زهی ارادهٔ تو نایب قضا و قدر
ستاره امر ترا تابع و فلک منقاد
تویی خلاصه آبا و امهات وجود
به سان تو خلفی مادر زمانه نزاد
سپهر پیر که تا بوده گشته گرد جهان
به هیچ عهد جوانی چو تو ندارد یاد
چو عقل، مایه دانش، چو درک ، منشاء یافت
چو جان ، عزیز وجود و چو روح، پاک نهاد
سپهر مرتبه بکتاش بیگ ، ای که نجوم
دوند حکم ترا در عنان رخش چو باد
نشان خاتم انگشت امر نافذ تو
به سان موم پذیرند آهن و فولاد
بدارد افسر زرین شمع را محفوظ
نگاهبانی حفظ تو از تصرف باد
شوند جنبش و آرام جمع در یک جسم
تصالح ار طلبی در میانهٔ اضداد
پر از ستاره شود از گهر سپهر نهم
ترا چو موج برآرد محیط طبع جواد
کمال جود تو بالقوه ماند زانکه خدای
زمان زمان نکند عالم دگر ایجاد
رسد به عرصه جاوید پای رهرو عمر
بقای جاه تواش گر کند تهیه زاد
نمونهای بود از اهل کفر و دعوت نوح
به قصد دشمن دین حمله تو روز جهاد
زنند نوبت سلطانی تو بر سر چرخ
بلند پایه شود گر به قدر استعداد
عدو به ششدر غم ماند زانکه اختر بخت
به مدعای تو گردد چو کعبتین مراد
ز آب دیدهٔ ظالم به دور معدلتت
چو برگ سبز شد از زنگ، خنجر بیداد
غریب نیست ز نشو و نمای تربیتت
که نفس نامیه سر بر زند ز جیب جماد
به سعی خلق تو گل ز آب خود برویاند
حدید تافته در جوف کوره حداد
به هر کشش علم نور سر زند ز قلم
چو وصف رای منیر ترا کنند سواد
بسان دیده شود چشم صاد روشن ، اگر
دهد ضمیر تواش مردمک به نقطهٔ ضاد
قضا که حجله طراز عرایس قدر است
به هیچ حجله ندیدهست مثل تو داماد
از آن مجال که از اقتضای طالع سعد
به بخت نسبت پیوندت اتفاق افتاد
درون حجله اقبال در دمی سد بار
عروس بخت کند خویش را مبارکباد
ایا خجسته اثر داور همایون فر
که میرسد ز تو فر همای را امداد
به قدر خانه جغدی در او خرابه نماند
همای مرحمتت هر کجا که بال گشاد
خرابه دل وحشی که گشت خانه بوم
امید هست که از فر تو شود آباد
همیشه تا نبود ناخوشی مثال خوشی
مدام چون دل ناشاد نیست خاطر شاد
کسی که خوش نبود خاطرش به شادی تو
نصیبش از خوشی و شادی زمانه مباد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ بکتاش بیگ، شخصیتی برجسته و تاثیرگذار است که به اراده و قدرتش در مسیر زندگی اشاره میکند. شاعر او را مانند ستارهای میداند که دیگران تحت تاثیر او قرار دارند و به او احترام میگذارند. بکتاش بیگ همچنین به مثابهٔ سرمشق و الگو برای دیگران معرفی میشود که به خاطر ویژگیهای برجستهاش از یادها نمیرود. شاعر بر این باور است که بکتاش بیگ، قضا و قدر را تحت کنترل دارد و در زمان خود، مانند عروسی خوشبخت، توجهات را جلب میکند. در پایان، شاعر امید دارد که از برکت وجود بکتاش بیگ، دل او نیز آباد شود و شادی به زندگی او و دیگران بازگردد.
هوش مصنوعی: چقدر اراده و خواست تو بزرگ و قوی است که نقش تقدیر و سرنوشت تحت فرمان تو قرار دارد و ستارهها و جهان به خواست تو تسلیم هستند.
هوش مصنوعی: تو اولین و برترین چهرهٔ هستی و وجود هستی و هیچ مادری چون تو فرزندی نیاورده است.
هوش مصنوعی: سپهر، اشاره به آسمان و زمان دارد و در اینجا به عنوان نماد گذر زمان است. شاعر میگوید که هیچ زمانی در طول تاریخ به جوانی و جوانی تو مانند بکتاش بیگ (رجوع به بکتاش بیگ به عنوان یک شخصیت) نبوده است.
هوش مصنوعی: عقل، منبع دانش است و درک، اساس فهم است. همچنین جان، ارزش وجود انسان را نشان میدهد و روح، ذات نیکو و پاک هر فرد است.
هوش مصنوعی: ای سپهر مرتبه بکتاش بیگ، تو که ستارگان به فرمان تو میچرخند و حکم تو بر زندگی و حرکات اسبات مانند نسیم است.
هوش مصنوعی: نشان انگشت تو که حاکی از فرمان و قدرت توست، بهقدری تأثیرگذار است که آهن و فولاد (سختیها و موانع) مانند موم آن را میپذیرند و تسلیم میشوند.
هوش مصنوعی: شمعی که با تاج زرین افسرش روشن شده، به وسیلهٔ تو محفوظ و نگهداری میشود تا باد نتواند به آن آسیب بزند.
هوش مصنوعی: اگر خواستار توافق و سازش میان متضادها باشی، میتوانی جنبش و سکون را در یک وجود جمع کنی.
