غوطه در خاک زند دل ز گریبان کسی
ناله در خون تپد از شوخی مژگان کسی
تا پریشان نشود خاطر چون برگ گلت
نروی سرزده در خواب پریشان کسی
نازم آن ضعف زبون کرده بی طاقت را
که به امداد صبا رفت به قربان کسی
خون ما در تن ازان مرده که در روز جزا
ندهد زحمت اندشه دامان کسی
می کشد هر نفس از شوق ز خویشم بیرون
نگه مست جفاپیشه آیان کسی
میوه باغ شکیب دل ما را دریاب
سیب صبرست که دورست ز دندان کسی
می برد باد صبا شب همه شب شهر به شهر
بوی پیراهن یوسف ز گریبان کسی
شور از کشور دلهای پریشان برخاست
نمکی تازه نکردم ز نمکدان کسی
قرص خورشید و مه ارزانی گردون باشد
نخورد همت ما نان جو از خوان کسی
عدم اولاست درین واقعه بیماری را
که به جان می کشدش منت درمان کسی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از یک سو بیتابی عاشق در برابر ناز و نگاه و بوی یار را وصف میکند و از ضعف و فداکاری عاشق سخن میگوید. در بیتهای پایانی لحن به سوی مناعت طبع میگردد: شاعر سخنش را وامگرفته از دیگران نمیداند و میگوید نان جو و حتی درمانی را که با منت همراه باشد نمیپذیرد و مرگ را بر آن ترجیح میدهد.
هوش مصنوعی: دل از دیدن گریبان یار بیتاب میشود و در خاک میغلتد، و نالهٔ عاشق از نازِ مژگان او زخمی میشود و در خون دستوپا میزند.
هوش مصنوعی: اگر نمیخواهی دلِ لطیفت مانند برگ گل پریشان شود، بیخبر و ناخوانده به خوابِ آشفتهٔ عاشقی سر نزن.
هوش مصنوعی: آفرین بر آن ناتوانیِ از پا افتاده که چنان سبک و ضعیف شده بود که باد صبا او را برد تا قربانیِ یار شود.
هوش مصنوعی: خون ما در تنمان مرده و خشکیده است تا در روز قیامت ادعای خونِ ما دامن یار را نگیرد و برای او دردسری نسازد.
هوش مصنوعی: نگاه مست و ستمگرِ یار هر لحظه از شوق مرا از خود بیخود میکند و از خویش بیرون میکشد.
هوش مصنوعی: میوهٔ باغِ صبرِ دل ما را دریاب؛ این سیبِ صبر است که از دسترس و دندانِ هر کسی دور مانده و دستنخورده است.
هوش مصنوعی: باد صبا شب تا صبح بوی خوش یار را که مانند بوی پیراهن یوسف است، از گریبان او برمیگیرد و شهر به شهر میبرد.
هوش مصنوعی: شور و هیجان سخن من از سرزمینِ دلهای پریشان برخاسته است؛ من نمکِ سخنم را از نمکدان دیگران وام نگرفتهام.
هوش مصنوعی: قرص خورشید و ماه ارزانیِ آسمان باشد؛ همت بلند ما حتی نان جو را هم از سفرهٔ کسی نمیخورد و زیر منت کسی نمیرود.
هوش مصنوعی: برای بیماری که باید با جان منت درمانِ دیگری را بکشد، در این حال نابودی و مرگ بهتر از درمان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای بلعل شکرین چشمه حیوان کسی
هرکه مشتاق تو باشد چکند جان کسی
از نمکدان دهانت جگرم میسوزد
چند از شوق تو سوزد دل بریان کسی
اینچه ابرو و چه چشم اینچه دهان و چه لبست
[...]
بس که جانها همه شد صرف تو جانان کسی
جان اگر نیست و گر هست تویی جان کسی
بر سر بنده ستمهای تو از حد بگذشت
شرمسارم ز کرمهای تو سلطان کسی
چاک شد جیب من، ای هجر، ز دست ستمت
[...]
من و از دور تماشای گلستان کسی
به نسیمی شده خرسند ز بستان کسی
در نظر نعمت دیدار و به حسرت نگران
دستها بسته و مهمان شده برخوان کسی
زیر بار سرم این دست بفرساید به
[...]
خارخاری به دل افتاده ز مژگان کسی
که نپیچیده نگاهش به رگ جان کسی
میوه خلد به کوته نظران ارزانی
دست امید من و سیب زنخدان کسی
به یکی بوسه که جان در تن عاشق آید
[...]
در دلم نیست به جز عهد تو پیمان کسی
چند بیداد کنی بر دلم ای جان کسی
کفر را سلسله جنبان مشو از بهر خدا
زلف بر هم چه زنی آفت ایمان کسی
گر بمیرم نکشم ناز طبیبان در عشق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.