گویند که من بر کف در راه تو سر دارم
از سر بسرت گر خود عمریست خبر دارم
عرض س و جان کردن باشد عجب از عاشق
هست از سر و ننگ آن خاکی که بسر دارم
هیچ از دهنت رمزی با کس نتوانم گفت
با آنکه بهر موئی تقریر دیگر دارم
اندست که میبودم بر گردن و گیسویت
هجر تو چنانم کرد کاکنون بکمر دارم
طوفانی بحر عشق من دانم و دل زیرا
از موج غمت هر دم صد زیر و زبر دارم
هرگز نشوم دیگر پا بند قیامتها
تا قامت و رفتارت در مد نظر دارم
لعل لب نوشینت آمد بسخن یادم
این شیوه شیرین راز آن تنگ شکر دارم
من دلق ریائی را در میکدهها شستم
سودای تصوف را ب دامن تر دارم
بالای بلندت کرد چندانکه زمین گیرم
زان شاخ صنوبر باز امید ثمر دارم
اندیشه آغوشت میکرد صفی وقتی
سودای جوانی را پیرانه به سر دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از جانفشانی در راه معشوق، رازداری دربارهٔ او و رنج هجران سخن میگوید. قامت، لب و دهان معشوق را با بازیهای لفظی چون «قامت» و «قیامت» وصف میکند. در بیت هفتم از رها کردن خرقهٔ ریا در میکده و پذیرفتن تصوفی بیادعا با دامن تر یاد میکند. غزل با اعتراف به امید ناممکن به وصال و ماندن شور جوانی در سر شاعر پیر پایان مییابد.
هوش مصنوعی: میگویند که من در راه تو سرم را بر کف دست گرفتهام و آمادهٔ فدا کردن آنم. چنین است، زیرا عمری است که از سرّ و حال تو از آغاز تا انجام آگاهم.
هوش مصنوعی: اینکه عاشق سر و جان پیشکش کند، کار شگفتی نیست. سر من چنان بیارزش است که حتی خاکی که بر سر دارم از آن ننگ دارد.
هوش مصنوعی: از دهان کوچک و پنهان تو هیچ رازی نمیتوانم به کسی بگویم، هرچند که دربارهٔ هر تار مویت سخنی جداگانه دارم.
هوش مصنوعی: آن دستی که روزگاری بر گردن و گیسوی تو بود، جدایی از تو چنان حالم را دگرگون کرد که اکنون آن را از درد و ناتوانی بر کمر خود گذاشتهام.
هوش مصنوعی: توفان دریای عشق را تنها من و دلم میشناسیم، زیرا از موج غم تو هر لحظه صد بار زیر و رو میشوم.
هوش مصنوعی: تا قامت و راه رفتن تو پیش چشم من است، دیگر هرگز در بند قیامت و آشوبهای دیگر نمیشوم. شاعر میان «قامت» و «قیامت» بازی لفظی کرده است.
هوش مصنوعی: هنگام سخن گفتن، لب سرخ و شیرین تو به یادم آمد. این شیوهٔ شیرین سخن را از آن دهان تنگ و شکرین تو آموختهام.
هوش مصنوعی: من خرقهٔ ریاکاری را در میکدهها شستم. اکنون سودای تصوف را با دامنی تر و آلوده دارم و ادعای پاکدامنی ریاکارانه نمیکنم.
هوش مصنوعی: قد بلند تو مرا چنان ناتوان و زمینگیر کرد، با این حال هنوز از آن شاخهٔ صنوبر، که میوهای ندارد، امید میوه دارم. این امیدی ناممکن اما پایدار است.
هوش مصنوعی: صفی روزگاری در اندیشهٔ آغوش تو بود. اکنون نیز در پیری همان شور و سودای جوانی را در سر دارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای خواجه سلام علیک من عزم سفر دارم
وز بام فلک پنهان من راه گذر دارم
جان عزم سفر دارد تا معدن و اصل خود
زان سو که نظر بخشد آن سوی نظر دارم
نک می کشدم سیلم آن سوی که بد میلم
[...]
جان دارم و دل دارم سر دارم و زر دارم
گر از تو رسد فرمان دل از همه بر دارم
تو عمر منی زآن وجه من بی تو نخواهم جان
تو چشم منی زآن رو من با تو نظر دارم
من هیچ نمی مانم با زاهد خشک اما
[...]
امروز من اندر سر سودای دگر دارم
درباره میخوردن تجدید نظر دارم
خشت از سر خم خواهم یکمرتبه بردارم
سرهشته در آن نوشم تا هوش بسر دارم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.