گنجور

 
سلمان ساوجی
 

چون تحمل می‌کند تن صحبت پیراهنش

چون کند افتاده است آن این زمان در گردنش؟

دست در گردن که یار کرد با او یا که یافت

جز ره پیراهن دولت زهی پیراهنش

سوختم در آتشش چون عود و زانم بیم نیست

بیم آن دارم که دود من بگیرد دامنش

قوت صبرم چو کوهی بود از آن کاهی نماند

بس که عشقش می‌دهد بر باد جو جو خرمنش

هر دم از شوق تو عارف می‌دهد جانی چو جام

باز ساقی می‌کند روشن روانی در تنش

حاجی ار در کوی او یابد مقامی از حرم

روی بر تابد بگردد بعد از آن پیراهنش

جست دل راهی کزان ره پیش باز آید نهان

بر دو چشم انگشت را بنمود راهی روشنش

من غبار راه یارم یار چون آب حیات

شکر ایزد را که بر خاطر نمی‌آید منش

یار می‌جویی رفیق توست و اینک می‌رود

خیز همچون گرد سلمان دست در گردن زنش

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

mareshtani در ‫۱۲ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۹ آبان ۱۳۸۸، ساعت ۱۷:۳۱ نوشته:

mesraje awale beide dowom(iarie)1
dar mesraje dowome beide dowom(in)sajed ast.perahan bakasrenun talffos shawad
mesraje awale beide tschharom(san kahe)2
---
پاسخ: با تشکر، اگر در مورد اول «یاری» را جایگزین «یار» کنیم بیت چه معنایی می‌دهد؟ در مورد دوم «این»حذف شد. در مورد آخر اشکال چیست؟

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
مسعود رستگاری در ‫۲ سال و ۱۰ ماه قبل، سه شنبه ۱۱ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۳۱ نوشته:

بیت دوم به این شکل صحیح است:
دست در گردن که «یارد» کرد با او یا که یافت
جز ره پیراهن «این» دولت؟ زهی پیراهنش

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.