عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۶ دی ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۵۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۴:

سلام

مدتی است نمیشه اجراهای خصوصی را اضاف کرد

امشب سعی کردم و اشتباها یک قطعه از آلبوم آه باران ثبت شد که حذف بفرمایید

 

این اجرای خصوصی را در بخش اجراها ثبت بفرمایید

پیوند به وبگاه بیرونی

آیناز . در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۱۱ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ اشعار ترکی » خان ننه:

غمِ شعر دل آدمو به درد میاره. خیلی زیباست.خیلی

 

 

علی عنایت مهر کرنوکر در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۳۴ در پاسخ به روفیا دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۴ - بازگشتن به حکایت پیل:

🙏⚘

علی عنایت مهر کرنوکر در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۳۴ در پاسخ به دکتر صحافیان دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۴ - بازگشتن به حکایت پیل:

🙏 سپاسگزارم از توضیحات شما آقای دکتر

جهن یزداد در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۵۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۸:

سپه طوس را رد ده و باز گرد

ترنج؛ در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۴:

بیت آخر می تونه یه سبک زندگی باشه واقعاً! :)

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۲۰:

2. مولانا در پرده و با کنایه بیان می¬کند که با وجود دریافت احوال وجدناک، جز جمال الهی چیز دیگری نمی¬طلبد. و در بیتی دیگر و به زبانی شاعرانه، این حقیقت را تبیین می¬کند، از دیدگاه او، با رخ نمودن جمال الهی، در تمام شئون و ساحات حیات، کرامات و احوال باطنی به چیزی نمی¬ارزد: «پیش از تو بسی شیدا می¬جُست کرامت-ها / چون دید رخِ ساقی بفرخت کرامت را »

ملیکا رضایی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۳۹ در پاسخ به محمد دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۶ - بردن پدر مجنون را به خانهٔ کعبه:

حلقه ایهام میدارد ؛

قدیم الایام غلامان را حلقه ای در گوش بوده و اینجا یا این مقصود یا همان حلقه در کعبه ؛

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۹۶:

1. یارِ تنها ماندگان: کنایه از حق تعالی است. شمس تبریزی می¬گوید: «تنهات یافتم، هریکی به چیزی مشغول، و بدان خوش دل و خرسند، بعضی، روحی بودند، به روح خود مشغول بودند، بعضی به عقل خود، بعضی به نفس خود، تو را بی¬کس یافتم، همه یاران، رفتند به سوی مطلوبانِ خود، تنهات، رها کردند، من یار بی یارانم.»

سایه بختیاری در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳:

بسیار غزل زیبایی‌ست. از توضیحات آقای ساقی و دکتر صحافیان بسیار استفاده نمودم. امیدوارم تصمیمی که با این غزل گرفتم عاقبت خوشی برایم داشته باشد. با آرزوی آرامش و شادی

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۹۵:

1. سر قدم کردن: کنایه از غوطه زدن و در بحر فرورفتن است که غوّاصان وقتی در آب فرو می¬روند با سر می¬روند و عملاً سر ایشان قدم ایشان می¬شود. افلاکی در مناقب¬العارفین، در ضمن داستانی دو بیت این غزل را به عنوان وصف¬الحالِ مولانا نقل کرده است که وقتی حاج بکتاش خراسانی مریدی نزد مولانا فرستاد که: «در چه کاری و چه می¬طلبی و این چه غوغاست که در عالَم افگنده¬ای؟ ... همچنان گفته بود که اگر یافتی فَهُوَ المطلوب ساکن باش و اگر نیافتی چه غلغله است که در جهان انداختی و خود را منظورِ عالمین ساختی و دکّانِ چندین خلق را درهم زدی، چنانک فرموده است: سَر قدم کردیم و آخر سویِ جیحون تاختیم / عالَمی بَرهَم زدیم و چُست و بیرون تاختیم» (غزلیات، 1595)

ملیکا رضایی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۴۲ در پاسخ به سپهر دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل پانزدهم - فرمود که هرکه محبوب است خوب است:

معنی این است :

هر کس ببیند او را در منزلی و یا خانه ای پس او قطعا میبیند هر انسانی و هر مکانی را .

این جمله عربی یک جمله شرطیه است و من این جا همان من شرطیه است و از آنجا که در شرطیه در ترجمه به فارسی فعل شرط به صورت مضارع التزامی و جواب شرط به صورت مضارع اخباری(؟این بود دیگر آری؟ فکر کنم مضارع اخباری بود قریب به یقین ) ترجمه میشود برای همان ترجمه این است .

