دلربایانه دگر بر سر ناز آمدهای
از دل من چه به جا مانده که باز آمدهای
از عرق زلف تو چون رشته گوهر شده است
همهجا گرچه به تمکین و به ناز آمدهای
در بغل شیشه و در دست قدح، در بر چنگ
چشم بد دور که بسیار بساز آمدهای
بگذر از ناز و برون آی ز پیراهن شرم
که عجب تنگ در آغوش نیاز آمدهای
می بده، می بستان، دست بزن، پای بکوب
به خرابات نه از بهر نماز آمدهای
آنقدر باش که من از سر جان برخیزم
چون به غمخانهام ای بندهنواز آمدهای
بر دل سوختهام رحم کن ای ماه تمام
که درین بوته مکرر به گداز آمدهای
دل محراب ز قندیل فرو ریخته است
تا تو ای دشمن ایمان به نماز آمدهای
چون نفس سوختگان میرسی ای باد صبا
میتوان یافت کزان زلف دراز آمدهای
چون نگردد دل صائب ز تماشای تو آب؟
که به رخساره آیینه گداز آمدهای
نیست ممکن که مصور شود آن حسن لطیف
صائب از دل چه عبث آینهساز آمدهای؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق به معشوقی که با ناز و ساز و شراب به دیدارش آمده خطاب میکند و از او میخواهد شرم و ناز را کنار بگذارد و در بزم میخانه شادی کند و اندکی در غمخانهٔ او بماند. سپس از اثر ویرانگر زیبایی معشوق بر محراب و نماز و دل عاشق سخن میگوید و بوی زلف او را در باد صبا مییابد. در پایان صائب اعتراف میکند که آن حسن لطیف در هیچ آینهای، حتی آینهٔ دل، نمیگنجد.
هوش مصنوعی: ای معشوق، باز با دلربایی و ناز آمدهای؛ از دل من دیگر چه باقی مانده است که دوباره برای بردنش آمدهای؟
هوش مصنوعی: هرچند همهجا با وقار و ناز و آرام آمدهای، باز عرق بر زلفت نشسته و آن را مانند رشتهای پر از مروارید کرده است.
هوش مصنوعی: شیشهٔ شراب در بغل، جام در دست و چنگ در کنار داری؛ چشم بد از تو دور، که بسیار سازگار و آمادهٔ بزم آمدهای.
هوش مصنوعی: ناز را کنار بگذار و از پوشش شرم بیرون بیا، که خوب و تنگ در آغوش نیاز عاشق جای گرفتهای.
هوش مصنوعی: شراب بده و بگیر، دست بزن و پای بکوب؛ تو به میخانه آمدهای، نه برای نماز خواندن.
هوش مصنوعی: ای بندهنواز، اکنون که به خانهٔ غمزدهٔ من آمدهای، آنقدر بمان که من جانم را نثارت کنم و از جان بگذرم.
هوش مصنوعی: ای ماه کامل، بر دل سوختهٔ من رحم کن؛ تو خود بارها در این بوته گداخته و آزموده شدهای و درد گداختن را میدانی.
هوش مصنوعی: ای دشمن ایمان، از وقتی تو به نماز آمدهای، دل محراب از شوق و بیقراری چنان شده که قندیلش فرو ریخته است؛ یعنی جمال تو آرامش عبادتگاه را هم برهم زده است.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، مانند نفس دلسوختگان گرم و پریشان میرسی؛ پیداست که از آن زلف دراز معشوق گذشتهای.
هوش مصنوعی: چگونه دل صائب از دیدن تو آب نشود، در حالی که رخسار تو چنان درخشان است که آینه را هم ذوب میکند؟
هوش مصنوعی: ممکن نیست آن زیبایی لطیف را بتوان تصویر کرد؛ ای صائب، بیهوده میکوشی دلت را آینهای سازی که آن را نشان دهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمدهای
فرصتت باد که دیوانهنواز آمدهای
ساعتی ناز مفرما و بگردان عادت
چون به پرسیدن ارباب نیاز آمدهای
پیش بالای تو میرم چه به صلح و چه به جنگ
[...]
بهر پرسیدنم ای مایهٔ ناز آمدهای
بندهات من که عجب بندهنواز آمدهای
تا به گنجشک دل ما چه رسد آه که تو
مژه گیرندهتر از چنگل باز آمدهای
سرو من اینقدر این سرکشی و ناز چرا
[...]
با سپاه مژه از قتل که باز آمدهای
که به خون غرقه تو چون چنگل باز آمدهای
عاشقان تو چو پیرامن تو شعله شمع
محفلافروز ولی دوستگداز آمدهای
به حرمخانه دلهای خرابت ره نیست
[...]
ای که با لشکر مژگان دراز آمدهای
دل که تاراج تو شد بهر چه باز آمدهای
دگران ناز فروشند ولیکن گه و گاه
تو پریچهره سراپا همه ناز آمدهای
عجب است ای شه خوبان که به صید مگسی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.