راحتی ما را اگر می باشد از آزار ماست
بوی گل در خانه از خار سر دیوار ماست
حال مرغان قفس را پیش گل خواهیم گفت
رشته ی انگشت ما انگشتر زنهار ماست
غیر مژگانم سحاب دجله افشان کس ندید
این روش در دودمان ابر دریابار ماست
هیچ کس حال سر ما را نمی داند که چیست
عالمی را چشم همچون صبح بر دستار ماست
عیب دیگر گر گمان داری سلیم آن را بگوی
طعنهٔ مستی مزن بر ما که آن خود کار ماست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از زبان عاشقی رند و دردمند، از حال درونی او سخن میگوید. به گفتهٔ او، آسایشش از دل رنج برمیآید و گریهٔ سیلآسا خصلت خاندانی اوست. مردم تنها ظاهرش را میبینند و از اندیشهاش خبر ندارند. در بیت پایانی، شاعر هر عیبی جز مستی را میپذیرد، زیرا مستی را کار همیشگی خود میداند.
هوش مصنوعی: اگر آسایشی به ما برسد، از همان رنج و آزار خودمان است. همانطور که بوی گلی که در خانه میپیچد، از گلبنِ پرخاری است که بر سر دیوار ماست؛ یعنی خوشیِ ما از دلِ سختی برمیآید.
هوش مصنوعی: سرگذشت پرندگان در قفس را پیش گل بازگو خواهیم کرد. نخی که برای یادآوری این پیام به انگشت بستهایم، همچون انگشتر امانی است که ما را حفظ میکند.
هوش مصنوعی: هیچکس جز مژگان من ابری ندیده است که به اندازهٔ رود دجله باران بریزد. این شیوه در خاندانِ ابرِ دریاوار ما رسمی دیرینه است؛ یعنی گریهٔ سیلآسا خصلت موروثی ماست.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیداند در سر ما چه میگذرد. با این همه، مردم جهان مانند صبح که به سپیدی چشم دوخته باشد، تنها به دستار ما نگاه میکنند؛ یعنی به ظاهر ما چشم دارند و از درونمان بیخبرند.
هوش مصنوعی: ای سلیم، اگر عیب دیگری در ما میبینی، آن را بگو. اما ما را به مستی سرزنش نکن، چون مستی کار و پیشهٔ همیشگی ماست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ماه رخسار شما خورشید پر انوار ما است
روشن این کز هر دو روئی دیده دیدار ماست
چون گل روی تو را دیدیم و مژگان دو چشم
هر سر خاری که می بینم آن گلزار ما است
تا بهم بینیم اسماء صفات ذات را
[...]
از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست
سر به زیر انداختن چون بید مجنون بار ماست
پیش ما جز بیخودی دیگر متاعی باب نیست
خودفروشی بنده بی صاحب بازار ماست
این که از ما دست سیلاب حوادث کوته است
[...]
آنچه می دانی تو در باطن نهان اظهار ماست
هر که می خواهد ببیند روی حق، دیدار ماست
پیش رندان باده چون از جوش افتد کامل است
با ادافهمان عالم، خامشی گفتار ماست
چشم ما هرگز نشد سیر از تماشای رخش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.