من و از دور تماشای گلستان کسی
به نسیمی شده خرسند ز بستان کسی
در نظر نعمت دیدار و به حسرت نگران
دستها بسته و مهمان شده برخوان کسی
زیر بار سرم این دست بفرساید به
ز آنکه دستیست که دور است ز دامان کسی
پادشاهان و نکویان دو گروه عجبند
که نبودند و نباشند به فرمان کسی
وحشی از هجر تو جان داد، تو باشی زنده
زندگی بخش کسی عمر کسی جان کسی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از محرومی خود سخن میگوید: جمال یار را تنها از دور میبیند و مانند مهمانی دستبسته بر سفرهٔ دیدار است. دستش از دامن یار کوتاه است و یادآور میشود که خوبرویان مانند پادشاهان فرمان کسی را نمیبرند. در پایان، وحشی از هجر جان میدهد و باز برای معشوق که جان و عمر اوست دعای زندگی میکند.
هوش مصنوعی: حال من این است که گلستان (جمال) کسی را فقط از دور تماشا کنم و از باغ او به نسیمی بسنده کرده و خشنود باشم.
هوش مصنوعی: نعمت دیدار یار پیش چشم من است، اما با حسرت فقط نگاه میکنم؛ مانند مهمانی که بر سفرهٔ کسی نشسته ولی دستش بسته است و نمیتواند بخورد.
هوش مصنوعی: بهتر است این دست زیر بار سرم (که از غم بر دست تکیه دادهام) فرسوده و نابود شود، چون دستی است که از دامن یار دور مانده و به آن نمیرسد.
هوش مصنوعی: پادشاهان و زیبارویان دو گروه شگفتاند که هرگز فرمانبر کسی نبودهاند و نخواهند بود؛ یعنی معشوق هم مانند پادشاه به خواست عاشق تن نمیدهد.
هوش مصنوعی: وحشی از دوری تو جان داد؛ تو زنده و پاینده باش، ای کسی که زندگیبخش و عمر و جان کسی (یعنی من) هستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای بلعل شکرین چشمه حیوان کسی
هرکه مشتاق تو باشد چکند جان کسی
از نمکدان دهانت جگرم میسوزد
چند از شوق تو سوزد دل بریان کسی
اینچه ابرو و چه چشم اینچه دهان و چه لبست
[...]
بس که جانها همه شد صرف تو جانان کسی
جان اگر نیست و گر هست تویی جان کسی
بر سر بنده ستمهای تو از حد بگذشت
شرمسارم ز کرمهای تو سلطان کسی
چاک شد جیب من، ای هجر، ز دست ستمت
[...]
غوطه در خاک زند دل ز گریبان کسی
ناله در خون تپد از شوخی مژگان کسی
تا پریشان نشود خاطر چون برگ گلت
نروی سرزده در خواب پریشان کسی
نازم آن ضعف زبون کرده بی طاقت را
[...]
در دلم نیست به جز عهد تو پیمان کسی
چند بیداد کنی بر دلم ای جان کسی
کفر را سلسله جنبان مشو از بهر خدا
زلف بر هم چه زنی آفت ایمان کسی
گر بمیرم نکشم ناز طبیبان در عشق
[...]
سر مگو آنکه شود خم پی احسان کسی
بشکن آن دست که بوسد لب دامان کسی
در تمنای تو محراب بغل وا کرده
سوی مسجد مرو از بهر خدا جان کسی
شانه بر دست چو مشاطه صبا می گردد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.