هرچه جز عشقش مرا عار است و بس
مدعا از یاری‌ام یار است و بس
نیست بار دیگری بر دوش من
قامت خم زیر این بار است و بس!
کی رسم در وصل او از بخت بد
پیش رویم بس که دیوار است و بس؟!
آنقدر در عشق او خون شد دلم
اشک من چون دانه نار است و بس
نیست کاری در جهان جز عاشقی
کارهای دهر بیکار است و بس!
جان شیرین می‌کند در بیستون
قسمت فرهاد کوهسار است و بس!
پیش چشم عاشق مجنون ما
کوه و صحرا جمله هموار است و بس!
نیست حق دعوای هر کس در جهان
یک سر منصور بر دار است و بس!
بی‌سبب کی می‌رود موسی به طور؟!
مطلبش یک عرض دیدار است و بس!
حلقه‌های کفر زلفش دم به دم
برهمن را تار زنار است و بس
گفت هر کس دید چشم و ابرویش
در رواق کعبه معمار است و بس
مدعا حاصل نشد از باغ دهر
جای گل در دشت من خار است و بس
طره‌اش هرگه که بر دوش افکند
در نظر چون حلقه مار است و بس
حبذا طغرل که بیدل گفته است
چشم وا کن شش جهت یار است و بس
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عمیق و تند احساسات عاشقانه‌اش می‌پردازد و عشق را تنها موضوع مهم زندگی خود می‌داند. او می‌گوید که هیچ‌چیز جز عشق معشوق برایش ارزش ندارد و تمام بار زندگی‌اش فقط بر دوش عشق است. شاعر در توصیف حالات خود از درد و رنج عشق و اشک‌های ریخته‌شده به نوعی سخن می‌گوید که همه چیز در عالم جایی جز عشق نداشته و دیگر امور بی‌اهمیت هستند. همچنین، او با مثال‌های مختلف حاکی از شدت احساساتش و تأثیر عشق بر زندگی و دلش، عشق را به چنان درجه‌ای توصیف می‌کند که هیچ چیز دیگر نمی‌تواند برابری کند. در پایان، او به برقراری ارتباط نزدیکتر با معشوق می‌اندیشد و باور دارد که در عشق همه چیز ممکن است.
هوش مصنوعی: هر چیزی جز عشق او برایم بی‌اهمیت است و به هیچ عنوان ارزش ندارد. تنها چیزی که اهمیت دارد، محبت او به من است.
هوش مصنوعی: بار دیگر سنگینی بر دوشم نیست، تنها این بار است که همواره بر دوش من است و باعث خمیدگی‌ام شده.
هوش مصنوعی: من از بخت بد چه زمانی می‌توانم به وصال او برسم، با این همه موانع و دیوارهایی که در پیش رویم وجود دارد؟
هوش مصنوعی: دل من وقتی عاشق او شدم، آنقدر پر از درد و غم شد که اشکم مانند دانه‌های انار، سرشار از غم و اندوه است و جز این چیزی نیست.
هوش مصنوعی: در این دنیا هیچ‌چیز مهم‌تر از عشق نیست و دیگر کارهای دنیا بی‌ارزش و بی‌نتیجه به نظر می‌رسند.
هوش مصنوعی: به طرز زیبایی بیان شده که در دنیایی پر از عشق و زیبایی، جان شیرین و ارزشمند انسان فقط به بخشی از عشق و احساسات وابسته است، و در اینجا اشاره به داستان عشق فرهاد و شیرین و زیبایی کوه‌ها دارد. عشق و زیبایی به قدری بر روح و جان انسان اثر می‌گذارد که گویی فقط همان بخش از عشق می‌تواند تمام زندگی او را معنی‌دار کند.
هوش مصنوعی: برای یک عاشق که مثل مجنون است، همه چیز در دنیا ساده و هموار به نظر می‌رسد، حتی کوه و دشت.
هوش مصنوعی: در این جهان هیچ کس نمی‌تواند به راحتی حق خود را بدون مانع بگیرد، زیرا فقط یک نفر است که با همه قدرت و شجاعت ایستاده و در حال مبارزه است.
هوش مصنوعی: موسی بدون دلیل به کوه طور نمی‌رود! هدفش فقط یک بار دیدار است و چیز دیگری ندارد.
هوش مصنوعی: زلف‌های او هر لحظه به دور هم پیچیده می‌شود و این موضوع برای ما مانند کمربند محکم است که ما را به بند کشیده است.
هوش مصنوعی: هر کسی که زیبایی چشم و ابرویش را در محل مقدس کعبه ببیند، متوجه می‌شود که این زیبایی تنها به خاطر معمار آن است.
هوش مصنوعی: خواسته‌ام به ثمر نرسید؛ در باغ زندگی به‌جای گل، تنها خار دارم و هیچ چیز دیگر.
هوش مصنوعی: هر بار که او موهایش را روی شانه می‌اندازد، در چشم‌هایم مانند حلقه‌ای از مار به نظر می‌آید و همین کافی است.
هوش مصنوعی: چه خوب است که بیدل گفته است چشم خود را باز کن، تمام جهات حول یار و عشق می‌چرخد و جز او چیزی نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چشم وا کن ششجهت یارست و بس
هر چه خواهی دید، دیدارست و بس
همین شعر » بیت ۱۴
حبذا طغرل که بیدل گفته است
چشم وا کن شش جهت یار است و بس
چشم وا کن شش جهت یار است و بس
هر چه خواهی دید، دیدار است و بس
سبحه بر زنار وهمی بسته‌اند
این گره گر واشود تار است و بس
گر بلند و پست نفروشد تمیز
[...]
زندگی اینجا ز دیدار است و بس
ذوق دیدار است و گفتار است و بس»
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.