هرکه آیین حقیقت نشناسد ز مجاز
در سراپرده رندان نشود محرم راز
یا که بیهوده مران نام محبت به زبان
یا چو پروانه بسوز از غم و با درد بساز
مگذارید قدم بیهده در وادی عشق
کاندر این مرحله بسیار نشیب است و فراز
آنقدر حلقه زنم بر در میخانه عشق
تا کند صاحب میخانه به رویم در باز
دم غنیمت بود ای دوست در این دم زیرا
آنچه از عمر ز کف رفت دگر ناید باز
هرکه شد معتکف اندر حرم کعبه دل
حاش لله که شود معتکف کوی مجاز
بهتر از جنت و حور است همانا وحدت
وصل دلدار و لب جوی و می و نغمه ساز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به اهمیت شناخت حقیقت و پرهیز از ظواهر میپردازد و هشدار میدهد که کسانی که حقیقت را نمیشناسند، نمیتوانند به عوالم معنوی دست یابند. او عشق را با موانع و مشکلاتی همراه میداند و بر اهمیت صبر و پایداری در این راه تأکید میکند. شاعر با اشتیاق و تکرار به در میخانه عشق میزند تا بتواند به وصال محبوب برسد و به اهمیت لحظات حاضر اشاره میکند که فرصتی برای جبران عمر از دست رفته است. در نهایت، او معتقد است که بهترین حالت، رسیدن به وحدت و اتصال با محبوب است که ارزشمندتر از بهشت و نعمتهای دنیوی است.
هوش مصنوعی: هر کسی که نتواند حقیقت را بشناسد، نمیتواند به جمع رندان و اهل راز راه یابد و به درون ایشان راه پیدا کند.
هوش مصنوعی: یا نام محبت را بیهوده به زبان نیاور، یا اگر این کار را میکنی، مانند پروانه بسوز و با غم و درد زندگی کن.
هوش مصنوعی: برای افرادی که وارد عرصه عشق میشوند، نباید بیهدف و بیمقدمه قدم بگذارند، زیرا این مسیر پر از دشواریها و چالشهاست.
هوش مصنوعی: به قدری به درب میخانه عشق میکوبم که دربان آن، بالاخره در را به رویم باز کند.
هوش مصنوعی: لحظه حاضر را غنیمت شمار، ای دوست، زیرا هر آنچه که از عمر ما سپری شده، دیگر بازنمیگردد.
هوش مصنوعی: هر کسی که در کعبه دل خود را در عبادت و انس با خدا قرار دهد، هرگز به دامان دنیای فانی و ظاهری نخواهد چسبید.
هوش مصنوعی: اتصال به محبوب و لذت بردن از جانان، با نوشیدن شراب و شنیدن نغمههای دلانگیز، از بهشت و زیباییهای آن بسیار بهتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یاد باد آن شب کان شمسه خوبان طراز
بطرب داشت مرا تا بگه بانگ نماز
من و او هر دو بحجره در و می مونس ما
باز کرده در شادی و در حجره فراز
گه بصحبت بر من با بر او بستی عهد
[...]
ای کهن گشته تن و دیده بسی نعمت و ناز
روز ناز تو گذشتهاست بدو نیز مناز
ناز دنیا گذرندهست تو را گر به هُشی
سزد ار هیچ نباشد به چنین ناز نیاز
گر بدان ناز تو را باز نیاز است امروز
[...]
نوبهار آمد و آورد گل تازه فراز
می خوشبوی فزار آور و بربط بنواز
ای بلنداختر نامآور، تا چند به کاخ
سوی باغ آی که آمد گه نوروز فراز
بوستان عود همیسوزد، تیمار بسوز
[...]
از غم هجر طراز همه خوبان طراز
زرد و باریکم و لرزانم چون تار طراز
به امید خبر یار و به طمع نظرش
به شبان سیه دیر و به روزان دراز
اگرم گوش بخارد نبرم دست به گوش
[...]
کرهای را که کسی نرم نکردهست، متاز
به جوانی و به زور و هنر خویش مناز
نه همه کار تو دانی، نه همه زور تراست
لنج پر باد مکن بیش و کتف بر مفراز
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.