گنجور

حاشیه‌ها

۷ در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۹:۴۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱:

از روی تو سر نمی‌توان تافت
وز روی تو در نمی‌توان بست
به نظر در مصرع نخست "رای" بجای "روی" درست تر باشد:
از روی تو سر نمی‌توان تافت
در مصرع دوم میفرماید: به هر روی و سوی که مینگرم تو را در آستانه در میبینم

کیا در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۹:۱۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۵:

سلام ؛)
میرزای گرامی...
هیچ گونه تفاوتی در خوانش این بیت
چه با "از این" چه با "زین" بوجود نمی آید.
چرا که همزه در این جا حذف میشود و به صورت
" شَر عَ زین " خوانده میشود.
موفق باشید..

روفیا در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۹:۰۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲:

ندای عشق تو دیشب در اندرون دادند
فضای سینه حافظ هنوز پر ز صداست
***
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر را که یادتان هست؟
این روزها میگویند آدم ها در دریافت اطلاعات محیط سه نوع استراتژی دیداری و شنیداری و لمسی دارند!
به بعضی ها صدا بیشتر اثر می کند، برخی به تصویر حساسند و عده ای باید لمس کنند!
حافظ دردانه گویا به صداهای محیط حساس بوده است، آن دلبر پیرهن چاک نیز غزل میخوانده، بعدش هم آواهایی حزین در گوشش نجوا کرده است!
ای کاش می شنید پس از صدها سال هنوز طنین از بر کردن اشعارش در این گنبد دوار ماناست!!

امیر حسین در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۸:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۹:

برای این شعر استاد افتخاری هم اوازی خونده اند لطفا برای دوستاران قرار دهید

محمدامین در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۴۶ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع » بخش ۵ - حکایت عیسی (ع) و عابد و ناپارسا:

سلام و درود
ازین حکایت شیرین سعدی برای برگردان سوره دخان بهره بردم.

نجمه در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۲۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹:

در میانه یک روز کاری سخت، چقدر لذت بردم از این غزل و نظرات همه دوستان
متشکرم

مبینا در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۱۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۲:

به نظر من 6 جهت که فرمودند 6 جهت جغرافیایی است که جسم انسان‌ در این محدوده سیر میکند.اما سیر و سلوک عرفانی و طی الارض و مقاربه و مکاشفه با بعد مکان درگیر نیست و به این جهات محدود نیست و از انجایی ک میگوید بارها؛ احتمال سلوک را بیشتر میکند، چون این سیر و سلوک ارامشی به انسان میدهد و در دفعات بعدی چنان اسان میشود که لذتش انسان را به تکرار وا میدارد و در چشم به هم زدنی انسان خود را در مقصود میبیند

امین در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۱۰ دربارهٔ منوچهری » دیوان اشعار » مسمطات » شمارهٔ ۷ - در وصف صبوحی:

لطفا راهنمایی بفرمایید این بیت چگونه تلفظ می شود و چه معنایی دارد؟
قمریک طوقدار گویی سر در زده‌ست
در شبه گون خاتمی، حلقهٔ او بی‌نگین

زهرا در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۳۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۱:

در خلال مدتی که ورق سیاست کشورداری شاه شجاع برمی گردد، فاصله میان حافظ و شاه شجاع روز به روز بیشتر می شود و از آن زمان که برای حافظ پرونده سازی شده و شایعه دور شدن او از شیراز قوت می گیرد تا روزی که به تبعید تن در میدهد، او هیچوقت بی کار ننشسته و دائماً در صدد رفع و رجوع و سرودن اشعار و دادن پیام غیر مستقیم یعنی ارسال غزل های ایهام دار برای شاه شجاع و وزیر او است. این غزل یکی از تابلوهایی است که پس از اخذ تصمیم به رفتن به تبعید توسط حافظ سروده شده و درآن ویژگی های روحی حافظ موج می زند :
1- در مطلع غزل در حالی که شاعر مسلّط بر نفس خویش است ابتدا به ساکن و بدون اینکه پرخاش کند از شاه شجاع خداحافظی نموده و سابقه عهد مودّت گذشته را به خاطرش آورده از او می خواهد که حق این سابقه دوستی را ضایع نکند.
2- به دنبال بازگو کردن تصمیم خود به رفتن تبعید، از شاه تعریف می کند. این تعریف تملق نیست بلکه احتیاط است که تا امکان دارد از شدّت مخالفت شاه نسبت به خود و در غیاب خود بکاهد.
3- در بیت سوم مراتب ارادت و یکرنگی خود را بازگو و از شاه می خواهد که در این باره هرطور می خواهد او را آزمایش کند و بیهوده دوستی چون او را از دست ندهد.
4- بیت چهارم یادآوری وعده هایی است که قبلاً شاه شجاع به او داده بوده و بین آن دو درباره امور فیمابین مذاکراتی شده لیکن به ثمر نرسیده است.
5- در بیت پنجم حافظ هنوز امیدوار است که شاه شجاع صراحتاً درباره او و به نفع او پا به میدان بگذارد.
6- بیت ششم نه تنها شاه بیت همه سروده های حافظ است که بار شناسایی روحیه و اراده توانای حافظ را بر گرده و در متن خویش دارد. در چنین غزلی که حافظ با برداشت محتاطانه شروع به سخن گفتن با شاه می کند و می داند که دستش از هر نوع چاره جویی کوتاه است خود را نمی بازد و با اتّکاء به اراده، با شجاعت هرچه تمامتر می گوید من زیر بار مذلّت فلک هم نمی روم چه رسد به تو.
7- مفاد بیت مقطع دارای ایهام ضعیفی است که شاید منظور حافظ مخالفینی باشد که گرداگرد شاه را گرفته و مانع دیدار او و شاه می شده اند.
شرح جلالی بر حافظ – دکتر عبدالحسین جلالی