ملیکا رضایی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۳۳ در پاسخ به المیرا دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل پنجم - این سخن برای آنکس است که او به سخن محتاج است:

پروردگار بی واسطه ای و تنها در ۴۰ روز خمیر آدمی (آدم از خاک است و خاک را گویی با آب مخلوط کرده و گل گشته و دیده ایم که در این حالت ، مثل خمیر میمونه !)و مدتی همچنان در آفرینش دل و عشق او مانده بود و در خواب بود تا شروع عرصه اش آغاز شود ؛طبق مرصاد العباد گویی ملائکه نیز بر گرد آدم میگردند و در این موجود (همین ما آدم ها ) در شگفت میمانند ؛ ابلیس نیز بر گرد آدم گشت و رگ و در پی آن خون جریان رفته را در اندام ش را بدید.و آنچه دید برایش از دید خودش چندان عجیب و فراتر نبود ؛ و دوست گرامی ، آریا نیز پایان را به درستی گفته اند :)سپاس از ایشان و درود بر همگان 

سعید محمدیان در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:

باسلام در یک کتاب خواندم مصرع اول بیت دوم به جای کلمه قبله درج شده بود کعبه و البته در جایی دیگر در تفسیر این بیت هم از کلمه کعبه استفاده شده بود کدام کلمه درست است کعبه یا قبله؟

 

امیر حسین جلیلیان در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۹ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۷ - پند دادن پدر مجنون را:

آرایه تصدیر

مجتبی حد در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۹ در پاسخ به بچه کنجکاو دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۱ - حکایت بقال و طوطی و روغن ریختن طوطی در دکان:

این دو بیت در شعر وجود ندارند و چنین به نظر می رسد که شاعری در دوران قاجاریه یا صفویه این ابیات را سروده و در نسخه ای وارد کرده باشد.

ع.ر.گوهر در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۰۰ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴:

با کمال احترام متاسفانه شاه رخ را درست ترجمه نفرمودید 
علامه دهخدا درمورد شاهرخ فرمودند :
نام دو مهره ٔ شطرنج . (بهار عجم ) (آنندراج ). «شاه » نام یکی از مهره های شطرنج است و «رخ » نام مهره ٔ دیگری است . || شه رخی که در شطرنج میباشد و آن کشت دادن است بحریف بطرزی که ضرب بررخ او نیز واقع شود. (غیاث اللغات ).
- شاهرخ خوردن ؛ آن است که کشت به شاه برسد که بضرورت از آنجا برخیزد و حریف رخ را بزند. (بهار عجم ) :
نیست جم ورنه خجلتی میبرد
شاهرخ کو که شاهرخ می خورد.

ظهوری .

- شاهرخ زدن ؛ کشت دادن به حریف مهره ٔ شطرنج را :
نزدی شاهرخ و فوت شد امکان حافظ
چه کنم بازی ایام مرا غافل کرد.

حافظ.

دکتر صحافیان در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۵:

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار آرد
( در خطاب به معشوق سراسر ناز سنگدل) درخت پربار عشق و دوستی بکار تا کامیاب شویم، نهال دشمنی را ریشه کن کن، که رنج بی شمار( فراق) به همراه دارد.( شوق به نرمش معشوق در بیت  ۴ با کنایه ودر بیت ۶ صراحتا آمده)
چو مهمان خراباتی به عزت باش(نسخه به خط محمد ساوجی: به عشرت کوش)با رندان
که دردسر کشی جانا گرت مستی خمار آرد
آنگاه که مهمان خرابات شده ای (و بهره مند) جایگاه و ارزش رندان را گرامی بدار، که وقتی حال خوش مستی از میان رفت( و نیاز به شراب رندان پیدا کردی) خمار و سردرد خواهی شد.
۳- شب هم نشینی را غنیمت شمار، که پس از حضور ما در بزم هستی، روزگار بسیار گردش کند( نسخه: غنیمت دان و داد خوش دلی بستان)
۴-خدایا آنکه کجاوه لیلی- چون گهواره ماه- در فرمان اوست، به دلش بینداز که از مجنون گذر کند.
۵-ای دل! بهار عمر و حال خوشش را بجوی، که این چمن صدها گل نسرین و هزاران بلبل عاشق آورد.
۶-اکنون معشوقم! چون می بینی که دل زخمی ام با زلف دلکشت قراری بسته، از لبان شیرینت بخواه  که( با آب حیات) زودتر آرام و قرار را به من برگرداند.
۷- حافظ در باغ زندگی و در انتهای عمر، تنها از خداوند می خواهد تا حال خوش ادامه پیدا کند؛ بر لب جویی نشیند و زیبا اندامی در کنار گیرد.
دکتر مهدی صحافیان
 آرامش و پرواز روح

 پیوند به وبگاه بیرونی

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۸۳:

4. دام و دانه: آلت گرفتار کردن پرندگان. آنچه که صید را گرفتار صیّاد می¬کند، دانه و دام است. دام در همة متون رمز و نماد گرفتاری است و آنچه انسان را از بهشت برین گرفتار قفس دنیا کرد، تمایلات نفسانی و خواهش¬ها بود. بنابراین دام در نزد عرفا مورد تأویلی است که برای آنها تداعی¬کنندة هبوط و گرفتار شدن در دام دنیاست. «این جهان دام است و دانه آرزو / درگریز از دام¬ها، روی آر زو» (مثنوی، 6/378)

رضا از کرمان در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۵ دی ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۴۷ دربارهٔ سعدی » گلستان » دیباچه:

سلام جناب ططری 

صبح شما به خیر وشادی از حسن توجه واطلاع رسانی شما متشکرم عزیز همواره  شاد وخرم باشی