غیاث الدین محمد منبع فیض
که ایزد در دو کونش محترم کرد
گل باغ سیادت کز رخش دهر
هزاران خنده بر باغ ارم کرد
پی آن تا قدم درره نهد پاک
کسی کو ره به اقلیم عدم کرد
بدانسان غسل گاهی ساخت کبش
ز غیرت چشم کوثر پر زنم کرد
فلک درپیش طاق عالی او
به سد اکرام پشت خویش خم کرد
ز موج لجه دریاچهاش باد
هزاران حلقه اندر گوش یم کرد
خوش آن پاکیزه رو کآنجا نهد رخت
شنا باید چو در بحر عدم کرد
پی تاریخ آن پاکیزه موضع
زمانه موضع پاکان رقم کرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ وضعیت و مقام پاکان و نیکان است. شاعر از فضیلتها و ویژگیهای آنها سخن میگوید و به جایگاه والای ایشان در دنیا و آخرت اشاره میکند. او پاکان را معشوق و مورد احترام خداوند میداند و بر مدح آنها تأکید میکند. همچنین، بر این نکته پافشاری میکند که پاکان در مسیری گام برمیدارند که به عالم عدم میانجامد، و تاریخ نیز به ثبت این موضع پرداخته است. در نهایت، شاعر از زیبایی و پاکی وجود این افراد در جامعه سخن میگوید و بر لزوم پیروی از آنها تأکید میکند.
هوش مصنوعی: غیاثالدین محمد، که منبع رحمت و نعمت است، از سوی خداوند در دو جهان (دنیا و آخرت) مورد احترام قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: گل باغ سیادت، که بخاطر چهرهٔ زیبای خود، هزاران شادی و خنده را به باغ ارم بخشید.
هوش مصنوعی: کسی که پاک و بیآلایش است، برای رسیدن به مقام والا و معنوی، قدم در راهی میگذارد که به سرزمین عدم و نیستی منتهی میشود.
هوش مصنوعی: من به افرادی که با غیرت هستند، مانند کسی که از آبی پاک و زلال غسل کرده است، احترام میگذارم و آنها را گرامی میدارم، زیرا چشمی مانند چشم کوثر (چشمی بسیار زیبا و دلربا) را برای من ساختهاند.
هوش مصنوعی: آسمان برای بزرگداشت مقام او، به نشانهٔ احترام، کمر خود را خم کرده است.
هوش مصنوعی: از صدای باد در امواج دریاچه، هزاران حلقه در گوش آب ایجاد شد.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که در آنجا زندگی کند و زیباییهایش را تجربه کند، زیرا باید مانند دریا که به سمت عدم و پوچی میرود، از آن لذت ببرد.
هوش مصنوعی: این بیت میگوید که تاریخ، جایگاه پاکان را در زمان مشخص کرده است، به گونهای که موضع (جایگاه) آنها از دیرباز ثبت شده و اهمیت دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نه چونین سور افریدون و جم کرد
نه چونین سور سام و روستم کرد
زمین پر زر و دینار و درم کرد
جهان بر خلق چون خلد ارم کرد
بزرگان را خداوند علم کرد
[...]
بدین شمشیر هر کاو کار کم کرد
قلم شمشیر شد دستش قلم کرد
گهی دندانش را سنگی قلم کرد
گه از طاعت همی پایش ورم کرد
زبانی پوزشی کان در حرم کرد
ز مریم چند گاه آن نیز کم کرد
چو شب شد روی در دیوار غم کرد
به زاری پشت خود چون چنگ خم کرد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.