Alireza J در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۲۸ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » کنز الحقایق » بخش ۲۵ - در تحقیق رزق:

در خط چهارم
اگر اینجا نیست سوی شهر چنین شو
بجای کلمه چنین باید کلمه چین قرار گیرد
با تشکر

Alireza J در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۲۶ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » کنز الحقایق » بخش ۲۷ - در تحقیق عیسی و دجال:

در خط سوم
دو چشمت در حقسقت هست یعنی
بجای حقسقت باید حقیقت باشد
با تشکر

صباح عندلیب در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۳۳ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۶۵۰:

(یناذی لقد مرت من العمر لیله)
در حاشیه ارسالی بنده بصورت زیر تصحیح می گردد
(ینادی لقد مرت من العمر لیله)

صباح عندلیب در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۳۰ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۶۵۰:

باسلام به ددوستان،
من هم معتقدم که این شعر را ابوسعید الو الخیر سروده.اما نکته ای که میخواهم در علت نسبت این شعر توسط بعضی ها به عمر الخیام،بگویم : اینست که عمر الخیام عین این شعرا را (مطابقت النعل بالنعل ) بزبان عربی سروده :
اتدری لماذا یصبح الدیک صاءحا
یردد لحن النوح فی غره الفجر؟
یناذی لقد مرت من العمر لیله
وها انت لاتشعر بذاک ولاتدری
واین می تواندبقول معروف (توارد خواطر) باشد
یا عمر خیام باتوجه به اینکه 81 سال پس از وفاه ابوسعید ابو الخیر بدنیا آمده ، این شعرا بزبان عربی نرجمه کرده باشد.

محمد در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۰۳ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۵:

متن این شعررااستاد شجریان درالبوم بهار دلکش تصنیف باغ گل به زیبایی خوانده

محمد در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۰۹ دربارهٔ حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱:

نامزد احتمالا نامرد بوده

احمد نقی پوران در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۵۰ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۳۴ - در مدح سلطان اویس:

در بیت 45 مصرع دوم کلمه (اروزی) احتمالاً باید ( آرزوی ) باشد

محمد طاها کوشان mkushantaha@yahoo.com در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۳:۳۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۷۰:

نشئه درسر٬ می به ساغر٬ گل بدامان بینمت
درست است

پریشان روزگار در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۲:۵۷ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۰:

درود بر شما هدیه
سرشته بیت را از مانا می اندازد
نسرشته اند در گلم الا هوای دوست

م.د.برمک در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۲:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:

با سلام
در مورد اشکال ظاهری در قافیه مصرع اول بیت اول و نیز درستی آن در زمان شاعر ر.ک. به پانوشت ص. 2 در کتاب:
خواجه حافظ، "دیوان غزلیات". مصحح حسین پژمان بختیاری. 1357. تهران. امیرکبیر

حامد در ‫۹ سال قبل، سه‌شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۲:۲۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۷ - قصهٔ دیدن خلیفه لیلی را:

به این سخنرانی دکتر سروش توجه کنید که از ابیات زیر برای بیان آشفتگی ای که نوع زندگی ماشینی برای انسان پدید میاره صحبت می کنه :
جان همه روز از لگدکوب خیال
وز زیان و سود وز خوف زوال
نی صفا می‌ماندش نی لطف و فر
نی بسوی آسمان راه سفر
در این سخنرانی، از "خیال" به معنای اطلاعاتی که هر روز از طرق مختلف به ما وارد می شود یاد شده است:
پیوند به وبگاه بیرونی

۱
۳۷۰۸
۳۷۰۹
۳۷۱۰
۳۷۱۱
۳۷۱۲
۵۷۰۴