|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون گره جا در خم آن زلف دلکش کرده‌ایم
پای خود پیچیده در دامن، فروکش کرده‌ایم
می‌کند از دلگشایی گریهٔ ما کار می
ما به آتش آب را چون شیشه روکش کرده‌ایم
کار ارباب صفا برعکس چون آیینه است
خانه را از ساده‌کاری ما منقش کرده‌ایم
نان یاران را که بوی قرص افعی می‌دهد
زهر قاتل باد اگر هرگز نمک چش کرده‌ایم
در طریق عشق، دل را پختگی حاصل نشد
بیضهٔ فولاد پنداری در آتش کرده‌ایم
غیر شانه کس ندارد دست بر وصلش سلیم
خاطر خود جمع ازان زلف مشوش کرده‌ایم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف پیچیدگی‌های عشق و دل دردهای ناشی از آن می‌پردازد. او از زیبایی زلف معشوق صحبت می‌کند که گره در آن موجب شایستگی و دردسر شده است. عشق به آتش و آب تشبیه می‌شود و بیان می‌کند که تلاش‌های او در این مسیر بی‌نتیجه مانده است. همچنین، برخورداری از صفا و سادگی به نوعی موجب پیچیده‌تر شدن اوضاع شده و در نهایت، غم و اندوه ناشی از دوری معشوق را به تصویر می‌کشد. شاعر به سادگی احساسات خود را با تصاویری قوی و عمیق ابراز می‌کند.
هوش مصنوعی: ما در زیبایی‌های گیسوی دلربا تو خود را گره زده‌ایم و اکنون پاهای‌مان در دامن تو پیچیده و به آرامش رسیده‌ایم.
هوش مصنوعی: ما به خاطر شادی و خوشحالی‌امان گریه می‌کنیم و کار ما شبیه آبی است که به آتش می‌افتد. مانند شیشه‌ای هستیم که روی آن روکش شده است.
هوش مصنوعی: کار ارباب صفا به نوعی مانند بازتاب در آیینه است. ما به خاطر سادگی خود، خانه را زینت داده‌ایم.
هوش مصنوعی: نانی که دوستانم می‌خورند، بوی خطرناک و مرگباری دارد. اگر هرگز طعم نمک را چشیده‌ام، برایم مهم نیست.
هوش مصنوعی: در مسیر عشق، دل به بلوغ و پختگی نمی‌رسد، مانند این است که گمان کنی بیضه فولادی را در آتش گذاشته‌ایم.
هوش مصنوعی: در اینجا بیان شده که تنها هجران و جدایی کسی در این دنیا وجود ندارد و هیچ‌کس جز او دسترسی به وصال محبوبش ندارد. ما نیز از آن زلف‌های معشوق که ذهن و دل ما را به هم ریخته، به خاطر عشق‌مان تلاش می‌کنیم خود را آرام کنیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا که در ساغر شراب صاف بی‌غش کرده‌ایم
بر سر غم خاک از آن آب چو آتش کرده‌ایم
قدر ما در می‌کشی میْ‌خوارگان دانند و بس
چون به عمری خدمت رندان میْ‌کش کرده‌ایم
سعی و کوشش چون اثر در سرنوشت ما نداشت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.