خوش آن کو غنچه سان با گلعذاری همنشین باشد
صراحی در بغل جام میش در آستین باشد
ز دستت هر چه میآمد به ارباب وفا کردی
نکردی هیچ تقصیری وفاداری همین باشد
رقیبا میدهی بیمم که دارد قصد خون ریزیت
ازین بهتر چه خواهد بود یا رب اینچنین باشد
کجا گفتن توان شرح غم محمل نشین خود
اگر همچون جرس ما را زبان آهنین باشد
به هر ویرانه کانجا وحشی دیوانه جا گیرد
ز هر سو دامنی پرسنگ طفلی در کمین باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیباییها و عواطف انسانی میپردازد. او از جایگاه غنچه و گلی سخن میگوید که در کنار یکدیگر هستند و لذت میبرند. بیان میکند که فردی وفادار، هیچ تقصیری ندارد و این وفاداری خود ارزشمند است. همچنین احساس نگرانی از جانب رقیبی که قصد آسیب رساندن دارد را ابراز میکند و از دشواری بیان غم و اندوه خود در شرایط سخت سخن میگوید. در پایان، اشاره میکند که حتی در ویرانهها و مکانهای دورافتاده، حوادث تلخ ممکن است به وقوع بپیوندد و این امر به روح سرگردان او افزوده میشود.
هوش مصنوعی: کسی که مانند غنچه در کنار باغ گل (گلعذاری) باشد، به حقیقت خوشبخت است، زیرا مانند جامی در آغوش او، در حال حاضر مشغول لذت و شادی است.
هوش مصنوعی: تو هر چه از دستت برمیآمد برای وفاداران کردی و هیچ تقصیری در این زمینه نداری، زیرا وفاداری همین است.
هوش مصنوعی: ای معشوق، تو به من هشدار میدهی که کسی قصد جان من را دارد، آیا از این وضعیت بدتر چیزی وجود دارد؟ ای خدا، آیا ممکن است اینگونه پیش برود؟
هوش مصنوعی: چگونه میتوان درد و غم کسی را که سوار بر مرکب است، شرح داد، در حالی که اگر زبان ما همانند زنگ تفریح سخت و آهنین باشد، نمیتوانیم احساسات را به خوبی بیان کنیم؟
هوش مصنوعی: وحشی بافقی در این بیت میگوید که در هر ویرانهای که او، وحشی، دیوانه، اقامت کند، در اطراف آن، دامن کودکی پر از سنگ (یعنی خطرات و مشکلات) آمادهی کمین است. به عبارت دیگر، در هر مکانی که او باشد، نشانههایی از خطر و تلخی نیز وجود دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
به هرکشورکه بخرامی فتوح تو چنینباشد
تورا از خلق و از خالق دعا و آفرین باشد
چه دانستم که این دریای بیپایان چنین باشد؟
بخارش آسمان گردد، کف دریا زمین باشد
لب دریا همه کفر است و دریا جمله دینداری
ولیکن گوهر دریا ورای کفر و دین باشد
اگر آن گوهر و دریا به هم هر دو به دست آری
[...]
اگر بختم دهد باری که یارم همنشین باشد
زهی مقبل که من باشم زهی دولت که این باشد
نباید این چنین ماهی برون از هیچ خرگاهی
نظیرش گر همیخواهی مگر در حور عین باشد
میان ظلمت مویش به زیر پرتو رویش
[...]
طبیب جان بود آن دل که او را درد دین باشد
برو جان مهربان گردد چو او با تن بکین باشد
تن بی کار تو خاکست بی آب روان ای جان
دل بیمار تو مرده است چون بی درد دین باشد
تن زنده دلان چون جان وطن برآسمان سازد
[...]
کسی کز عشق فانی شد، چنین باشد، چنین باشد
نشان موج از دریا، همین باشد، همین باشد
دلی کو جمله جان گردد، نه آن گردد، نه این گردد
چو سنگ لعل کان گردد، نگین باشد، نگین باشد
یقین اندر فنا باشد، گمان از هستی آن خیزد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.