|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه گفتوگوی شاعر با دوستی است که او را برای کم آمدنش سرزنش میکند. شاعر بیمرکبی را بهانه میآورد و دوست به او پیشنهاد میکند که مرکبی از کسی بخواهد. انوری با آوردن بیتی از عمادی پاسخ میدهد که آسیب و سختی را بر خواهش و منتکشی از فرومایگان ترجیح میدهد، و بدینسان قناعت و عزت نفس خود را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: دوستی به من گفت: آخر کجا هستی و چرا بیشتر به دیدن ما نمیآیی؟
هوش مصنوعی: با شرمندگی پاسخ دادم که چون مرکبی (اسب یا استری) ندارم، آشنایی و رفتوآمدمان رفتهرفته به بیگانگی کشیده است.
هوش مصنوعی: به من گفت: چرا مرکبی از کسی درخواست نمیکنی؟ چون تو ناچاری به خدمت ما بیایی و از آن گریزی نداری.
هوش مصنوعی: پاسخش را با بیتی از عمادی دادم و گفتم: ای مایهٔ روشنی چشم، این را از زبان او بشنو.
هوش مصنوعی: من از شکستن استخوان و آسیب دیدن آنقدر نمیترسم که از درخواست مومیایی (داروی شکستهبندی) از فرومایگان؛ یعنی رنج و تنگدستی را بر منت پذیرفتن از ناکسان ترجیح میدهم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
(مرا از شکستن چنان باک ناید
که از ناکسان خواستن مومیایی)
همین شعر » بیت ۵
مرا از شکستن چنان باک ناید
که از ناکسان خواستن مومیایی
دل من همی داد گفتی گوایی
که باشد مرا روزی از تو جدایی
بلی هر چه خواهد رسیدن به مردم
بر آن دل دهد هر زمانی گوایی
من این روز را داشتم چشم و زین غم
[...]
نوای تو ای خوب ترک نوآیین
درآورد در کار من بینوایی
رهی گوی خوش، ورنه بر راهوی زن
که هرگز مبادم ز عقشت رهایی
ز وصفت رسیدهست شاعر به شعری
[...]
دلا تا تو اندر هوان و هوائی
نه جفت زمینی نه جفت هوائی
بلا از تو بیند همیشه تن من
بلائی تو یا بر بلا مبتلائی
چرا مهر دستان زنی برگزیدی
[...]
نوا گوی بلبل که بس خوش نوایی
مبادا تو را زین نوا بینوایی
نواهای مرغان دو سه نوع باشد
تو هر دم زنی با نوایی نوایی
گر از عشق گویا شدستی تو چون من
[...]
نماند است در چشم من روشنائی
که افتاد با پیریم آشنائی
ز پیری چرا گشت تاریک چشمم
اگر آشنائی بود روشنائی
بهار جوانی فرو ریزد از هم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.