ای مُرَقَّعپوش در خَمّار شو
با مغان مردانه اندر کار شو
چند ازین ناموس و تزویر و نفاق
توبه کن زین هر سه و دیندار شو
یا برو از حلقهٔ مردانِ دین
در میان حلقهٔ کُفّار شو
یا منادی کن اناالحق در جهان
چون اناالحق گفته شد بر دار شو
چون نهای در کفر و در ایمان تمام
گیر زُنّاری و در خَمّار شو
چون حضورت نیست در مسجد دمی
بیمُرقَّع گَرد و با زُنّار شو
عاجزی در دین و زهدِ خویشتن
خیز و زین دینِ تهی بیزار شو
چند باشی در حجابِ خویش تو
عالمِ تجرید را عطّار شو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار در این غزل صوفیِ خرقهپوش و ریاکار را خطاب میکند و او را میان دو راهِ صادقانه مخیّر میسازد: یا توبه از ناموس و تزویر و دینداری راستین تا حدِ گفتن «اناالحق» و رفتن بر دار، یا رهاکردن خرقه و بستن زنّار و رفتن به میخانه. سخن اصلی آن است که کفرِ آشکار از ایمانِ ریایی بهتر است. در بیت پایانی شاعر خود را به گذشتن از حجابِ خودی و ورود به عالم تجرید فرامیخواند.
هوش مصنوعی: ای صوفیِ خرقهپوش، به میخانه برو و همراه مغان، مردانه و بیریا وارد کار عشق و رندی شو.
هوش مصنوعی: تا کی میخواهی در بند آبروی ظاهری و فریب و دورویی بمانی؟ از هر سه توبه کن و دیندارِ راستین شو.
هوش مصنوعی: یا اگر از عهدهٔ صداقت برنمیآیی، حلقهٔ مردانِ دین را ترک کن و آشکارا در میان کافران بنشین تا دستکم ریاکار نباشی.
هوش مصنوعی: یا مانند حلاج بانگ «اناالحق» را در جهان سر بده و چون چنین گفتی، آمادهٔ رفتن به چوبهٔ دار باش؛ یعنی یا به حقیقت برس و بهایش را بپرداز.
هوش مصنوعی: چون نه کفرت کامل است و نه ایمانت، زنّار ببند و به میخانه برو؛ یکرنگیِ آشکار بهتر از دوگانگی است.
هوش مصنوعی: چون حتی لحظهای در مسجد حضورِ دل نداری، خرقهٔ صوفیانه را کنار بگذار و زنّار ببند تا ظاهرت با باطنت یکی شود.
هوش مصنوعی: تو در دینداری و زهدِ خودت ناتوانی؛ پس برخیز و از این دینِ تهی و ظاهری بیزاری بجوی.
هوش مصنوعی: تا کی در پردهٔ خودبینی و نفس خود گرفتار میمانی؟ ای عطار، در عالم تجرید و وارستگی از همهچیز فانی شو و به آن برس.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
این زمان برخیز زیر دار شو
پیش آن سرگشتهٔ خونخوار شو
بحر را گویم که هین پر نار شو
گویم آتش را که رو گلزار شو
خواب غفلت میکنی بیدار شو
آخر از خمر خطا هشیار شو
بعد از آن مستی چو ما هشیار شو
عارفانه بر سر بازار شو
نفس خود بشناس ومرد کار شو
در طلب سرگشته چون پرگار شو
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.