بیا که بی لب لعل تو، کار من، خام است
ز عکس روی تو، آتش فتاده در جام است
مرا که چشم تو بخت است و بخت، در خواب است
مرا که زلف تو، شام است و صبح، در شام است
دلم به مجلس عشقت، همیشه بر صدر است
زبان به ذکر دهانت، مدام در کام است
طریق مصطبه، بر کعبه راجح است مرا
که این به رغبت جان است و آن به الزام است
درون صافی از اهل صلاح و زهد، مجوی
که این نشانهٔ رندان دردیآشام، است
مکن ملامت رندان، دگر به بدنامی
که هرچه پیش تو ننگ است، نزد ما، نام است
دلا تو طایر قدسی، در این خرابه مگرد
که نیست دانه و هرجا که میروی، دام است
محل حادثه است این جهان، در او آرام
مکن که مَکمَنِ ضَغیم، نه جای آرام است
اگر چه آخر روز است و راه منزل، دور
هنوز اگر قدمی مینهی، به هنگام است
برفت قافلهٔ عمر و میپزی، هوسی
که رهروی و در این وقت، این هوس خام است
رسید شام اجل، بر در سرای امل
ولی چه سود سلمان هنوز، بر بام است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با خطاب به معشوق و وصف لب و چشم و زلف او آغاز میشود. سپس شاعر میخانه را بر کعبه و صفای رندان را بر ظاهر زاهدان برتری میدهد و ننگ آنان را مایهٔ نام خود میداند. در نیمهٔ دوم، دل را پرندهای قدسی میخواند که نباید در دام دنیای پرخطر گرفتار شود. در پایان از گذشت عمر و نزدیکی مرگ هشدار میدهد، میگوید هنوز برای گام برداشتن دیر نیست، و خود را غافلی میخواند که هنوز در بند آرزوهاست.
هوش مصنوعی: ای معشوق، بیا؛ زیرا بی لب سرخ تو کار من ناتمام و بیسرانجام است. بازتاب چهرهٔ تو در جام افتاده و شراب را چون آتش برافروخته است.
هوش مصنوعی: بخت من چشم توست و این بخت در خواب است؛ یعنی چشم خمار تو خفته است و بخت من هم خفته. زلف تو برای من مانند شب است و چهرهٔ روشنت چون صبحی است که در میان این شب پیداست.
هوش مصنوعی: دلم در مجلس عشق تو همیشه در بالاترین جایگاه نشسته است. زبانم پیوسته در دهانم به یاد دهان تو مشغول است. «مدام» در اینجا ایهامی به معنای شراب هم دارد.
هوش مصنوعی: برای من راه میخانه بر راه کعبه برتری دارد؛ زیرا به میخانه با میل جان میروم و به کعبه از روی تکلیف و اجبار.
هوش مصنوعی: دل پاک و بیریا را از اهل صلاح و زاهدان مخواه. این صفا نشانهٔ رندانی است که دُرد شراب مینوشند.
هوش مصنوعی: دیگر رندان را به سبب بدنامی سرزنش مکن؛ زیرا آنچه در نظر تو ننگ است، نزد ما مایهٔ نام و افتخار است.
هوش مصنوعی: ای دل، تو پرندهٔ عالم قدس هستی؛ در این دنیای ویران پرسه مزن. اینجا دانهای نیست و به هر جا بروی، دامی گسترده است.
هوش مصنوعی: این جهان جای حادثه و بلاست، پس در آن آرام مگیر. کمینگاه شیر جای آسودن نیست.
هوش مصنوعی: هرچند روز به پایان رسیده و راه تا منزل دور است، اگر هنوز گامی برداری، دیر نشده است. یعنی با وجود پایان عمر، هنوز فرصت بازگشت و سلوک باقی است.
هوش مصنوعی: کاروان عمر گذشت و تو هنوز هوسی در سر میپرورانی. تو مسافری و در چنین هنگامی این هوس ناپخته و بیهوده است.
هوش مصنوعی: شب مرگ به در خانهٔ آرزو رسیده است، اما چه سود که سلمان هنوز بر بام آرزوها مانده و غافل است و پایین نمیآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زهی شکسته رواق سپهر نیلی را
صدای صیت بلندت که در جهان عام است
بگویم و بزه این سخن به گردن من
که خاص حلقه بگوش در تو ایام است
به چشم تو که مرا در ثنای تو دستی است
[...]
مرا به سوی تو پیوند دوستی خام است
به آفتاب ز ذره چه جای پیغام است
هزار جان مقدس شدند خاکستر
هنوز پختن سودات از آدمی خام است
بیار ساقی دریای می که جانم سوخت
[...]
دل کباب ز خوناب دیده بد نام است
بسوختیم و هنوز از تو کار ما خام است
اگر نه مهر تو می ورزد آفتاب چرا
ملازم سر کوی تو صبح تا شام است
بیا و جرعه مستان غم به رغبت نوش
[...]
فراغ بال طمع کردن از فلک خام است
که فلس ماهی این بحر حلقه دام است
مرو ز میکده بیرون، که در جهان خراب
ز روزنی که نسیمی به دل خورد جام است
صفای وقت ز صافی کشان مجو زنهار
[...]
زمانه قاصد طیار آن دلآرام است
چه قاصدی که وجودش تمام پیغام است
گمان مبر که نصیب تو نیست جلوهٔ دوست
درون سینه هنوز آرزوی تو خام است
گرفتم این که چو شاهین بلند پروازی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.