رفتی و از نقش رویت دیده ی خونین پر است
گر چمن از گل تهی شد، دامن گلچین پر است
جای ما صحراست، ای مجنون در اینجا رحم نیست
دامن طفلان این شهر از دل سنگین پر است
خنده ای دارد که از منقار او خون می چکد
کبک را از بس که دل از ناخن شاهین پر است
درد دل گفتن مرا سودی ندارد با طبیب
گوش او از پنبه همچون صورت بالین پر است
گر تمنای شراب عافیت داری سلیم
جام زر خالیست، اما کاسهٔ چوبین پر است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی دربارهٔ فراق و بیمهری روزگار است. شاعر پس از رفتن معشوق، نقش روی او را هنوز در چشم خونین خود دارد. سپس از سنگدلی مردم شهر، خندهٔ خونین کبک زخمخورده و بیاعتنایی طبیب به درد دل سخن میگوید. در پایان نتیجه میگیرد که آسودگی در کاسهٔ چوبین فقر است، نه در جام زرین توانگری.
هوش مصنوعی: تو رفتی، ولی چشم خونآلود من هنوز از نقش چهرهات پر است. اگر باغ از گل خالی شد، دامن گلچین از گل پر است؛ یعنی رفتن تو نقش رویت را از دیدهٔ من نبرده است.
هوش مصنوعی: شاعر به مجنون میگوید جای ما عاشقان صحراست، چون در این شهر رحمی نیست. دامن کودکان این شهر از سنگ پر است؛ «دل سنگین» هم سنگِ آمادهٔ پرتاب را میرساند و هم سنگدلی آنان را. اشاره به سنگ زدن کودکان به دیوانگان است.
هوش مصنوعی: خندهٔ کبک (آواز او که در شعر خنده خوانده میشود) چنان است که از منقارش خون میچکد، زیرا دلش از زخم ناخن شاهین پر است. یعنی خندهٔ ظاهری ستمدیده از دردی پنهان و خونین حکایت دارد.
هوش مصنوعی: گفتن درد دل به طبیب سودی برایم ندارد، چون گوش او مانند درون بالش از پنبه پر است؛ یعنی نمیشنود و به درد من بیاعتناست.
هوش مصنوعی: ای سلیم، اگر آرزوی شراب آسودگی و سلامت داری، بدان که جام زرین توانگران از آن خالی است و کاسهٔ چوبین درویشان از آن پر است؛ یعنی آسایش در فقر و سادهزیستی است، نه در ثروت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.