رضا دین در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۴ دی ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۳۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۴:

دامی به گرفتاری خلقی بنهادی 

 چندان که هیچش صیاد ننهاده

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۴ دی ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۰۹ دربارهٔ منوچهری » دیوان اشعار » رباعیات » قطعه دوبیتی:

راح به معنی شادمانی و نشاط و همچنین باده و شراب است.

راح روح یعنی شرابی که باعث نشاط و شادی روح و جان و روان می‌شود.

وقت صبوح: هنگام نوشیدن شراب صبحگاهی

 

رضا از کرمان در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۰۶ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۵۷ - در مدح مسعود سعد سلمان:

سلام شب دوستان بخیر 

چرا در مصرع اول رعایت قافیه نشده آیا این از صنایع ادبی است یا از اشتباه چاپی ناشی شده است دوستان اهل فن لطفا راهنمایی بفرمایند.

  شاد وخرم باشید

مسعود فروزنده در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۵۶ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۳۳:

اگر بود و گر نبود صحیح است "ور" را در چند متن دیده ام که نمی توان به صحت ان اطمینان داشت

abbas norouzi در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۱۳ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۰۳۸:

یک بیت دو بار تکرار شده است

کیوان پارسائی در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۵۹ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۱۰:

بیایید مصرع مورد مناقشه را اینگونه معنی کنیم:

نسبت فرزندان آدم به یکدیگر مانند نسبت اعضای یک پیکر به کل آن پیکر است.

حال اگر شاعر یکدیگر گفته باشد قابل درک است و اگر هم یک پیکر گفته باشد باز هم متین است.

قطعاً یکدیگر از لحاظ مفهومی برای خوانندگان نامانوس تر است وگرنه این همه بحث راجع به موضوع سر نمی گرفت، من هم یک پیکر را می پسندم لیکن واقعیت امر این است که در تمام نسخه های قدیمی یکدیگر ذکر شده.

هر کس می تواند شعر را با عبارتی که بیشتر می پسندد بخواند ... چه اشکال دارد؟

الحمدلله در درک مفهوم شعر اختلافی در کار نیست.

 

کوروش در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۱۲ در پاسخ به مسرور دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۵۹:

اختیار است اختیار است اختیار !

این مصرع از کیه ؟

دکتر امین لو در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۰۲ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۳۹ - در ستایش خراسان و آرزوی وصول به آن مدح صدر جهان محیی الدین:

در مصرع اول بیت ۵۷ کلمه «نحل» اشتباه تایپی است و «بخل» صحیح است.

مادر بخل که افکانه کند هر سحرش /  چون شفق خون شده زهدان به خراسان یابم

خاقانی در این بیت به بخل ورزیدن نفرین کرده، می گوید: مادر بخل که همه روزه بچه سقط می کند ای کاش زهدان (رحم) او را در خراسان خون آلود ببینم. یعنی بعد از این دیگر زاد و ولدی نداشته باشد.

آینهٔ صفا در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۵۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۲:

This wheel of heavens, in which we wander
Deeming “The Magic Lantern” as its exemplar
The Sun is the lamp and the World the lantern
We’re like the Images (Zodiac), in which we wonder

حمید در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۰:

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت

به نظر من به کار بردن صفت پاکیزه سرشت نوعی طعنه به زاهد است و حافط با زرنگی خاصی به زاهد عیب گیرنده می گوید تو خودت جوری حرف میزنی که انگار سرشتت پاک و بری از گناه است . مثل خود ما که در بحث ها می گوییم " بله شما درست میگی آقای همه چیز دان "

که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت 

دلواپس گناه کردن دیگران هم نباش و دست از امربه معروف و نهی از منکر بکش چون گناهی که من مرتکب میشم ( که البته از نظر زاهد گناه هست ) به پای حساب تونمینویسند.  به قول امروزی ها هرکی رو توقبر خودش میزارن.

Nilofar K.. در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۹:

معرکه هس این شعر و از اون معرکه تر استاد سخن سعدی

ناشناس در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۵۰ در پاسخ به فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] » رباعی ۹۹:

این حاشیه گواه از بیسوادی کامل و یا عدم شناخت خیام و اندیشه های خیام هست 

خیام هیچ اعتقادی به خدا و آخرت نداشته و اهم موضوعات رباعی ها . غنیمت شمردن زمان حال و این دنیا هست 

لطفا مقدمه صادق هدایت در همین کتاب را مطالعه کنید .

