جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۱
معشوق ازل که هر که دل بست بدو
پیوند ز خود گسست و پیوست بدو
هستی همه زوست بلکه هستی همه اوست
او هست به خویش و دیگران هست بدو
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۲
ای عشق که با هزار چون بی چونی
از هر چه گمان برند ازان بیرونی
هفتاد و دو ملت آنچه گفتند تو را
هستی همه و از همه هم افزونی
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۳
یارب برهان ز قید اسباب مرا
وز ربقه بندگی ارباب مرا
گر دولت یافت را نیم شایسته
محروم مکن ز درد نایاب مرا
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۴
سرچشمه محنت و طرب هر دو تویی
سرمایه راحت و تعب هر دو تویی
حاشا که کنم جز به تو نسبت کاری
زینسان که مسبب و سبب هر دو تویی
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۵
نی دفع عطش ز تشنگان آب کند
نی رفع کلال خفتگان خواب کند
حاشا که کند غیر مسبب کاری
لیکن ز پس پرده اسباب کند
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۶
گر بوی تو از باد سحر یافتمی
از دولت جاودان خبر یافتمی
ور بر درت امکان گذر یافتمی
اسباب سعادت همه دریافتمی
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۷
خواهیم به بستر هلاک افتادن
وز پایه عالی به مغاک افتادن
ناپخته هنوز میوه جان به کمال
خواهد ز درخت تن به خاک افتادن
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۸
دنیا که گرفت در دل و جان جایت
هان تا به بخیلی نکند رسوایت
آن را به کسی ده که بگیرد دستت
یا پیش سگی نه که نگیرد پایت
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۹
ای مه ز فروغ رایت افروخته چهر
بر رسم فدی گرد سرت گشته سپهر
افشان ز سحاب کرم آبی که دمد
از شوره زمین اهل کین سبزه مهر
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۱۰
زان گونه کز ابر آمدی برف به بار
امروز کند شکوفه را باد نثار
بین برف و شکوفه چه به هم می مانند
آن هست شکوفه دی این برف بهار
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۱۱
ای خوار و عزیز ری همه خاک رهت
روشن بصر اصفهان ز گرد سپهت
تبریز و عراق ساحت بارگهت
بر چهره فارس خال چتر سیهت
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۱۲
بی سود یقین دم زیانی می زن
بر گرد یقین تار گمانی می تن
مرگ است یقین چنانچه در قرآن است
باشد برسی به مرگ جانی می کن
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۱۳
خواجه که ندیده چشم کس خوانش را
نشکسته به دندان طمع نانش را
دریوزه گری خواست ز وی مشتی آرد
کرد آرد به زخم مشت دندانش را
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۱۴
ای خاک رهت سرمه روشن بصران
سوی تو روان به دیده صاحبنظران
ناید از ما شکسته یا بسته پران
جز سوی تو پرواز به بال دگران
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۱۵
ای دیده حقیقت جهان گذران
سوی تو به دیده ره سپر دیده وران
من هم لنگان از عقب رهسپران
می آیم و آن نیز به پای دگران
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۱۶
در خلوت تنگ تافت آن شیخ کرخ
بس گرم تنورکی شب از شوره و مخ
گویی که گشاد مالک اندر برزخ
در گور شقی دریچه ای از دوزخ
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۱۷
در حیز دهر برفی افتاد شگرف
خواهد شد ازان جهان یکی قلزم ژرف
خورشید غزاله نام نخجیرآسای
از کوه برآمد و فرو رفت به برف
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۱۸
آن گل که اجل به سینه چاک افکندش
صد رخنه به جان دردناک افکندش
چون نیم شکفت غنچه بشکافته سر
تیغ ستم خسان به خاک افکندش
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۱۹
دوران فلک نیست به ما راست هنوز
با ما در بند شور و غوغاست هنوز
بی جرم بریخت خون ما خسته دلان
وین طرفه که جرم از طرف ماست هنوز
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » رباعیات » شمارهٔ ۲۰
از تیغ خسان اگرچه بیداد رسد
صد زخم ستم بر دل ناشاد رسد
خاموش کنم که دانم آخر روزی
خاموشان را خدا به فریاد رسد
![جامی](https://api.ganjoor.net/api/ganjoor/poet/image/jami.gif)