حاشا که من بنالم، ور تن شود چو نالم
من نی نیم که هر دم، از دست دوست نالم
گر خون دل خورندم، چون جام می بخندم
ور سرزنش کنندم، چون شاخ رز ننالم
آسودگان چه دانند، احوال دردمندان؟
آشفته حال داند، آشفتگی حالم
پروانه وار خواهم، پرواز کرد لیکن
کو آن مجال قربم کو آن فراغ بالم
بوی شما شنیدم، کز شوق میدهم جان
دیر است تا بدان بو، دم میدهد شمالم
گرچه دلم شکستی، در زلف خویش بستی
مرغ شکسته بالم لیکن خجسته فالم
من صد ورق حکایت، از هر نمط چو بلبل
دارم ولی ندارد، گل برگ قیل و قالم
بیمارم و ندارم، بر سر به غیر دیده
یاری که ریزد آبی، بر آتش ملالم
سلمان مرا همین بس، کز پیش دوست هر شب
بر عادت عبادت، آید به سر خیالم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از شکیبایی خود در برابر جفای معشوق سخن میگوید: خون دل میخورد و میخندد و سرزنش را بیناله تحمل میکند. او از دوری و نبودن مجال وصال، از بیاعتنایی گلگونهٔ معشوق به حکایتهایش و از بیماری و تنهاییاش شکایت میکند. سرانجام دلخوشی خود را در این میبیند که خیال دوست هر شب به عیادتش میآید.
هوش مصنوعی: هرگز ناله نمیکنم، حتی اگر تنم از رنج مانند نی لاغر و باریک شود. من مانند نی نیستم که هر لحظه از دست دوست بنالم.
هوش مصنوعی: اگر مرا خون دل بخورانند، مانند جام پر از می خندانم. اگر سرزنشم کنند، مانند شاخهٔ تاک که با بریدن میگرید، ناله و زاری نمیکنم.
هوش مصنوعی: آدمهای آسوده از حال دردمندان چه خبر دارند؟ فقط کسی که خودش پریشانحال است، پریشانی حال مرا میفهمد.
هوش مصنوعی: میخواهم مانند پروانه به سوی شمع وجود تو پرواز کنم. اما آن فرصت نزدیک شدن و آن آسودگی خاطر کجاست؟
هوش مصنوعی: بوی شما به مشامم رسید و از شوق آن جان میدهم. مدتهاست که باد شمال آن بو را برایم میآورد و به من میدمد.
هوش مصنوعی: هرچند دلم را شکستی، آن را در زلف خود بستی. پس من پرندهٔ بالشکستهای هستم، اما چون در دام زلف تو افتادهام، بخت و فالم فرخنده است.
هوش مصنوعی: من مانند بلبل صد ورق حکایت از هر گونه در دل دارم. اما گل، یعنی معشوق، حوصلهٔ شنیدن گفتوگوی مرا ندارد. «صد ورق» به گل صدبرگ هم اشاره دارد.
هوش مصنوعی: بیمارم و بر بالینم جز چشمم یاری ندارم که با اشک، آبی بر آتش اندوهم بریزد.
هوش مصنوعی: شاعر به خود میگوید: ای سلمان، همین برایم بس است که هر شب خیال دوست از نزد او، به رسم عیادت بیمار، بر بالینم میآید. در متن «عبادت» آمده، ولی با توجه به بیت پیشین «عیادت» محتملتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عمریست تا من از جان حیران آن جمالم
بگرفت بی رخ او از جان خود ملالم
دل رفت و جان مسکین از هجر در تکاپوی
در بحر غم گرفتار در جستن وصالم
کویش مرا هوس بود گفتم که بینمش روی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.