ای در بهار حسن تو گلها و لالهها
وی لاله را ز رشک تو پرخون پیالهها
بیچاشنی درد تو هست آب زندگی
زهری که دهر میدهدم در نوالهها
شب با سگان کوی تو گفتیم درد خویش
فریادهای ما نشنیدی و نالهها
پر شد صحیفه دلم از داغ شاهدان
یکیک چو نامهای کسان بر قبالهها
حرفی اگر ز نامه شاهی فتد قبول
از عشق بر رسول تو خواند رسالهها



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف زیبایی معشوق پرداخته و او را به گلها و لالهها تشبیه میکند، که موجب رشک دیگر زیباییها شدهاند. او احساس میکند که بدون درد معشوق، زندگی بیمزه است و تلخیهای روزگار را در نوالهها حس میکند. در شبهایی که در کوی معشوق درددل کردهاند، صدایشان به او نرسیده و دردهایشان بیجواب مانده است. دل شاعر پر از حسرت و داغ خاطر از یاد کسانی است که در آنجا رفتهاند. همچنین، در اشارهای به عشق، نامهنگاری به معشوق را به عنوان راهی برای بیان احساساتش مطرح میکند.
هوش مصنوعی: تو در بهار زیبایی، همچون گلها و لالهها درخشان و باعظمتی. لالهها به خاطر زیبایی تو حسودی میکنند و به همین دلیل، پیالهها از عشق و اشتیاق پر از خون شدهاند.
هوش مصنوعی: بدون چاشنی عاطفهات، زندگی، خالی و بیمعناست، مانند زهرهایی که روزگار در لقمۀ ما میگذارد.
هوش مصنوعی: در شب، زمانی که در کوچههای تو بودیم، از درد و رنج خود با سگان صحبت کردیم، اما تو ندیدی و نشنیدی که چه فریادها و نالههایی داریم.
هوش مصنوعی: دل من از یاد و خاطرههای دردناک افرادی که محبوب بودند، پر شده است؛ بهگونهای که مانند نامهایی که بر روی قبرها نوشته میشود، در صفحهٔ دل من نقش بستهاند.
هوش مصنوعی: اگر نامهای از سوی پادشاه به عشق بیفتد، پیامهای عشق را برندهات خواهد خواند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون ابر دید در کف صحرا قبالهها
بارانها چکید و ببارید ژالهها
تا گرد دشتها همه بشکفت لالهها
چون در زده به آب معصفر غلالهها
انگشت اگر زنی به لبم چون پیالهها
از حسرت لب تو درآیم به نالهها
در ودایی که خون شهیدان عشق ریخت
خونابه جگر چکد از برگ لالهها
جان میسپرد عاشق و چشم تو میگریست
[...]
وقت است سربرآورد از خاک، لاله ها
آید ز زور باده به گردش پیاله ها
گردید تازه، داغ فرورفتگان خاک
در چشم و دل مرا ز تماشای لاله ها
دیوانگی است سلسله پای کودکان
[...]
ای بیلب تو خشک دهانِ پیالهها
وز دوریی تو غرقه به خون داغ لالهها
خطی است آنکه بر رخ جانان دمیده است
خوبان نوشتهاند به نامش رسالهها
در بزم عشق رتبه خرد و کلان یکیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.