ای غنچهلب که سر به گریبان کشیدهای
در پردهای و پرده عالم دریدهای
برق سبکعنانی و کوه گران رکاب
در هیچ جا نه و همه جا آرمیدهای
تمکین لفظ و شوخی معنی است در تو جمع
در جلوهای و پای به دامن کشیدهای
صد پیرهن غریبتر از یوسفی به حسن
در مصر ساکنی و به کنعان رسیدهای
چشم بد از تو دور که چون طفل اشک من
هر کوچهای که هست به عالم، دویدهای
در پله غرور تو دل گرچه بیبهاست
ارزان مده ز دست که یوسف خریدهای
غیر از نگاه عجز که از دور میکند
ای سنگدل ز صائب مسکین چه دیدهای؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر معشوق را با صفتهای متضاد وصف میکند: پنهان است و پردهٔ همه را دریده، هم تند است و هم آرام، هم جلوهگر است و هم باحیا، و در همه جا حاضر است. سپس او را از یوسف زیباتر میشمارد و از او میخواهد دلِ عاشق را ارزان از دست ندهد. در بیت پایانی، صائب از سنگدلی معشوق گله میکند و میپرسد خطای او جز نگاهی عاجزانه از دور چه بوده است.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که لبت چون غنچه بسته است و سر در گریبان فرو بردهای، خودت در پرده و پنهانی، اما پردهٔ آبروی همهٔ عالم را دریده و همه را رسوای عشق خود کردهای.
هوش مصنوعی: تو هم مانند برق تند و سبکرفتاری و هم مانند کوه سنگین و استوار؛ در هیچ جایی نیستی و با این حال در همه جا قرار داری. این تناقضها به حضور همهجایی و نادیدنی معشوق، با رنگی عرفانی، اشاره دارد.
هوش مصنوعی: در تو وقار و سنگینیِ ظاهر، مانند لفظ، با شوخی و دلربایی باطن، مانند معنی، جمع شده است؛ هم در حال جلوهگری هستی و هم پای در دامن کشیده و گوشهنشین و باحیایی.
هوش مصنوعی: در زیبایی صد بار از یوسف شگفتانگیزتری؛ در مصر ساکنی و در همان حال بوی تو به کنعان رسیده است. اشاره است به رسیدن بوی پیراهن یوسف از مصر به یعقوب در کنعان.
هوش مصنوعی: چشم بد از تو دور باد که مانند کودکِ اشک من، به هر کوچهای در جهان سر زده و دویدهای؛ یعنی آوازه و حضورت همه جا را گرفته است، همانگونه که اشک من همه جا روان است.
هوش مصنوعی: هرچند در ترازوی غرور تو دل من بیارزش است، آن را ارزان از دست نده، زیرا دلی که خریدهای به ارزش یوسف است.
هوش مصنوعی: ای سنگدل، از صائبِ بیچاره جز نگاهی عاجزانه که از دور به تو میاندازد چه دیدهای که چنین با او بیمهری میکنی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای تیر آسمان ز کمان چون خمیدهای
وی زهرهٔ زمین ز طرب چون رمیدهای
مانا که گوهری ز کف تو نهان شدست
پشت از برای جستن آن را خمیدهای
از ظلمتت آنکه چشم تو دید ای ضیاء دین
[...]
ای آن که مر مرا تو به از جان و دیدهای
در جان من هر آنچ ندیدم تو دیدهای
بگزیدهام ز هجر تو تابوت آتشین
آری به حق آنک مرا تو گزیدهای
گر از بریده خون چکد اینک ز چشم من
[...]
ای یار بیوفا که دل از ما بریدهای
گویی که پیش هرگز ما را ندیدهای
سرگشتهام چو ذره ز خورشید روی تو
دامن چرا چو سایه ز ما درکشیدهای
لیلی شنیدهام که ز مجنون نمیشکیفت
[...]
ای صبحدم چه شد که گریبان دریدهای
وی شب چه حالتی است که گیسو بریدهای
از دیده زمانه روان است جوی خون
ای دیده زمانه بگو تا چه دیدهای
ای اشک گرم رو خبری بازده ز دل
[...]
ای یار نازنین، چو دل از ما رمیدهای
از ما رمیدهای، به رقیب آرمیدهای
چشمان آهوانهٔ بیآهوی شما
دو شاهد عدلند که از ما رمیدهای
پیکان تیر غمزهٔ تو در دل من است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.