اطراف رخت را خط شبرنگ گرفته است
افسوس که آن آینه را زنگ گرفته است
هر سو نگرم تیر جفایی به کمین است
خوش در سر بخت دل ما تنگ گرفته است
از دیر خرامیدن تیرت عجبی نیست
گر دیر حنای دل ما رنگ گرفته است
یک جا سپه غمه و یک جا صف مژگان
در کوی تو امشب ز دو جا جنگ گرفته است
دیروز پر و بال مرا ناز تو بشکست
امروز برای که دگر سنگ گرفته است
ای جان جهانگر بکشی و رب نوازی
دل نیمه جان را به سر جنگ گرفته است
در عشق تو از نام به تنگ آمده (صامت)
چندیست که دیوانه ره ننگ گرفته است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با دریغ از سبز شدن خط بر چهرهٔ معشوق و کاسته شدن از صفای آن آغاز میشود. سپس عاشق از تیرهای جفا، غمزه و مژگان معشوق و ناز او سخن میگوید که از هر سو بر او یورش میآورند. در پایان، صامت میگوید که در عشق از نام و آبرو گذشته و آشکارا راه رسوایی را برگزیده است.
هوش مصنوعی: گرداگرد چهرهات را موی تازهرستهٔ سیاه فراگرفته است. افسوس که آن چهرهٔ آینهمانند و روشن زنگار گرفته و از صفای پیشینش کاسته شده است.
هوش مصنوعی: به هر سو که مینگرم، تیری از ستم در کمین من است. گویی بخت، کار را بر دل ما سخت و تنگ گرفته است.
هوش مصنوعی: اگر تیر تو دیر به ما میرسد، شگفت نیست؛ زیرا حنای دل ما، یعنی خون دل، دیر رنگ میگیرد. شاعر دیر رسیدن تیر معشوق را با دیر رنگ گرفتن حنا پیوند داده است.
هوش مصنوعی: یک سو لشکر غمزههای تو صف کشیده و سوی دیگر صف مژگانت. امشب در کوی تو از دو سو جنگ درگرفته و عاشق از هر دو طرف آماج است.
هوش مصنوعی: دیروز ناز تو بال و پر مرا شکست. امروز باز سنگ به دست گرفتهای؛ این بار برای زدن چه کسی؟
هوش مصنوعی: ای جان جهان، چه مرا بکشی و چه نوازش کنی، دل نیمهجان من آهنگ ستیز و پایداری کرده است و دست از تو برنمیدارد.
هوش مصنوعی: صامت در عشق تو از نامونشان و آبرو به ستوه آمده است. مدتی است که این دیوانه راه رسوایی و بدنامی را در پیش گرفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته است
این بار جنون سخت به من تنگ گرفته است
در پنجه شیرست رگ و ریشه جانم
تا شانه سر زلف تو در چنگ گرفته است
زان چهره گلرنگ خط سبز دمیده است؟
[...]
خود هیچ و، نقاب از خط شبرنگ گرفته است
برما شکرین لعل تو، پر تنگ گرفته است
ترسم ندهد حصه به اعضای دگر هیچ
دل، درد تو را سخت ببر تنگ گرفته است
باشد غرضش دل، که ز ابرو مژگانست
[...]
چون غنچه دلم از می گلرنگ گرفته است
این آینه از صیقل خود رنگ گرفته است
تا حشر بود عیش ابد زیر نگینش
دستی که در آغوش تو را تنگ گرفته است
بیرنگی حُسنش زند آتش به دو عالم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.