نالدم پای که چند از پی یارم بدوانی
من بدو میرسم اما تو که دیدن نتوانی
من سراپا همه شرمم تو سراپا همه عفت
عاشق پا به فرارم تو که این درد ندانی
چشم خود در شکن خط بنهفتم که بدزدی
یک نظر در تو ببینم چو تو این نامه بخوانی
به غزل چشم تو سرگرم بدارم من و زیباست
که غزالی به نوای نی محزون بچرانی
از سرهر مژه ام خون دل آویخته چون لعل
خواهم ای باد خدا را که به گوشش برسانی
گرچه جز زهر من از جام محبت نچشیدم
ای فلک زهر عقوبت به حبیبم نچشانی
از من آن روز که خاکی به کف باد بهار است
چشم دارم که دگر دامن نفرت نفشانی
اشکت آهسته به پیراهن نرگس بنشیند
ترسم این آتش سوز از سخن من بنشانی
تشنه دیدی به سرش کوزه تهمت بشکانند
شهریارا تو بدان تشنه جان سوخته مانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل نامهای عاشقانه از عاشقی شرمگین به معشوقی پاکدامن است که شاعر چشمش را در خط نامه پنهان کرده تا هنگام خواندن، یار را ببیند. عاشق با وجود رنج و خوندلی که کشیده، برای معشوق دعای خیر میکند و امید دارد پس از مرگش یار از او بیزاری نکند. در پایان شهریار خود را به تشنهای مانند میکند که نهتنها سیراب نشده، بلکه کوزهی تهمت هم بر سرش شکستهاند.
هوش مصنوعی: پایم به من گله میکند که تا کی مرا به دنبال یار میدوانی؛ من خود را به او میرسانم، اما تو از شرم توان نگاه کردن به او را نداری.
هوش مصنوعی: من سراسر شرم و حیا هستم و تو سراسر پاکدامنی؛ من عاشقی هستم که از شرم آمادهی گریزم، و تو از این درد خبر نداری.
هوش مصنوعی: چشمم را در پیچ و تاب خط این نامه پنهان کردهام تا وقتی تو نامه را میخوانی، پنهانی یک بار تو را ببینم.
هوش مصنوعی: چشم تو را با غزلم سرگرم نگه میدارم؛ و چه زیباست که آهویی را با نوای نی غمگین به چرا ببری. «غزل» و «غزال» و چشم آهووش یار با هم بازی لفظی دارند.
هوش مصنوعی: از سر هر مژهام خون دل مانند لعل آویزان است؛ ای باد، تو را به خدا این را به گوش یار برسان، چنانکه گوشوارهی لعل به گوش او باشد.
هوش مصنوعی: هرچند من از جام عشق جز زهر چیزی نچشیدم، ای آسمان، زهر کیفر و رنج را به محبوب من مچشان.
هوش مصنوعی: روزی که من مردهام و خاکم به دست باد بهاری افتاده است، امید دارم که دیگر دامن نفرت را از من نتکانی و از خاکم بیزاری نکنی.
هوش مصنوعی: اشک تو آرام بر چشم نرگسمانندت مینشیند؛ میترسم با خواندن سخن من بگریی و با این اشک آتش سوزان دلم را خاموش کنی.
هوش مصنوعی: آیا دیدهای که تشنهای را با تهمت، کوزه بر سرش بشکنند؟ ای شهریار، تو به آن تشنهی جانسوخته میمانی که هم محروم است و هم متهم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
که شکیبد ز تو ای جان که جگرگوشه جانی
چه تفکر کند از مکر و ز دستان که ندانی
نه درونی نه برونی که از این هر دو فزونی
نه ز شیری نه ز خونی نه از اینی نه از آنی
برود فکرت جادو نهدت دام به هر سو
[...]
همه کس را تن و اندام و جمال است و جوانی
وین همه لطف ندارد تو مگر سرو روانی
نظر آوردم و بردم که وجودی به تو ماند
همه اسماند و تو جسمی همه جسماند و تو جانی
تو مگر پرده بپوشی و کست روی نبیند
[...]
مرحبا، ای گل نورسته، که چون سرو روانی
چشم بد دور ز رویت، که شگرفی و جوانی
فکر کردم که بگویم: بچه مانی تو؟ ولیکن
متحیر نه چنانم که بدانم: بچه مانی؟
دفتری باشد اگر ، شرح دهم وصف فراقت
[...]
گر شود هر سر مویی که مرا هست زبانی
وز ازل تا به ابد یابم از ایام زمانی
هر زبانی که ز گفتار به صد گونه عبارت
دهد از مکرمت شاه فلک قدر نشانی
در چنان مدت بیحد بهچنین ساز فصاحت
[...]
هله ای دوست، چه گویم؟ که تو محبوب جهانی
همه سعدی و سعادت، همه لطفی، همه جانی
به تو چشمم شده روشن، به تو کویم شده گلشن
همه فتحی و فتوحی، همه امنی و امانی
به چه وصفت کنم، ای جان؟ که تو از وصف برونی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.