هوش مصنوعی: اگر سپهر نهم (آسمان) پر از ستاره شود، همانطور که امواج دریا به سمت جلو میآیند، طبع و ذاتی چون تو (جواد) باید به شکوفایی برسد و برآید.
هوش مصنوعی: کمال بخشندگی تو همیشه در حد بالقوه باقی مانده است، زیرا خدایی که در زمان حاکم است، دنیا را دوباره خلق نمیکند.
هوش مصنوعی: هر انسان در مسیر زندگی خود باید با آگاهی و آمادگی به سوی جاودانگی پیش برود، زیرا مقام و اعتبار او بستگی به توشه و ذخیرههای معنویاش دارد.
هوش مصنوعی: این بیت به نمونهای از کافران اشاره دارد که در زمان نوح، دین او را هدف حمله قرار دادند و در روز جنگ (جهاد) با او مبارزه کردند.
هوش مصنوعی: سلطنت تو بر آسمان بلند به نوبت زمانی برقرار میشود و این بستگی به استعداد و قابلیت تو دارد.
هوش مصنوعی: دشمن از شدت غم، در ششدر گنگ و ناتوان میماند، چون ستارهٔ بخت، به آرزوی تو خواهد رسید، مانند کعبه که به وسعت هدف و مراد میگردد.
هوش مصنوعی: از اشکهای ظالم و بیعدالتیات، تو به دور از انصاف، مانند برگهای سبز که از زنگار پاک میشوند، خنجر زشتی و بیداد دلت را پوشانده است.
هوش مصنوعی: تعجبی ندارد که رشد و پرورش تو اینگونه است؛ چراکه نفس حقیقت، از جسم بیحیات و بیروح، به شکلی تازه و پرانرژی ظهور میکند.
هوش مصنوعی: با تلاش و کوشش مردم، تو مانند گلی که از آب خود میروید، رشد خواهی کرد. مانند آهنی که در کورهی آهنگری ساخته میشود، به شکلی زیبا و مقاوم درمیآیی.
هوش مصنوعی: هرگاه علم و دانش از قلم بیرون آید، نور و روشنی به همراه دارد، مانند وصف و توصیف تو که در نوشتهها به خوبی آشکار میشود و بر دلها مینشیند.
هوش مصنوعی: اگر چشم روشن و زیبا تو، به چشم مردم بیفتد، مانند آن خواهد بود که به آن نگاه کنند و در واقع به تصویری از وجود تو اشاره میکند.
هوش مصنوعی: سرنوشت که اتاق عروسی زیبا و با ارزشی است، هیچ اتاق عروسی دیگری را مانند تو داماد ندیده است.
هوش مصنوعی: از آن موقعیتی که به خاطر موقعیت خوب ستارهها و طلعت خوشبختی، این اتفاق خوشایند برای تو افتاد و به تو وصل شد.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به خوشبختی و بخت خوب اشاره میکند و میگوید که در لحظهای خاص، عروس بخت در درون حجلهی خوشاقبالی به خودش تبریک میگوید. این عروس به معنای بخت و شانس خوب است که به زندگی شخص خوشآیند و خوشبختی را نوید میدهد.
هوش مصنوعی: ای داور بزرگ و خوشبخت، که اثر خجستهات در دنیا میدرخشد، از تو میرسد کمک و یاری برای همای (پرندهٔ خوشبختی).
هوش مصنوعی: به اندازهٔ خانهٔ جغدی، در دل خرابهٔ من چیزی باقی نمانده است؛ با این حال، مهربانی و نعمت تو باعث میشود که هر جا که پرواز کنی، دل من نیز آباد شود.
هوش مصنوعی: دل وحشی به قدری ویران و خراب شده که دیگر جایی برای امید ندارد، اما شاید وجود تو بتواند این دل ویران را زنده و آباد کند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که ناخوشی وجود ندارد، خوشی نیز همواره برقرار است، زیرا مانند دل غمگین، خاطر شاد نیز نمیتواند بدون وجود خوشی باشد.
هوش مصنوعی: کسی که دلش شاد نیست، نباید از خوشی و شادی دنیا بهرهمند شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جهان به کام خداوند باد و دیر زیاد
بر او به هیچ حوادث زمانه دست مداد
درست و راست کناد این مثل خدای ورا
اگر ببست یکی در، هزار در بگشاد
خدای عرش جهان را چنین نهاد نهاد
[...]
خدای عرش جهان را چنین نهاد نهاد
که گاه مردم ازو شادمان و گه ناشاد
مباش غمگین یک لفظ یاد گیر لطیف
شگفت و کوته ، لیکن قوی و با بنیاد
یمین دولت شاه زمانه با دل شاد
بفال نیک کنون سوی خانه روی نهاد
بتان شکسته و بتخانه ها فکنده ز پای
حصارهای قوی بر گشاده لاد از لاد
هزار بتکده کنده قوی تر از هرمان
[...]
همی ستیزه برد زلف یار با شمشاد
شگفت نیست گر از وی همیشه باشم شاد
گهی بپیچد و بستر بسیجد از دیبا
گهی بتازد و زنجیر سازد از شمشاد
ز قیر بر گل خندان هزار سلسله بست
[...]
دگر نخواهم گفتن همی ثنا و غزل
که رفت یکسره بازار و قیمت سرواد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.