عشق دلبر در دل ما جا گرفت
خانه خالی دید از آن مأوا گرفت
عاشق مستیم و در کوی مغان
عاقلان را کی بود بر ما گرفت
هر کسی دستی و دامانی دگر
دست ما دامان بی همتا گرفت
مبتلائیم و بلا جوئیم ما
از بلا این کار ما بالا گرفت
آب چشم ما به هر سو رو نهاد
لاجرم گرد جهان دریا گرفت
عقل اگر ره را غلط کرد و برفت
کی کند بینا ، بنا بینا گرفت
سید ما از همه عالم گرفت
درگه یکتای بی همتا گرفت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر از عشق و وابستگی عمیق به معشوق سخن میگوید. عاشق از خالی بودن دلش و احساس تنهاییاش میگوید و با وجود مشکلات و بلاها، همچنان به عشقش ادامه میدهد. او در جستجوی محبت و ایثار است و به اشتباهات عقلانی اشاره میکند که نمیتوانند او را از عشقش دور کنند. شاعر در نهایت به مقام والای معشوق اشاره کرده و او را برتر از همه موجودات میداند.
هوش مصنوعی: عشق معشوق در دل ما منزل گزید، وقتی که دل ما را خالی یافت، آنجا را به عنوان مکان خود انتخاب کرد.
هوش مصنوعی: ما عاشقانی هستیم که تحت تأثیر عشق هستیم و در محلهی شرابسازان، عاقلها چطور میتوانند دربارهی ما قضاوت کنند؟
هوش مصنوعی: هر فردی ویژگیها و خصوصیات خاص خود را دارد و هر کس با دستاوردها و ویژگیهای منحصربهفردش، ما را تحت تأثیر قرار میدهد.
هوش مصنوعی: ما درگیر مشکلات هستیم و در جستجوی رنج و سختیها به سر میبریم، این شرایط ما را از آنچه باید، دور کرده است.
هوش مصنوعی: چشمهای ما به هر طرف نگریست، و در نتیجه، تمام دنیا به یک دریا تبدیل شد.
هوش مصنوعی: اگر عقل در مسیر اشتباه رفت و دور شد، چگونه میتواند بینا باشد، در حالی که معمار بینا به کارش ادامه میدهد؟
هوش مصنوعی: سید ما از تمام جهان، جایگاه منحصر به فرد و یکتای خداوندی را به دست آورد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
علم معنی عالم جانها گرفت
علم صورت در زمین مأوی گرفت
زو پری و دیو ساحلها گرفت
هر یکی در جای پنهان جا گرفت
فتنه از بالای تو بالا گرفت
شهر از آن رفتار خوش غوغا گرفت
صانع از روی تو شمعی برفروخت
آتشی زان شمع در دلها گرفت
زلف مشکین تو بر هم زد صبا
[...]
کار بالای تو تا بالا گرفت
در همه دلها خیالت جا گرفت
هر که رفتار تو دید از بیم جان
هم ترا بهر شفاعت پا گرفت
تا نمی دیدم بلای جان ترا
[...]
از سر زلفش دلم سودا گرفت
وز دو لعلش آتشی در ما گرفت
قامت آن سرو آزاد از چه روی
سایه ی لطف از سر ما واگرفت
چون بدیدم قامتش را در زمان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.