سواد سرمه شام است در چشم نگار من
به جز ظلمت دگر چیزی نبیند روزگار من
ازآن سرگشته‌ام در وادی عشق پری‌رویی
که باشد مرکز پرگار حسرت اختیار من
نباشد حاصل عمرم به جز داغ جدایی‌ها
کجا سر بر زند جز لاله از خاک مزار من؟!
چرا مهر بتان با عاشقان بوالهوس باشد؟
ازین سواد و غم یارب تبه شد حال زار من!
اگر چه دورم از دیدار وصل او ولی باشد
کتاب لوح دیوان خیالش در کنار من
هزار افتاده دارد بر سر کویش چو من لیکن
به جز صوت فراق او نیابی از هزار من!
ز بیم آنکه ننشیند به چین دامنش گردی
به راهش آب می‌پاشید چشم انتظار من
ز بس کردم تحمل در غم هجران او طغرل
میان عاشقان بسیار باشد اعتبار من
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عمیق درد و غم عشق خود می‌پردازد. او چشمان معشوقش را به سواد سرمه و شب تشبیه می‌کند و از ظلمتی که بر روزگارش سایه انداخته سخن می‌گوید. عشق به معشوق پری‌رویش او را به وادی حسرت و جدایی فرو برده و عمرش را تنها با داغ فراق سپری کرده است. با وجود دوری از معشوق، یاد و خیال او همیشه با اوست و صدای فراق او در قلبش طنین‌انداز است. شاعر از انتظار و تحمل غم جدایی گویاست و بر اعتبار و شوقش نسبت به عشق تأکید می‌کند.
هوش مصنوعی: چشم زیبا و دلنواز من، همیشه در تاریکی و غم است و جز این تیرگی، چیزی نمی‌تواند در زندگی‌ام دیده شود.
هوش مصنوعی: من در مسیر عشق دختری زیبا و دلربا سردرگم هستم، که او محور آرزوها و حسرت‌های من است.
هوش مصنوعی: من در زندگی‌ام به جز غم و اندوه جدایی‌ها، چیزی به دست نیاورده‌ام. آیا جایی غیر از گور من می‌تواند تصویری شبیه گل لاله را ببیند؟
هوش مصنوعی: چرا محبت معشوقان باید با عاشقان بی‌خیال و بی‌خبر باشد؟ به خاطر این درد و غم، ای خدا، وضعیت بد من نابود شده است!
هوش مصنوعی: هرچند از دیدن او و وصالش دور هستم، اما همچنان کتابی از یادها و خیال او در کنارم وجود دارد.
هوش مصنوعی: بر سر کوی محبوب هزاران آدم در حال ناله و غمگینی هستند، اما هیچ‌کدام مثل من نیستند که فقط صدای فراق او را می‌شنوم و هیچ‌چیز دیگری برایم مهم نیست.
هوش مصنوعی: از ترس اینکه دامن او به زمین نیفتد، به راهش آب می‌پاشید و من در انتظار او بودم.
هوش مصنوعی: به خاطر تحمل زیادی که در غم جدایی او داشته‌ام، در میان عاشقان به طوطی‌ای معروف و معتبر تبدیل شده‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا جانانه‌ای باید که باشد غم گسارِ من
میانِ نازکش باشد همه شب در کنارِ من
چه خوش باشد دل آرامی که چون از خواب برخیزد
به غمزه چشمِ مستِ او کند دفعِ خمار من
اگر باشد قیامت باشد اللّهمَّ ارزُقنا
[...]
سر بارندگی دارد دو چشم تند بار من
که فتح‌الباب هجرانست و تحویل نگار من
مرا چون ماه در عقرب خوش آمد روی و زلف او
از آن نیکی نمیبینم، که بد بود اختیار من
من آن چرخم، که از جانست مهرم در میان دل
[...]
پس از مردن به خاک من گذر کن غمگذار من
ببین صد حرف غم در هر خط از لوح مزار من
به کویت بس که آه آتشین از دل برآوردم
سگت را داغها مانده ست بر جان یادگار من
نبیند کس فروغ مهر را تا حشر اگر ناگه
[...]
چنان گردد خیالش چشم اشکبار من
که میپندارم اینک خواهد آمد در کنار من
شب هجران چه سان بر بستر راحت نهم پهلو
که هر مو دور ازو خاریست در جسم فکار من
ز من دارد فراغ آنشوخ و من در آتش محنت
[...]
به یک خمیازهٔ گل طی شد ایام بهار من
به یک شبنم نشست از جوش، خون لاله زار من
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.