مکن با ارتکاب جرم اظهار پشیمانی
چه لازم با دروغ آمیختن آلوده دامانی؟
منه زنهار دل بر مهلت صد ساله دنیا
که آخر می شود، چندان که یک تسبیح گردانی
ترا گردند چون پروانه گرد سر پریزادان
اگر از خامشی بر لب نهی مهر سلیمانی
نه امروزست از اشک یتیمی دامنم دریا
ز طفلی کشتی گهواره من بود طوفانی
مکن چین جبین زنهار در کار گرفتاران
که سوهانی است بند دوستی را چین پیشانی
ازین آشفته تر کن ای صبا آن زلف مشکین را
که فیض بوی خوش بسیار گردد در پریشانی
در آن گلشن که آن شمشاد بالا جلوه گر گردد
ز طوق قمریان زنار بندد سرو بستانی
من حیران چه سازم کز تماشای خرام او
ز گردش باز می ماند فلک چون چشم قربانی
مگو بی پرده پیش خلق حال خود چو بی شرمان
که کشف عورت فقرست اظهار پریشانی
تجرد قطع زنار علایق می کند صائب
سلاحی نیست تیغ تیز را بهتر ز عریانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بیشتر اندرزی است: از توبهٔ دروغین در حال گناه، دل بستن به عمر کوتاه دنیا، ترشرویی با گرفتاران و فاش کردن تنگدستی نزد مردم پرهیز میدهد و خاموشی را مایهٔ قدرتی سلیمانوار میداند. در میانه به شکوه از رنجهای کودکی و وصف زلف و قامت و خرام معشوق میپردازد. در پایان، وارستگی از دلبستگیها را مانند شمشیر برهنهای میداند که بندها را میبُرد.
هوش مصنوعی: وقتی هنوز گناه میکنی، اظهار پشیمانی نکن؛ چه لزومی دارد که آلودگی دامن را با دروغ هم بیامیزی؟ توبهٔ همراه با ادامهٔ گناه، دروغی است بر روی گناه.
هوش مصنوعی: زنهار به مهلت صدسالهٔ دنیا دل مبند، زیرا این عمر دراز به اندازهٔ گرداندن یک تسبیح زود به پایان میرسد.
هوش مصنوعی: اگر با خاموشی بر لب خود مُهری مانند انگشتر سلیمان بزنی، پریان مانند پروانه گرد سرت میگردند. خاموشی به آدمی قدرت و فرمانروایی سلیمانوار میدهد.
هوش مصنوعی: دریا شدن دامنم از اشک یتیمی تازه نیست؛ از کودکی کشتیِ گهوارهٔ من در طوفان بوده است. یعنی از آغاز زندگی گرفتار رنج و بیپناهی بودهام.
هوش مصنوعی: زنهار در کار گرفتاران و نیازمندان چهره درهم مکش، زیرا چین پیشانی مانند سوهانی است که بند دوستی را میساید و میبُرد.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، آن زلف مشکین را آشفتهتر کن، زیرا بوی خوش در پریشانی بیشتر پراکنده میشود و فیضش افزون میگردد.
هوش مصنوعی: در باغی که آن معشوقِ بلندقامت چون شمشاد جلوه کند، سرو بستان از طوق گردن قمریان زنّار میبندد؛ یعنی سرو در برابر قامت او بندگی و پرستش میکند.
هوش مصنوعی: من حیران چه کنم، وقتی که حتی فلک از تماشای خرامیدن او مانند چشم حیوان قربانی خیره میماند و از گردش بازمیایستد؟
هوش مصنوعی: مانند بیشرمان حال خود را بیپرده نزد مردم بازگو مکن، زیرا آشکار کردن پریشانی و تنگدستی، برهنه کردن عورت فقر است.
هوش مصنوعی: ای صائب، وارستگی و تجرد، زنّار دلبستگیها را میبُرد؛ همانگونه که برای شمشیر تیز هیچ سلاحی بهتر از برهنه بودن از نیام نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ازو بی اندهی بگزین و شادی با تن آسانی
به تیمار جهان دل را چرا باید که بخسانی؟
ایا خوشتر ز جان و دل! همه رنج دل و جانی
به رنج تن شدم خرسند اگر دل را نرنجانی
شود بی جان تنم یکسر چو تو لختی بیازاری
تن از آزار جان پیچد تنم را زین قبل جانی؟
اگر چه جانی از انسی همیشه بر حذر باشد
[...]
نگارا ماه گردونی سوارا سرو بستانی
دل از دست خردمندان به ماه و سرو بِستانی
اگر گردون بود مرکب به طلعت ماه گردونی
وگر بستان بود مجلس به قامت سرو بستانی
به آن زلفین شورانگیز مشک اندوده زنجیری
[...]
مسلمانان، مسلمانان، مسلمانی، مسلمانی
از این آیینِ بیدینان، پشیمانی، پشیمانی
مسلمانی کنون اسمیست بر عرفی و عاداتی
دریغا، کو مسلمانی؟ دریغا، کو مسلمانی؟
فرو شد آفتابِ دین، برآمد روزِ بیدینان
[...]
زهی جاهت فریدونی ، زهی ملکت سلیمانی
به عون تو مسلم شد ز هر آفت مسلمانی
غلط گفتم ، خطا کردم، کجا آید به چشم اندر
تو را جاه فریدونی، تو را ملک سلیمانی؟
نجوید دهر جز از رسم تو آثار فرخنده
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.