گنجور

غزل شمارهٔ ۶۹۰۷

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

ای غنچه لب که سر به گریبان کشیده ای

در پرده ای و پرده عالم دریده ای

برق سبک عنانی و کوه گران رکاب

در هیچ جا نه و همه جا آرمیده ای

تمکین لفظ و شوخی معنی است در تو جمع

در جلوه ای و پای به دامن کشیده ای

صد پیرهن غریب تر از یوسفی به حسن

در مصر ساکنی و به کنعان رسیده ای

چشم بد از تو دور که چون طفل اشک من

هر کوچه ای که هست به عالم، دویده ای

در پله غرور تو دل گر چه بی بهاست

ارزان مده ز دست که یوسف خریده ای

غیر از نگاه عجز که از دور می کند

ای سنگدل ز صائب مسکین چه دیده ای؟



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.