گل نورسته من عزم چمن دارد باز
می کند روح و روان در عقب او پرواز
نه منم مایل آن حلقه گیسو تنها
همه کس را به جهان هست هوس عمر دراز
هر شبی سوز دل خویش بگویم با شمع
پیش او نیست چو روشن صفت سوز و گداز
نکند مرغ دلم جز سرکویش منزل
همچو شاهین که به سر پنجه شه آید باز
می کند میل به آن طاق دو ابرو عابد
روی آرند به محراب بلی اهل نماز
تا تو از بند خود آزاد نگردی چون نی
نشوی محرم اسرار و نگردی دمساز
خواست صوفی که کند راز دل خود نهان
اشک خونی است دمادم شده او را غماز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه است که در آن شاعر از رفتن معشوق به باغ و پرواز جانش در پی او سخن میگوید. گیسوی دراز یار را به عمر دراز، ابرویش را به محراب و دل خود را به شاهینی مانند میکند که به کوی یار بازمیگردد. در بیت پنجم با تمثیل نی به رهایی از خود بهعنوان شرط محرمیت اشاره میکند و در پایان میگوید که اشک خونین، راز عشقی را که صوفی میخواست پنهان کند آشکار کرده است.
هوش مصنوعی: گل تازهشکفتهٔ من، یعنی معشوق، باز آهنگ رفتن به باغ کرده است و جان و روانم در پی او پرواز میکند.
هوش مصنوعی: تنها من نیستم که شیفتهٔ حلقهٔ گیسوی دراز اویم؛ همهٔ مردم جهان آرزوی عمر دراز دارند. گیسوی بلند یار به عمر دراز تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: هر شب سوز دلم را با شمع در میان میگذارم، زیرا سوختن و آب شدن برای شمع امری آشکار و آشناست و او حال مرا درمییابد.
هوش مصنوعی: پرندهٔ دلم جز سر کوی یار جایی منزل نمیگیرد، همانگونه که شاهین شکاری سرانجام به دست شاه بازمیگردد.
هوش مصنوعی: حتی مرد عابد هم به طاق دو ابروی یار روی میآورد؛ آری، اهل نماز رو به محراب میکنند. ابروی خمیدهٔ یار به محراب تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: تا مانند نی از بند خودی رها و تهی نشوی، محرم رازها نمیشوی و همدم و همنوا نمیگردی.
هوش مصنوعی: صوفی خواست راز دلش را پنهان کند، اما اشک خونینش پیاپی جاری شد و راز او را فاش کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یاد باد آن شب کان شمسه خوبان طراز
بطرب داشت مرا تا بگه بانگ نماز
من و او هر دو بحجره در و می مونس ما
باز کرده در شادی و در حجره فراز
گه بصحبت بر من با بر او بستی عهد
[...]
ای کهن گشته تن و دیده بسی نعمت و ناز
روز ناز تو گذشتهاست بدو نیز مناز
ناز دنیا گذرندهست تو را گر به هُشی
سزد ار هیچ نباشد به چنین ناز نیاز
گر بدان ناز تو را باز نیاز است امروز
[...]
نوبهار آمد و آورد گل تازه فراز
می خوشبوی فزار آور و بربط بنواز
ای بلنداختر نامآور، تا چند به کاخ
سوی باغ آی که آمد گه نوروز فراز
بوستان عود همیسوزد، تیمار بسوز
[...]
از غم هجر طراز همه خوبان طراز
زرد و باریکم و لرزانم چون تار طراز
به امید خبر یار و به طمع نظرش
به شبان سیه دیر و به روزان دراز
اگرم گوش بخارد نبرم دست به گوش
[...]
کرهای را که کسی نرم نکردهست، متاز
به جوانی و به زور و هنر خویش مناز
نه همه کار تو دانی، نه همه زور تراست
لنج پر باد مکن بیش و کتف بر مفراز
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.