گنجور

شمارهٔ ۵۶

 
شاهدی
شاهدی » دیوان فارسی » غزلیات
 

چون دلبران ز زلف سیه تاب می دهند

دل را نشان ز صورت قلاب می دهند

پیکان به آتش دل من سرخ می کنند

چون سرخ شد به خون جگر آب می دهند

گویند روی خویش نماییم بتان به خواب

ما را بدین بهانه چه خوش خواب می دهند

آن خالهای سوخته از تابش رخت

بر آتش دو گونه مرا تاب می دهند

گه زلف افکنند به رخ گه بر افکنند

ما را فریب در شب مهتاب می دهند

گفتند شاهدی ز گدایان این در است

این سلطنت ببین که در این باب می دهند



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

تصاویر مرتبط در گنجینهٔ گنجور

دیوان شاهدی به ضمیمهٔ کتاب تحفهٔ شاهدی  » تصویر ۴۹

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

می‌کدهٔ اپل