نگر تا نجوشی به کردار طوس

نبندی به هر کار بر پیل کوس

چو بشنید پیران برافراخت کوس

شد از سم اسبان زمین آبنوس

بزد نای رویین و بربست کوس

هوا نیلگون شد زمین آبنوس

بفرمایم اکنون که بر پیل کوس

ببندد دمنده سپهدار طوس

تبیره برآمد ز درگاه طوس

خروشیدن نای رویین و کوس

بیاراست لشکر چو چشم خروس

ابا زنگ زرین و پیلان و کوس

نه گودرز مانم نه خسرو نه طوس

نه گاه و نه تاج و نه بوق و نه کوس

چو روی زمین شد به رنگ آبنوس

برآمد ز هر دو سپه بوق و کوس

برآمد ز لشکرگه آوای کوس

همی گرد بر آسمان داد بوس

درفش شهنشاه با بوق و کوس

پدید آمد و شد زمین آبنوس

بفرمود تا اندمان پور طوس

بگردد به هر جای با پیل و کوس

دوم روز هنگام بانگ خروس

ببندیم بر کوههٔ پیل کوس

برآمد خروشیدن بوق و کوس

به یک دست خسرو سپهدار طوس

همی گفت هر کس که اینت فسوس

که او رفت با لشکر و بوق و کوس

سپیده دمان گاه بانگ خروس

ز درگاه برخاست آوای کوس

زمین گشت چون چادر آبنوس

ستاره غمی شد ز آوای کوس

چو از گنگ برخاست آوای کوس

زمین آهنین شد هوا آبنوس

ز دست دگر گیو گودرز و طوس

به پیش اندرون نالهٔ بوق و کوس

ابا رستم و گیو گودرز و طوس

ز پشت سپاه اندر آورد کوس

به قلب اندر آمد سپهدار طوس

جهان شد پر از نالهٔ بوق و کوس