از حال من مپرس [و] ندامت کشیدنم
خو گشته پشت دست به دندان گزیدنم
هر دم شکست می خورم اما به چشم خلق
از بس شکسته ام ننماید شکستنم
پیچد به خویش دشمن من بیشتر ز پیش
در چشم روزگار چو مو گر شود تنم
ای عقل رو به وادی حیرت نهاد و رفت
هر کس که دید همچو تو از خویش رفتنم
از بس شکست خورد سعیدا دلم ز خلق
رنگ آن قدر نماند به رویم که بشکنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از پشیمانیهای پیاپی و شکستهای دائمی خود سخن میگوید. به گفتهٔ او شکستگیاش آنقدر زیاد است که شکست تازه دیده نمیشود و حتی نزاریاش دشمن را بیشتر به خشم میآورد. حال بیخودی او هر بینندهای را به حیرت میاندازد و در پایان میگوید چنان از مردم آزرده شده که رنگی بر رخش نمانده تا بپرد.
هوش مصنوعی: از حال من و از پشیمانیهایم مپرس؛ پشت دستم آنقدر از سر پشیمانی به دندان گزیده شده که به این کار عادت کرده است.
هوش مصنوعی: هر لحظه شکست و آسیب میبینم، اما چون پیشتر بسیار شکستهام، شکستن تازهام دیگر به چشم مردم نمیآید.
هوش مصنوعی: اگر تنم از رنج روزگار مانند مو باریک و نزار شود، دشمنم بیش از پیش از حسد و کینه به خود میپیچد؛ یعنی حتی ضعف و نزاری من هم دشمن را آسوده نمیگذارد.
هوش مصنوعی: ای عقل، هر کس مانند تو بیخودی و از خود رفتن مرا دید، خودش هم سر به بیابان حیرت گذاشت و از خود رفت.
هوش مصنوعی: سعیدا، دلم از دست مردم چنان بارها شکسته که دیگر رنگی بر چهرهام نمانده تا بپرد؛ یعنی از شدت رنج همیشه رنگپریدهام و رنگباختن تازهای در من دیده نمیشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنم
شادی و خرمی ز دل خویش برکنم
گردد روان سرشکم و گردد تپان دلم
گردد نژند جانم و گردد نوان تنم
هرگه که دست بر شکن زلف او برم
[...]
ای نجم دین به خط تو عثمان نداد سیم
نه جمله بی میخم باوی چه فن زنم
دل برکنم ز سیم تو تا از برای سیم
آلات روی عثمان چون سیم برکنم
تو بشکنی برای آنچه دهی خط نجم را
[...]
ای بارگاه صاحب عادل خود این منم
کز قربت تو لاف زمین بوس میزنم
تا دامن بساط ترا بوسه دادهام
بر جیب چرخ میسپرد پای دامنم
تا پای بر مساکن صحنت نهادهام
[...]
زآنگه که در تصرف این سبز گلشنم
در کام اژدهای نیاز است مسکنم
چونان که عنکبوت لعاب دهن تند
خون جگر ز دیده به تن بر همی تنم
در حلق همچو حلقه دامی شود مرا
[...]
جان میبرد به عشرت حوران گلشنم
تن می کشد به خدمت دیوان گلخنم
عیسی است جان پاک و خرست این تن پلید
پیکار خر همی همه بر عیسی افکنم
تن دیو و جان فرشته و من نقش دیو شوم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.