محمد وطن پرست در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۴۳ در پاسخ به علی‌اکبر مصورفر دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۵۹ - داستان آن کنیزک کی با خر خاتون شهوت می‌راند و او را چون بز و خرس آموخته بود شهوت راندن آدمیانه و کدویی در قضیب خر می‌کرد تا از اندازه نگذرد خاتون بر آن وقوف یافت لکن دقیقهٔ کدو را ندید کنیزک را به بهانه به راه کرد جای دور و با خر جمع شد بی‌کدو و هلاک شد به فضیحت کنیزک بیگاه باز آمد و نوحه کرد که ای جانم و ای چشم روشنم کیر دیدی کدو ندیدی ذکر دیدی آن دگر ندیدی کل ناقص ملعون یعنی کل نظر و فهم ناقص ملعون و اگر نه ناقصان ظاهر جسم مرحوم‌اند ملعون نه‌اند بر خوان لیس علی الاعمی حرج نفی حرج کرد و نفی لعنت و نفی عتاب و غضب:

من خودم شاعرم طبع شعر و موضوع شعر برمیگرده به اون روزی که مولانا چجوری اون روزشو سپری کرده و چجور طبعی گرفته و چه موضوعی پیش اومده حتما یه اتفاقی باعث ناراحتی مولانا شده قطعا از ندانم کاری یکی عصبانی بوده و ادبیاتی که به کار برده به نظر من کاملا به جا بوده ، این ادبیات کاملا عواقب کارو هم اشاره کرده حتما یه اتفاق واقعی بوده یا سخنی بوده که اون زمان اتفاق افتاده و شنیده و نقل کرده . یادت باشه در زمان های قدیم این اتفاق ها شاید ززیاد پیش میومده و بعضی از انسانها به حیوانات هم گرایشی دارند اگه ادبیات رو کنار بزاریم و به صورت وسیع به شعر نگاه کنیم حتی مولانا به عواقب این عمل مثل پاره شدن روده و شیکم و .. هم اشاره کرده دقیق و یه جورایی جنبه ی علمی و هشدار هم داشته 

محمد مرادی در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۰۶:

جالبه حاشیه هایی توی گنجور دیده میشه که مربوط به ۱۳ سال پیشه

روزگار....

یاسمین در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۰۴:۵۹ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۲:

سپاس فراوان برای توضیحات کاملی که گذاشتید⚘🙏

جهن یزداد در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۳ دی ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۵۴ دربارهٔ واعظ قزوینی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۷۹:

این غزل شاهکاراست بچه بودم انرا  از بر  کردم  شاهکارست

طاهر غ در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ دی ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۸:

یعنی حتی صهیب هم از نوشیدن باده از دست همچین ساقی ای اجتناب نمیکند چه رسد به دیگران!

طاهر غ در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ دی ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۳۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۸:

ببخشید 

...مگر صهیب کند؟ 

طاهر غ در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ دی ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۸:

سلام

شاید باید اینجوری خوند؛

....که اجتناب ز صهبا مگر صائب کند

کیوان پارسائی در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۲ دی ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۵:

سالهای جوانی و خامی در این فکر بودم که هدف زندگی چیست؟ فرضاً تمام کارهای توصیه شده خوب ادیان الهی را انجام دهیم و برویم بهشت ... بعد چی؟ تا ابد در بهشت؟ که چی؟ واقعاً اینکه تا ابد باشم دیوانه ام می کرد! همین طور تا ابد هستیم؟ تا ابد؟ به قدری این فکر ناراحت کننده بود که تا مرز جنون می رسیدم. بعد در گذر ایام مجنون وار عاشق دختری گشتم، به قدری این عشق زیبا بود که قابل توصیف نیست، چندی بعد فهمیدم که وی مشکلی دارد (فرض نمایید بیماری لاعلاجی که وی را به طرز رقت انگیزی خواهد کشت) ، از فرط عشق با خدای خودم راز و نیاز می کردم که خدایا چه می شد که وی این مشکل را نداشت؟ به خدای خودم گفتم خدایا من حاضرم تا ابد در جهنم باشم ولی حال وی خوب شود ....

ناگهان جرقه ای در ذهنم زده شد!

من که چندی پیش افکارم راجع به ابدیت و هدف زندگی دیوانه ام می کرد، حال چطور حاضرم در راه عشق تا ابد در جهنم به سر کنم؟

اینجا بود که فهمیدم وقتی درباره هدف زندگی فکر می کردم منّیت خود را مرکز عالم گذاشته بودم و با آن همه چیز را می سنجیدم.

من هدف زندگی ام چیست؟

من تا ابد در بهشت باشم که چی؟

من .... من .... من ....

پس اشکال از خودپرستی و منّیت من بود، وقتی عاشق شدم و من خود را در راه دیگری حاضر شدم فدا کنم همه چیز حل شد.

اینجا بود که معنی این شعر حافظ را دریافتم، چقدر زیبا ... چقدر زیبا .... چقدر زیبا بیان نموده:

با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی

تا بی خبر بمیرد در رنج خودپرستی

یا جای دیگر که می گوید:

عاقلان نقطه پرگار وجودند ولیک

عشق داند که در این دایره سرگردانند

یا آنجا که می گوید:

عاشق شو ار نه روزی کار جهان سر آید

نا خوانده نقش مقصود از کارگاه هستی

اگر برای کسی عجیب باشد که فردی حاضر شود تا ابد در جهنم به سر برد ولی معشوقش سلامت باشد، پس معلوم است که وی عشق واقعی را تجربه نکرده است.

به قول مولانا:

عشق صورت نیست عشق معرفت

هست شهوت رانی ای حیوان صفت

برایتان تجربه بی بدیل عشق را از درگاه احدیت آرزومندم.

سربلند باشید