زبامی چو بینم که ماهی برآید
به یاد توام از دل آهی برآید
زدل هر دمم گرنه آهی برآید
کی از کنج چشمش نگاهی برآید
ندارد ملک چون سرداد خواهان
چه از ناله دادخواهی برآید
بسی تیره روزم، بود کز کناری
شبم را فروزنده ماهی برآید
خوشم با جفایش دلی چون شکیبم
که نپسندد از سینه آهی برآید
زمردم نهان ریز خونم مبادا
که فردا بقتلم گواهی برآید
بود کز تو ای ابر رحمت زخاکم
گلی گر نروید گیاهی برآید
رسد آنچه بر ما ز فیض گدائی
که از همت پادشاهی برآید
بتاج شهان گرزند خنده شاید
گلی گر ز طرف کلاهی برآید
بود گر امید وصالی چه پروا
به هجران اگر سال و ماهی برآید
ز بس ناتوانی، طبیب جفاکش
ز دل نالهاش گاهگاهی برآید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، از دلتنگی و longing برای محبوبش سخن میگوید. او با دیدن ماهی که از آب بیرون میآید، یاد معشوق میافتد و دلش پر از آه میشود. در هیچ مکانی مانند عشق او نمیتواند آسایش یابد و نالههایش در این درد مداوم به گوش میرسد. شاعر در این حال، از دوری محبوب رنج میبرد و امیدی به وصال ندارد، اما همچنان آرزوی وصال او را در دل میپروراند. از طرف دیگر، به حالت ناتوانی خود و رنجی که از عشق میکشد، اشاره میکند و به این نتیجه میرسد که شاید از دل نالهای برآید که نشاندهندهٔ وضعیت پر درد او باشد.
هوش مصنوعی: زمانی که میبینم ماهی از آب بیرون میآید، به یاد تو میافتم و از دلام احساس دلتنگی میکنم.
هوش مصنوعی: هر لحظه از دلم آهی بلند میشود، اما آیا از گوشهی چشمان او نگاهی به من خواهد افتاد؟
هوش مصنوعی: هیچ ملک و سلطنتی چون حکومت خواهان و خواستهها وجود ندارد، زیرا از ناله و فریاد دادخواهی چیزی به دست نمیآید.
هوش مصنوعی: من در روزهای سخت و تاریک زندگیام، در کنارم نوری از ماه است که از سمت شب میتابد و امیدی برایم خلق میکند.
هوش مصنوعی: من از دوری و بیوفاییاش راضی و خوشحالم، زیرا دلی صبوری دارم که هرگز از دلش آهی نمیکشد.
هوش مصنوعی: مراقب باش که خون من در دل نهان نماند، چون ممکن است فردا کسی از مرگ من خبر دهد و گواهی بر آن شود.
هوش مصنوعی: ای ابر رحمت! اگر از خاک من چیزی ببارید، همچون گل خواهد رویید و اگر نه، هیچ گیاهی به وجود نخواهد آمد.
هوش مصنوعی: آنچه که به ما از نعمتهای فداکاری میرسد، نتیجهی تلاش و ارادهی قدرتهای بزرگ است.
هوش مصنوعی: شاید اگر گلی از زیر کلاه یک پادشاه بیرون بیاید، خندهای بر لبان آنها بنشاند.
هوش مصنوعی: اگر امید دیدار تو وجود داشته باشد، پس چه نیازی به نگرانی از جدایی است، حتی اگر سالها و ماهها سپری شود.
هوش مصنوعی: به خاطر ناتوانیام، گاهی دلتنگیهایم به شکل ناله از دلم بیرون میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز خیلی کجا چون تو شاهی برآید
ز بامی کجا چون تو ماهی برآید
بود سرکش از کاکلی دود آهم
که گاهی ز زیر کلاهی برآید
جز این کافتد از عاجزی در کمندی
[...]
جهان گیرئی کز سیاهی برآید
ز شمشیر ابروی ماهی برآید
هر افسون و نیرنگ کآید ببابل
ز جادوی زلف سیاهی برآید
جوانا مبر جور ز اندازه ترسم
[...]
بهارا بهل تا گیاهی برآید
درخشی ز ابر سیاهی برآید
درین تیرگی صبر کن شام غم را
که از دامن شرق ماهی برآید
بمان تا درین ژرف یخزار تیره
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.