تا نفس هست به یاد تو برآید نفسم
ور به غیر از تو بود، هیچکسم هیچکسم
هر کجا تیر جفای تو، من آنجا سپرم
هر کجا خوان هوای تو، من آنجا مگسم
پس ازین دست من و دامن سودای شما
چند گردم پی سودای پراکنده بسم
تو به خوبی و لطافت چو گل و آبی و من
با گل و آب برآمیخته چون خار و خسم
کی بود کی که به وصلت رسم ای عمر عزیز؟
ترسم این عمر به پایان رسد و من نرسم
سخت بیمارم و غیر از تو هوس نیست مرا
به عیادت به سرآ تا به سر آید هوسم
نیست در کوی توام راه خلاص از پس و پیش
چه کنم چاره ز پیش آمد و دشمن ز پسم
ای صبا بلبل مستم ز گلستان وصال
بویی آخر به من آور که اسیر قفسم
کار سلمان چو نی افتاد کنون با نفسی
بر لبم نه لب و بنواز چو نی یک نفسم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل وفاداری کامل خود را نشان میدهد. هر نفسش با یاد معشوق است و در برابر ستم او سپر میشود و از همهٔ هوسهای دیگر دست کشیده است. سپس از دوری و بیماری و بنبست در کوی معشوق مینالد و میترسد پیش از وصال عمرش تمام شود. در پایان، مانند بلبلی در قفس و نیی که به یک نفس بند است، از معشوق میخواهد با عیادت و بوسهای به او جان دوباره بدهد.
هوش مصنوعی: تا زندهام و نفس میکشم، هر نفسم با یاد تو برمیآید. اگر نفسم برای کسی جز تو باشد، هیچ و بیارزشم.
هوش مصنوعی: هر جا تیر ستم تو باشد، من خود را سپر آن میکنم. هر جا سفرهٔ عشق و آرزوی تو گسترده باشد، مانند مگس به آن میچسبم و از آن جدا نمیشوم.
هوش مصنوعی: از این پس دست من است و دامن عشق شما و آن را رها نمیکنم. تا کی دنبال هوسها و سوداهای پراکنده بگردم؟ دیگر بس است.
هوش مصنوعی: تو در زیبایی و لطافت مانند گل و آب هستی. من در کنار تو مثل خار و خاشاکی هستم که با گل و آب درآمیخته است.
هوش مصنوعی: ای که برایم چون عمر عزیزی، کی به وصال تو میرسم؟ میترسم عمرم به پایان برسد و من به تو نرسم.
هوش مصنوعی: سخت بیمارم و جز تو آرزویی ندارم. به عیادت بر بالینم بیا تا آرزویم برآورده شود.
هوش مصنوعی: در کوی تو نه راه پیش دارم و نه راه پس. نمیدانم چه چاره کنم، که از پیش رو پیشامدی رسیده و از پشت سر دشمن در کمین است.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، من بلبلی هستم که از گلستان وصال مست است و اکنون در قفس اسیر ماندهام. دستکم بویی از آن گلستان برایم بیاور.
هوش مصنوعی: سلمان مانند نی شده و کارش به یک نفس بند است؛ یعنی به آخرین نفسها رسیده است. لب بر لبم بگذار و مثل نینوازی که در نی میدمد، یک دم مرا بنواز و جان بده.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
تا نفس هست به روی تو برآید نفسم
ور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم
در تمنای تو شد عمر و نمیدانم من
کاخرالامر به مقصود رسم یا نرسم
مشکن بال نشاطم تو به پیمانشکنی
[...]
نیست بر دولت وصل تو شبی دست رسم
از سر لطف خود ای دوست به فریاد رسم
نیست ما را بجز از لطف تو فریادرسی
نبود جز غم و اندوه جهان هیچ کسم
مه و خورشید جهانتاب چو بر ما گذرند
[...]
نیست جز رخ به کف پای تو سودن هوسم
دارم امید که مبذول بود ملتمسم
من که باشم که کنم همنفسی با چو تویی
اینقدر بس که به یاد تو برآید نفسم
میروم گاه به پا گاه به سر در ره عشق
[...]
هست کحل بصر از خاک ره او هوسم
لیک ترسم که شوم خاک و بگردش نرسم
با تو چون در سخن آیم؟ که ترا چون بینم
آتش شوق تو در سینه بسوزد نفسم
شمع من چون تو بخلوتگه عشرت باشی
[...]
گر به می خوردن پیدا نبود دست رسم
می کشم جام نهان تا که برآید نفسم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.