای جهان همه چشم به روی او دوختهاند. عاشق خود را بندهٔ زلف و زخمیِ تیرِ نگاه او میداند و آرزو دارد خاک شود تا باد او را به کوی یار برساند، اما به ناچیزیِ خود اعتراف میکند. در پایان، شاعر به خود هشدار میدهد که کمانِ عشق فراتر از توانِ بازوی اوست.
هوش مصنوعی: ما ذرهای از گنج چهرهٔ تو را ندیدهایم، اما طلسمِ موی تو راه ما را زد. همانگونه که طلسم نگهبان گنج است، گیسوی تو نمیگذارد به چهرهات برسیم.
هوش مصنوعی: ای کسی که چهرهات نگارخانهٔ جان من است، از بس اشکِ خونین ریختم چهرهام مانند نگارخانهای رنگین شد.
هوش مصنوعی: خورشید چهرهٔ تو زیر نقاب پنهان است و همهٔ ذرههای جهان سراپا چشم شدهاند و به روی تو چشم دوختهاند.
هوش مصنوعی: همانگونه که خون در نافهٔ آهو به مشک بدل میشود، در درون ما نیز خونِ جانها به امید بوی تو و از آرزوی آن مشک شده است.
هوش مصنوعی: شیرِ آسمان (برج اسد) از سیاهی چشمِ آهووار تو جامهٔ کبود سوگ پوشیده است؛ یعنی چشم آهوی تو بر شیر فلک هم چیره شده است.
هوش مصنوعی: آرزوی دهانِ لعلگونِ تو که مانند حقهای کوچک است، آسمان را همچون زمین در بند و حیرت انداخته و چون حقهای گرد و سرگردان کرده است.
هوش مصنوعی: من با جان، بندهٔ زلفِ سیاه تو هستم و اگر ممکن باشد، میخواهم بندهٔ بندهٔ تو باشم.
هوش مصنوعی: وقتی تیرِ نگاه تو بر ما باریدن گرفت، از کمانِ ابروی تو بیطاقت و تنها و از پا افتاده شدیم. «طاق» با طاقِ ابرو ایهام دارد.
هوش مصنوعی: آیا در وصف چشم جادوگر و نرگسمانند تو صدها سخنِ سحرآمیز و شعرِ دلنشین نیاوردیم؟
هوش مصنوعی: آرزو دارم خاک شوم تا شاید بادی مرا به خاکِ کوی تو برساند.
هوش مصنوعی: اما اگر بادی هم مرا به سوی تو ببرد، از خاکی چون من حتی گردی بر درگاه تو نمینشیند؛ یعنی من آنقدر ناچیزم که شایستهٔ رسیدن به درگاه تو نیستم.
هوش مصنوعی: چگونه کسی میتواند از تو کناره بگیرد، در حالی که همه در کنار تو هستند و هیچکس از تو جدا نیست؟
هوش مصنوعی: ای فرید، از کمان عشق بگریز، زیرا این کمانی نیست که بازوی تو توانِ کشیدنش را داشته باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای ببرده آب آتش روی تو
عالمی در آتشند از خوی تو
مشک و می را رنگ و مقداری نماند
ای نه مشک و می چو روی و موی تو
چشمکانت جاودانند ای صنم
[...]
ترک من ای من سگ هندوی تو
دورم از روی تو دور از روی تو
بر لب و چشمت نهادم دین و دل
هر دو بر طاق خم ابروی تو
من به گردت کی رسم چون باد را
[...]
ای شب تاری غلام موی تو
روز روشن پیشکار روی تو
چاکر روز و شبم تا روز و شب
نایبند از روی تو وز موی تو
بندهٔ موی تو دلهای جهان
[...]
ای قبای گل دریده روی تو
وای کلاه لاله گشته موی تو
آن چه از عشق تو نزدیک من است
شرح نتوان داد دور از روی تو
عشق تو از من به ترکی دل ببرد
[...]
پشت پایی زد خرد را روی تو
رنگ هستی داد جان را بوی تو
گشته چون من کشتهای زنار دار
جان عیسی در صلیب موی تو
از پی خونریز جان خاکیان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.