|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به نقد زاهدان و افرادی میپردازد که خود را عارف و زاهد نشان میدهند، اما در واقعیتی ناپاک و فاسد هستند. شاعر به وضوح میگوید که زهد این افراد فقط ظاهری و فریبنده است و در باطن دچار فسق و ناپاکیاند. او هشدار میدهد که نباید فریب این زاهدان را خورد، زیرا آنها مانند گرگهایی در لباس میش هستند که به ظاهر به صفای روحانی متوسل شدهاند، ولی در باطن خطرناکاند.
هوش مصنوعی: زهد که او به واسطه آن شناخته شده، در واقع بیشتر به خاطر فسق و ناپاکیهایش شناخته میشود.
هوش مصنوعی: این شخص با زهد و ظاهر سازیش دچار مشکل شده و همیشه سرش را به خاطر این وضعیت پایین انداخته است.
هوش مصنوعی: مواظب باش فریب او را نخوری، زیرا او گرگی است که در قالب میش ظاهر شده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ساقی پی بارگیم ریش است
می ده که ره رحیل پیش است
بر من که دلم ز غصه ریش است
گر رحم کنی به جای خویش است
گفتند که یک دو هفته بیش است
کز وی دل این قبیله ریش است
سالی ز هزار سال بیش است
کز تیغ فراق سینه ریش است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.